De Rijksaccountant concludeert dat Israël niet voorbereid is om de gastoevoer tijdens noodsituaties te garanderen

Het drijvende productieplatform (FPSO) van Energean op het Karish-gasveld in de Middellandse Zee. Foto Energean

Volgens een dinsdag gepubliceerd staatsrapport, dat "kritieke kwetsbaarheden" in Israëls belangrijkste energiebron aan het licht bracht, beschikt Israël niet over opslagreservoirs voor aardgas op het vasteland om de levering van deze essentiële fossiele brandstof tijdens noodsituaties te garanderen, schrijft Times of Israel.

Het rapport van de Rijksaccountant over de paraatheid van de energiesector voor noodsituaties leek ook een oproep te bevatten aan de regering om de sluiting van olieraffinaderijen, die gepland staan ​​als onderdeel van een plan voor de herontwikkeling van de baai van Haifa, te heroverwegen. De ombudsman probeerde dit standpunt echter nog te nuanceren vóór de publicatie van het rapport.

Israël is voor meer dan 40 procent van zijn energiebehoefte en 70 procent van zijn elektriciteitsbehoefte afhankelijk van aardgasreserves op zee. De productie en distributie werden de afgelopen twee jaar echter tweemaal stilgelegd tijdens hevige conflicten, wat vragen oproept o

"In tegenstelling tot andere onderzochte geïndustrialiseerde landen, zoals Duitsland, Frankrijk en Japan, beschikt Israël niet over een strategisch aardgasopslagreservoir", aldus het rapport. "Dit is met name zorgwekkend, aangezien deze landen in mindere mate dan Israël afhankelijk zijn van aardgas als primaire energiebron."

Volgens rijkscontroller Matanyahu Englman moet de Israëlische aardgasautoriteit nog gedetailleerde principes vaststellen voor het formuleren van een beleid inzake de opslag van aardgas op land.

Bovendien bestaan ​​er geen regels voor hoe de levering van aardgas aan specifieke energiecentrales prioriteit moet krijgen tijdens een tekort.

Het rapport wees erop dat het ministerie van Energie niet de wettelijke bevoegdheid had om energiecentrales effectief te controleren of ervoor te zorgen dat er voldoende essentiële werknemers gemobiliseerd konden worden om ze tijdens een crisis draaiende te houden.

De gasvoorziening van Israël is afkomstig van drie offshore gasvelden – Tamar, Leviathan en Karish – die de afgelopen 20 jaar zijn ontdekt in de economische territoriale wateren voor de Middellandse Zee.

Het offshore aardgasplatform Tamar. Foto ToI

Het Tamar-platform, dat het dichtst bij de Gazastrook ligt, werd aan het begin van de oorlog die daar in oktober 2023 uitbrak, ongeveer vijf weken gesloten uit angst voor raket- en droneaanvallen.

In juni werd de gastoevoer ook stilgelegd uit angst voor raketaanvallen tijdens de twaalfdaagse oorlog met Iran.

Tijdens een van de beschietingen werd de olieraffinaderij van Bazan in de noordelijke stad Haifa direct geraakt, waarbij drie werknemers om het leven kwamen en de productie werd stilgelegd.

Als er een tekort aan gas is, gebruikt het land geïmporteerde steenkool of diesel, waarvan een groot deel door Bazan wordt geproduceerd.

Het bedrijf betrekt ook 44% van zijn vloeibaar petroleumgas (LPG), dat wordt gebruikt voor verwarming, warm water en koken, uit Bazan.

Volgens de controleur zou de geplande sluiting van Bazan, die volgt op een decennialange publieke campagne om de vervuilende raffinaderijen te sluiten, Israël dwingen om voor 80% van zijn LPG afhankelijk te zijn van één enkele importeur.

In het rapport concludeerde Englman dat de recente conflicten "het cruciale belang van Bazans operaties hadden benadrukt".

Schade aan de olieraffinaderij van de Bazan Group in de baai van Haifa, in het noorden van Israël, nadat deze tussen 15 en 16 juni 2025 werd getroffen door een Iraanse raket. Foto ToI

Hij adviseerde de Nationale Economische Raad om, in samenwerking met de ministeries van Energie en Financiën en de Nationale Veiligheidsraad, "de fundamentele uitgangspunten te herzien" die ten grondslag liggen aan het regeringsbesluit van maart 2022 om de raffinaderijen tegen het einde van dit decennium te sluiten.

De sluiting van de fabrieken moet de weg vrijmaken voor de transformatie van Haifa en de industriële baai tot een metropool die qua werkgelegenheid en levenskwaliteit kan wedijveren met de regio Tel Aviv.

Plannen voor de herontwikkeling van de stad zijn al in gang gezet door een directoraat voor de ontwikkeling van de baai van Haifa, dat onder het kabinet van de premier valt. De Bazan-groep, eigendom van het beursgenoteerde Petrochemical Enterprises, zou echter nog steeds proberen de sluiting ervan tegen te houden.

Vlak voordat het rapport dinsdag werd gepubliceerd, leek het Rijksaccountantskantoor in een verklaring aan The Times of Israel en andere media terug te komen op zijn steun voor een heroverweging van de sluiting.

Het rapport stelde dat de controleur niet streefde naar voortzetting van Bazan en al vóór de oorlog had gewaarschuwd voor de risico's die de locatie van de raffinaderijen met zich meebracht.

In de verklaring stond dat de controleur de regering slechts opriep om de functionele continuïteit van de energiesector te garanderen, "met speciale nadruk op noodsituaties en oorlogstijd".

Yuval Admon, hoofd van de directie Haifa Bay, betwistte de waarschuwingen van de rijksaccountant over de afhankelijkheid van één enkele importeur van LPG. Hij merkte op dat zodra Bazan gesloten zou zijn, de grotere importmarkt aantrekkelijker zou worden voor leveranciers en dat er waarschijnlijk meer bedrijven zich zouden aanmelden.

Een van de belangrijkste taken van het directoraat is het creëren van een nieuwe haven voor de import van distillaten in Haifa en het lokaliseren en selecteren van locaties voor de opslag van deze voorraden.

Het rapport van de controleur bekritiseerde de onderlinge ruzies tussen ministeries, die de regelgeving voor noodvoorraden brandstof vertraagden en de toegang tot grond voor de aanleg en het onderhoud van ondergrondse brandstofinfrastructuur bemoeilijkten.

Meningsverschillen tussen de ministeries van Defensie, Energie en Financiën betekenden ook dat er geen besluit was genomen over de aanbevelingen van een commissie die zich bezighield met de voorraad noodbrandstofdestillaten.

Slechts delen van het rapport werden gepubliceerd na een besluit van de subcommissie Staatscontrole van de Knesset, die stelde dat openbaarmaking van het volledige auditrapport de nationale veiligheid in gevaar zou kunnen brengen.