Miriam Amedi, de vrouw van de gewonde en inmiddels genezen Israëlische "Fauda" ster Idan Amedi, herrinert zich alles toen haar man in Gaza gwond raakte

Idan en Miriam Amedi. Foto via familie

Miriam Amedi, de vrouw van de gewonde Israëlische ster Idan Amedi, vertelt in een interview over haar worsteling om thuis en op het werk te combineren terwijl haar man in Gaza vocht. Ze verkortte haar zwangerschapsverlof om op te komen voor mensen met een beperking, schrijft Ynet.

Toen de Israëlische zanger en acteur Idan Amedi op 7 oktober 2023 zijn uitrusting pakte en als onderdeel van zijn reserve-eenheid naar de frontlinie snelde, was zijn vrouw Miriam Amedi alleen thuis met hun kinderen: Yaeli, bijna vier, en Yehonatan, vier maanden oud.

Nog steeds met zwangerschapsverlof, stond ze voor de lastige taak om met angst om te gaan en een stabiel thuis te behouden, terwijl ze zich dagelijks zorgen maakte over de veiligheid van haar man in de strijd. "Net als veel vrouwen van reservisten werd ik meegesleurd in een reis van angst en coping, waarbij ik moest uitzoeken hoe ik het huishouden vrolijk en gezond kon houden te midden van de constante zorgen", vertelde ze in een interview met Ynet.

In een gedurfde zet verkortte Miriam haar zwangerschapsverlof om terug te keren naar haar rol als directeur van Link 20, een Israëlische organisatie die opkomt voor mensen met een beperking. Ondanks de uitdagingen die Idan ondervond bij het combineren van werk, kinderopvang en zorgen, voelde ze zich gedwongen om in actie te komen.

"In crises lijden kwetsbare bevolkingsgroepen het meest, dus ik wist dat ik moest terugkeren, zelfs als dat betekende dat ik op meerdere fronten tegelijk moest opereren", zei ze. Hoewel Idan aanvankelijk gestationeerd was aan de grens met Libanon, hielden ze contact en zagen ze hem drie keer voordat hij gewond raakte.

Op 8 januari 2024, toen Miriam thuiskwam van een uitstapje met haar kinderen, belde een onbekend nummer. "Een man genaamd Effi van het leger zei: 'Idan is ernstig gewond. Mensen komen je zo ophalen. Regel kinderopvang'", herinnerde ze zich.

Idan Amedi in revalidatie na zijn verwonding. Foto IDF

Verbijsterd hing ze op, twijfelend of het echt was, maar een vriend, een brigadecommandant, bevestigde het nieuws. Ze haastte zich naar het ziekenhuis waar Idan per helikopter naartoe was gebracht en arriveerde vlak na zijn ouders, waar ze hem nog kon zien voor de spoedoperatie.

"Het was moeilijk om hem te herkennen," gaf Miriam toe, terwijl ze ademhaalde. "Hij zat onder het roet, was opgezwollen van de explosie, verbrand, had geen wenkbrauwen of wimpers en een granaatscherfwond in zijn nek. Maar hij was intact en de artsen zeiden dat er geen sprake was van hoofdletsel." Idan was even wakker geworden in de helikopter en sprak een paar woorden, wat haar enigszins kalmeerde.

Na een operatie en intensieve zorg begon zijn herstel twee dagen later, een proces dat Miriam beschreef als een wereld op zich. "Revalidatie verandert de rollen binnen het gezin en het huwelijk, vooral wanneer een man van een vechter verandert in een patiënt die zorg nodig heeft – een ingrijpende verandering waar veel Israëlische gezinnen mee te maken krijgen", zei ze.

Miriam is onlangs CEO geworden van het Reservists' Wives Forum. Dit is haar eerste interview in deze functie en haar persoonlijke ervaring. "21 maanden lang hebben de vrouwen van reservisten enorme verantwoordelijkheden thuis en daarbuiten gedragen", zei ze.

“Ons gezin heeft vier maanden intensieve reservistendienst doorstaan, gevolgd door revalidatie. Maar bijna twee jaar lang opgeroepen worden en tegelijkertijd weer aan het werk gaan is vermoeiend, vooral als anderen het niet altijd erg vinden dat je partner in dienst is.”

Idan Amedi treedt weer op. Foto via Ynet

Terwijl Israël debatteert over de dienstplichtwet voor de ultraorthodoxe gemeenschap , ziet Miriam haar rol als een missie. Idans persconferentie na zijn blessure was een keerpunt. "Ik hou niet van de schijnwerpers, maar ik besefte dat ik niet langer onverschillig kon blijven. We zagen allebei een hoger doel," zei ze.

Ondanks haar angst om ontdekt te worden, bewonderde ze de vrouwen van het forum, die, terwijl zij in de overlevingsmodus zat, openlijk een voorvechter van verandering waren. "Ik wilde ook verandering teweegbrengen en nu, binnen het forum, geloof ik in onze kracht om een ​​verschil te maken," zei ze. Idan steunde haar en zei: "Veel succes, wees voorbereid."

Te midden van het verhitte debat over de dienstplicht proberen Miriam en het forum de regering ervan te overtuigen dat er meer soldaten nodig zijn voor de nationale veiligheid, gedreven door aantallen, niet door tegenstand. "Dit is de noodzaak van dit moment", zei ze.

Voor de families van reservisten is de afwezigheid van vaders gedurende twee zomers een enorme klap, omdat ze een derde van het jaar afgesloten zijn van familie en leven. Gevraagd naar Idans gezondheid, zei ze: "Godzijdank gaat het veel beter met hem, maar net als bij veel families van reservisten en gewonden, gaat onze reis nog steeds door."

Gegevens van het Reservists' Wives Forum laten een grimmig beeld zien: 80% van de vrouwen van reservisten geeft aan zich wanhopig en hopeloos te voelen, 30% grijpt tijdens de oorlog vaker naar medicijnen, alcohol of drugs en 20% overwoog in de eerste drie maanden zichzelf iets aan te doen.

Bovendien kreeg 30% van de reservisten en hun partners te maken met discriminatie op de werkvloer, terwijl 85% van de zelfstandige reservisten aangaven aanzienlijk inkomensverlies te hebben geleden. Miriam drong er bij beleidsmakers op aan deze realiteit onder ogen te zien en de militaire steun te versterken.