Luitenant-kolonel Ben Yehuda is moeder van drie kinderen en leidt Israëls eerste gemengde bataljon in de strijd, en veranderde daarmee voorgoed de regels

Luitenant-kolonel Ben Yehuda. Foto IDF

Luitenant-kolonel Ben Yehuda, de eerste vrouw die een infanteriebataljon in het Israëlische grensverdedigingskorps aanvoerde, reflecteert op oorlog, moederschap en het doorbreken van barrières in Ynet.

"Ik geloofde niet dat ik deze rol aankon, ook al wilde ik het zo graag. Dus toen de deur voor me openging om terug te keren, greep ik die kans met beide handen aan", zegt luitenant-kolonel Or Ben Yehuda, commandant van het Caracal Bataljon. "De eerste keer dat ik voor 120 soldaten stond, herinnerde ik me hoeveel ik van leidinggeven houd. Het voelde natuurlijk om terug te zijn." Nu, na twee veeleisende jaren, beëindigt ze haar commandofunctie.

Ben Yehuda, 36, woont in Centraal-Israël en is moeder van drie kinderen: een zoon van 9 en een tweeling van 7 jaar. In november 2007 nam ze dienst als gevechtssoldaat bij Caracal, een gemengd infanteriebataljon, vernoemd naar een middelgrote wilde kat die oorspronkelijk uit Afrika komt. Na het voltooien van een opleiding tot pelotonscommandant, ging ze door naar de officiersopleiding aan de Bahad 1 officiersopleidingsschool en werd ze aangesteld als pelotonscommandant. In augustus 2012 besloot ze de militaire dienst te verlaten en richtte ze als burger een lokale verkenningsgroep op in Har Adar. Maar slechts drie maanden later, tijdens Operatie Pillar of Defense, meldde ze zich aan voor de reservedienst. Onder de indruk van haar prestaties bood de IDF haar een vaste aanstelling aan als commandant van een geweercompagnie.

In 2014 raakte Ben Yehuda lichtgewond tijdens een operatie om een terroristische infiltratie vanuit de Sinaï te onderscheppen. Voor haar leiderschap onder vuur ontving ze een Southern Command Citation en werd ze erkend door de stafchef van de IDF. Slechts twee maanden na haar revalidatie keerde ze terug naar haar oude functie. Tijdens een ontroerende ceremonie werd de onderscheiding uitgereikt door haar moeder, professor Dina Ben Yehuda – zelf een gedecoreerde officier. Ben Yehuda leidde vervolgens een compagnie van het Lahav-bataljon aan de officiersschool, voltooide twee jaar academische studie, leidde de afdeling fysieke screening van het leger en diende later als stafchef van de commandant van het Centraal Commando.

De onderscheiding uitgereikt door haar moeder. Foto IDF

In juli 2023 – slechts drie maanden voor de Hamas-aanval – doorbrak ze opnieuw een glazen plafond toen ze werd bevorderd tot luitenant-kolonel en benoemd tot commandant van Caracal. Ze werd de eerste vrouw die een infanteriebataljon binnen het Israëlische grensverdedigingskorps aanvoerde.

Op de ochtend van 7 oktober 2023 was Ben Yehuda met haar soldaten op de basis in de Nitzana-sector, vlakbij de Egyptische grens. "Om 6:29 uur begonnen er explosies boven ons. Een commandant van een nabijgelegen buitenpost bij Rafah belde om de inslagen in het hele gebied te melden. Ik had nog geen volledig beeld, maar mijn instinct gaf de doorslag: ik wist dat er iets ernstigs aan de hand was. Ik bereikte de compagnie en gaf bevelen. Ik wist dat we van daaruit verder zouden rennen," herinnert ze zich.

Diezelfde ochtend gaf ze haar bataljon opdracht de toegewezen sector te verlaten en naar het noorden te trekken om zich bij de gevechten in het zuidwestelijke grensgebied van Gaza aan te sluiten. "We hielpen de Hamas-aanval te stoppen, en achteraf ontdekten we operationele plannen die hun intentie bevestigden om de steden en buitenposten die we hadden verdedigd in te nemen," zegt ze. "Ik heb van jongs af aan geleerd dat de aanval de beste verdediging is. Het feit dat we vooruitgingen in plaats van achter onze linies te blijven, gaf ons de overhand. Hamas had dit niet verwacht – het verraste hen. Het bataljon opereerde kalm en met buitengewone zelfopoffering, en deed er alles aan om burgers te beschermen en Hamas zijn doelen te ontnemen."

Tijdens haar eerste drie maanden als commandant zag Ben Yehuda haar kinderen nauwelijks. "Op een dag, nadat ze Gaza hadden verlaten, belden ze om te zeggen dat ze me op tv hadden gezien. Ik raakte in paniek, bang dat ze aan iets angstaanjagends waren blootgesteld. Maar in plaats daarvan zeiden ze: 'We hoorden jullie zeggen dat jullie hopen dat we trots op jullie zijn – dus we wilden jullie vertellen dat we dat ook zijn.'" Ze dankt hun emotionele stabiliteit aan de steun van hun grootouders en schoolpersoneel. "Ze vertelden me dat alles goed was en vroegen me om naar huis te komen nadat we de oorlog hadden gewonnen. Ze begrepen dat mama voorlopig het land moet beschermen – en als het voorbij is, kom ik naar huis."

Toen het leger eenmaal met zijn grondoperatie in Gaza was begonnen, namen Caracal-strijders eraan deel. "Nadat ik jarenlang mensen had horen zeggen dat er geen kans was dat vrouwelijke gevechtssoldaten Gaza zouden binnenkomen, kreeg ik plotseling verzoeken voor hen. Commandanten wilden mijn bataljon voor operaties binnen de Gazastrook. Er is geen grotere beloning dan telefoontjes van officieren die zeggen dat onze strijders – mannen én vrouwen – ongelooflijk zijn, dat ze hen terug willen voor meer."

Gedurende de oorlog was één compagnie van het bataljon altijd actief in Gaza. De rest bewaakte de westelijke grens van Israël met Egypte. "We hebben een enorme expertise ontwikkeld in het bestrijden van smokkel", zegt ze. "Sinds 7 oktober hebben we de sector versterkt, de offensieve capaciteiten verbeterd en de reactietijden drastisch verkort."

Smokkelaars, die met steeds meer obstakels werden geconfronteerd, begonnen drones te gebruiken. "Ons bataljon ontwikkelde vaardigheden om ze neer te halen en hun leveringen te onderscheppen, waardoor honderden wapens hun bestemming niet bereikten. We passen ons voortdurend aan om een stap voor te blijven. Caracal heeft een sterke identiteit en onwrikbare fundamenten. In een regio die zelden in het nieuws komt, bereikte het bataljon een uitzonderlijk hoog operationeel niveau. Sinds het begin van de oorlog hebben ze keer op keer bewezen bereid te zijn zich af te zonderen en alles te doen wat nodig is om huis, familie en vaderland te verdedigen."

Luitenant-kolonel Ben Yehuda. Foto IDF

Een opvallend moment was de opkomst van de volledig vrouwelijke tankcompagnie van het bataljon, die aan de zijde van de infanterie vocht. Deze week was Ben Yehuda aanwezig bij hun eerste trainingsoefening voor een volledige compagnie. "Ze laadden granaten, vuurden, onderhielden de tanks, communiceerden via de radio – alles, net als de mannen. Vóór de oorlog vroegen mensen me nog steeds of de vrouwelijke tankbemanning een automatische lader gebruikte, alsof ze de granaten niet zelf konden tillen. Ik legde altijd uit dat ze het allemaal deden. Nu, na 7 oktober, hoef ik het niet meer uit te leggen. Mensen weten wie ze zijn."