Franse ambassadeur in Israël tegen The Jerusalem Post: 'We willen dat Hamas ontwapend wordt en uit het bestuur verdwijnt'

Franse Ambassadeur Frederic Journes. Foto Jerusalem Post

Na dagen van felle kritiek van Israëlische functionarissen op het besluit van de Franse president Emmanuel Macron om een Palestijnse staat te erkennen, vertelde de Franse ambassadeur in Israël, Frédéric Journès, woensdag aan The Jerusalem Post dat de stap geen daad van verzoening was ten aanzien van terreur, maar juist het tegenovergestelde.

"We steunen Hamas niet. We zeggen luid en duidelijk: we willen dat ze uit de regering stappen, we willen dat ze ontwapend worden en we willen niet dat ze een rol spelen in de toekomstige Palestijnse staat", aldus de ambassadeur. Hij voegde eraan toe: "Ik geloof oprecht niet dat deze oorlog positief zal aflopen door wat ze op 7 oktober hebben gedaan."

Gevraagd naar zijn reactie op Hamas-functionarissen die beweerden dat de erkenning het gevolg was van het bloedbad van 7 oktober, is Journès ondubbelzinnig. Volgens hem: "Wanneer Hamas vooruitgang op iets prijst, betekent dat meestal het tegenovergestelde. We weten dat ze de tweestatenoplossing altijd al hebben gehaat, omdat ze geen twee staten willen; ze willen Israël van de kaart vegen. Ze proberen alleen maar te ontsporen wat we doen."

Volgens Journès is een van de belangrijkste ontwikkelingen van de afgelopen maanden de verandering in de regionale dynamiek.

"Wat ik het meest indrukwekkend vond," legde hij uit, "was de beweging van veel moslim- en Arabische staten - waarvan sommige traditioneel kritisch staan tegenover Israël - die nu duidelijk zeggen: Hamas kan niet aan het bewind zijn, en ze zijn bereid deel te nemen aan de stabilisatie-inspanningen in Gaza."

Hij wees op het recente Frans-Saoedische initiatief bij de Verenigde Naties, waarover volgens hem onvoldoende bericht is in de Israëlische media.

"Wat we hebben bereikt is een grote diplomatieke verschuiving: Arabische landen zeggen nu dat normalisatie met Israël mogelijk is, maar dat dit alleen kan als Hamas van de macht wordt verdreven."

Hij benadrukt de verklaring die werd afgegeven aan het einde van een VN-vergadering op hoog niveau over een tweestatenoplossing. Volgens hem steunden Arabische landen een verklaring waarin de aanval van 7 oktober werd veroordeeld als terrorisme en waarin andere landen werden opgeroepen om Israël te erkennen.

"Wij geloven dat de toekomst normalisatie met Israël moet inhouden, wat betekent dat Hamas moet worden verwijderd, ontwapend en dat het elke rol in het bestuur van een toekomstige Palestijnse staat moet worden ontnomen."

Een nieuw model voor een Palestijnse staat: gedemilitariseerd en verantwoordelijk

Journès benadrukte dat een toekomstige Palestijnse staat vreedzaam, verantwoordelijk en verantwoordingsplichtig moet zijn, zowel tegenover haar eigen bevolking als tegenover Israël.

"Het moet een gedemilitariseerde staat zijn die het bestaan van Israël accepteert, haatzaaiende uitlatingen afwijst en geleid wordt door mensen die terrorisme afzweren", zei hij. "Dit vereist hervormingen, vrije verkiezingen met gescreende kandidaten, een einde aan het 'pay for slay'-beleid (terroristen financieren) en internationale veiligheidsmechanismen ter plaatse."

De ambassadeur merkte op dat de steun van Arabische landen voor deze ideeën, die tijdens de recente conferentie naar voren kwamen, “niet onbelangrijk” is.

Hij voorziet een gefaseerde terugtrekking van de Israëlische troepen uit Gaza, vergezeld door de inzet van internationale waarnemers en een aanzienlijke toename van humanitaire hulp om smokkel en oorlogswinstbejag te bestrijden.

"We bieden de Israëlische bevolking een situatie waarin ze een staakt-het-vuren kunnen bereiken, gevolgd door de inzet van een internationaal veiligheidsmechanisme in Gaza, wat de vrijlating van alle gijzelaars omvat, en ik dring erop aan, alle gijzelaars", aldus Journès. "Dat betekent een toekomst voor Israël die niet inhoudt dat honderdduizenden jongeren tientallen jaren lang Gaza moeten bezetten."

"Israël is een plek die je nooit vergeet", reflecteerde Journès aan het begin van het interview, nadat hij de afgelopen twee jaar in Israël had gewerkt.

Hij heeft raketsirenes meegemaakt, is aanwezig geweest bij Israëlische begrafenissen en heeft het trauma van 7 oktober met eigen ogen gezien. Hij spreekt dus niet als een afstandelijke toeschouwer.

"Sinds mijn aankomst ben ik 119 keer naar de mamad [schuilkelder] geweest", zei hij, verwijzend naar de beschermende ruimtes die voor Israëliërs een dagelijkse realiteit zijn geworden. "Al mijn vrienden hebben kinderen of broers die bij deze oorlog betrokken zijn."

Deze persoonlijke connectie, zei hij, is de brandstof voor de diplomatieke inspanningen van Frankrijk om een nieuwe realiteit te helpen creëren - een realiteit die Arabische en islamitische landen verenigt met westerse mogendheden om 'de dag erna' in Gaza vorm te geven.

"Wij proberen een alternatief voor eindeloze oorlogen voor te stellen", zei hij.

Journès' stem brak toen hij sprak over de menselijke kosten van het conflict.

"Het meest trieste moment voor mij", herinnerde hij zich, "was de begrafenis van Elia Toledano, met wiens broer ik naar Parijs was gevlogen. Hij zou in Brussel campagne voor hem voeren. Ik kwam terug naar Israël en zijn broer was dood."

Dat verlies, samen met het lot van de gijzelaars, wakkert een diepe morele urgentie aan.

“Om Gods wil, dit is zo belangrijk voor het Joodse volk - voor het morele contract tussen Israël en het Joodse volk - om de gijzelaars terug te brengen, om de lichamen terug te brengen, zodat hun families Kaddisj kunnen zeggen en shiva kunnen zitten.”

Hoewel de betrekkingen tussen Israël en Frankrijk momenteel gespannen zijn, benadrukt Journès dat meningsverschillen niet per se vijandigheid hoeven te betekenen.

"Wat ik zo leuk vind aan Israël," zei hij, "is dat je ruzie maakt met je vrienden. We hebben geen gladde praatjes - en dat is oké."

"Er is een prijs verbonden aan het niet nemen van een kans op vrede", waarschuwde hij. "En die prijs is zeer hoog – voor het Israëlische volk, maar ook voor ons. We kunnen niet zo bang zijn voor de situatie dat we toestaan dat Israëls vijanden een wereldwijde golf van antisemitisme aanwakkeren met beelden van oorlog."

Het alternatief is volgens hem om terug te keren naar het pad dat Israël vóór 7 oktober bewandelde: het opbouwen van een bloeiende, genormaliseerde en vreedzame toekomst in het Midden-Oosten.

"We kunnen verder kijken dan de verschrikkingen van 7 oktober", concludeerde hij. "We kunnen het welzijn van het Israëlische volk, of de toekomst van hun kinderen, niet opofferen, alleen maar omdat we te bang zijn voor de situatie om te werken aan duurzame vrede."