'Irrelevant' voorstel voor staakt-het-vuren is misschien precies wat Israël nodig heeft, zegt militair expert Luitenant-kolonel (res.) Amit Yagur

Foto Jerusalem Post

De "ogenschijnlijke irrelevantie" van het nieuwe Witkoff-voorstel zou wel eens de reden kunnen zijn dat Israël het zou moeten accepteren, suggereerde luitenant-kolonel (res.) Amit Yagur, voormalig plaatsvervangend hoofd van de Palestijnse Arena binnen het planningsdirectoraat van het Israëlische leger, in een interview met Maariv op vrijdag.

"Gisteren openden we met krantenkoppen dat de VS en Hamas bijna een akkoord hebben bereikt over het Witkoff-kader, dat een nieuw voorstel omvat. Zonder in details te treden, gaat het om een ​​staakt-het-vuren, de vrijlating van ongeveer de helft van de gijzelaars, de vrijlating van gevangenen in ruil daarvoor, en garanties voor voortzetting van de onderhandelingen", aldus Yagur.

“Maar een raamwerk dat een maand of twee geleden nog passend en nuttig was, en gericht was op het militair-veiligheidsaspect, functioneert nu in een heel andere strategische context in Gaza: een civiele.”

"Het nieuwe voedseldistributiemechanisme dat deze week in de Gazastrook in werking is getreden, is een belangrijk strategisch keerpunt. Voor het eerst ontneemt het Hamas zijn belangrijkste elementen van soevereiniteit en begint het de bevolking uit zijn greep te bevrijden, terwijl de voorbereidingen voor de implementatie van een vrijwillig emigratieplan gaande zijn", legde Yagur uit.

"Dit proces is onomkeerbaar als het nu niet wordt gestopt. Het zet Hamas onder extreme druk. De inbraak in Hamas-meelpakhuizen door burgers in Gaza, onder andere, laat Hamas zien dat zelfs de restanten van zijn militaire macht hier irrelevant zijn. De taal is veranderd. Deze druk kan toenemen tot het punt waarop Hamas ermee instemt gijzelaars vrij te laten, alleen maar om de erosie te stoppen. Uiteindelijk stemt Hamas er zelfs mee in zijn leden te verbannen en te ontwapenen," vervolgde Yagur.

Hoewel de schijn wekte dat de huidige situatie een verwerping van het Witkoff-voorstel vereiste, geloofde Yagur daar anders in. "Op het eerste gezicht zijn er genoeg redenen om het Witkoff-kader te verwerpen, nu Hamas met de rug tegen de muur staat. Onder de noemer dat we 'de klus moeten klaren' en Hamas moeten ontmantelen – een doel dat we allemaal delen en zo snel mogelijk gerealiseerd willen zien."

"Maar," voegde hij eraan toe, "als we wat dieper graven, zien we dat Israël, ondanks de talrijke dreigementen van de afgelopen maanden, nog geen grootschalige, onomkeerbare militaire operaties heeft uitgevoerd om Gaza te veroveren. Dit zou kunnen zijn om de vrijlating van meer gijzelaars mogelijk te maken, of misschien vanwege een gebrek aan politieke wil, het onvermogen om te handelen zonder hoge kosten te maken voor de gijzelaars en onze troepen, of vanwege Amerikaanse verzoeken op de achtergrond."

"De zogenaamde 'voltooiing van de missie' door volledige militaire inspanning heeft dus niet plaatsgevonden, ondanks dat we dat al lang konden. Het is op dit moment een loze belofte", legde hij uit.

"We moeten de kwestie vanuit een andere hoek bekijken: de strategische verschuiving. De ruggengraat van de campagne tegen Hamas is tegenwoordig grotendeels civiel (met militaire steun). Dus als het Witkoff-voorstel zich primair richt op de militaire en veiligheidsdimensie – een inspanning die ter plaatse niet significant is gevorderd – en de civiele campagne niet verstoort, dan dient het feitelijk drie doelen", legde Yagur uit:

• Geef extra gijzelaars vrij (aangezien concessies zoals het vrijlaten van gevangenen geen indruk meer maken op de bevolking van Gaza en Hamas niet zullen helpen de macht te behouden).

• Ontlast Israël tijdelijk van de noodzaak van aanhoudende, niet-geëscaleerde militaire druk, zodat Israël zich kan richten op de effectievere burgercampagne tegen Hamas, waarbij de militaire dimensie voor veiligheidsondersteuning zorgt.

• Sluit aan bij het Amerikaanse beleid, met name bij Trumps visie om een ​​einde te maken aan militaire conflicten in het Midden-Oosten en ruimte te maken voor regionale rehabilitatie en een nieuwe orde.

• 
  

Volgens Yagur is elke zet die het civiele mechanisme verzwakt een strategische fout:

De voortdurende noodzaak om de veiligheid van het civiele mechanisme in de Gazastrook en de grensgemeenschappen te waarborgen, vereist een voortdurende aanwezigheid van het Israëlische leger in die gebieden. Israël moet zich verzetten tegen elke volledige terugtrekking die het enige mechanisme dat Hamas momenteel een zware klap toebrengt – het civiele mechanisme, aanzienlijk zou kunnen schaden.

"In het licht van het bovenstaande", betoogde Yagur, "is het juist de irrelevantie van het Witkoff-voorstel in de huidige context die het de moeite waard kan maken om het te accepteren. Gijzelaars zullen levend worden vrijgelaten, terwijl de burgerbevolking van Hamas in versneld tempo zal blijven afnemen, en er zal geen overeenstemming worden bereikt over een einde aan de oorlog."

De veiligheidsdimensie (waar het Witkoff-voorstel zich op richt) zou zorgen voor veiligheidsondersteuning en -controle, terwijl de daadwerkelijke militaire campagne zou kunnen worden stopgezet. Na 60 dagen, belooft Yagur, "zullen we te maken krijgen met een ander Hamas, een Hamas dat bereid is om zeer significante concessies te doen, zelfs tot ontwapening en ballingschap aan toe."

Yagur benadrukte echter één voorwaarde:

Het Witkoff-voorstel is alleen relevant als het het civiele proces in Gaza niet stopzet. Als het daarentegen oproept tot het bevriezen van het huidige hulpmechanisme, of probeert terug te keren naar oude kaders zoals de VN of UNRWA en het Amerikaanse systeem te verlaten, dan moet Israël het ronduit verwerpen, aangezien dat niet de juiste vorm zou zijn om Hamas via de civiele as te ontmantelen.