Oron is het nieuwste verkenningsvliegtuig van Israël, een buitengewoon product van samenwerking tussen de MAFAT, Israel Aerospace Industries en de IDF
- Joop Soesan

- 25 aug 2025
- 7 minuten om te lezen

Oron vlieftuig. Foto IDF
Het Oron- verkenningsvliegtuig speelt sinds 7 oktober 2023 een cruciale rol bij het verzamelen van inlichtingen , met name tijdens de Iraanse operatie in juni, door vroegtijdige waarschuwingen te geven en de uitvoering van aanvallen in realtime te ondersteunen. Met deze prestaties in gedachten wordt op 2 september de Israel Defense Prize uitgereikt aan het Directoraat Defensieonderzoek en -ontwikkeling (DDR&D) (MAFAT) van het Ministerie van Defensie, dat verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de Oron.
De Oron is Israëls nieuwste verkenningsvliegtuig, een buitengewoon product van samenwerking tussen de MAFAT, Israel Aerospace Industries en de IDF. Het project nam een in de VS geproduceerd vliegtuigplatform, de Gulfstream G-550, en bouwde dit om tot een verkenningsvliegtuig met een scala aan uitzonderlijke mogelijkheden, waaronder radar, camera's en afluisterapparatuur. Het bouwproces van de Oron was een uitdaging omdat het in slechts enkele dagen werd uitgevoerd tijdens een oorlog, maar het heeft sindsdien resultaten opgeleverd die Israël een strategisch voordeel geven op het gebied van realtime gerichte controle en inlichtingen.
Kolonel B., hoofd van de systeemafdeling van MAFAT, zegt dat Oron gedurende de oorlog is ingezet voor talloze missies, waaronder tientallen tegen Iran. "Het voordeel van het systeem is dat het veelzijdig is. Tijdens een missie weten we hoe we op verschillende fronten actief moeten zijn, beginnend in Gaza, verdergaand in Libanon en zelfs verder weg. We kunnen meerdere missies uitvoeren, een onafhankelijk strategisch inlichtingenbeeld leveren en de vereiste missies mogelijk maken. Oron is relevant voor alle fronten." Die fronten omvatten niet alleen aanval, maar ook verdediging. Een aanzienlijk deel van de verbetering in de Israëlische waarschuwing voor Iraanse raket- en droneaanvallen vanaf april vorig jaar was te danken aan Oron.
Relevantie op alle gebieden kost geld, en veel ook. Volgens schattingen heeft Israël ongeveer 1 miljard dollar in het vliegtuig geïnvesteerd. Ter vergelijking: een F-35 straaljager van de vijfde generatie – de meest geavanceerde van de Israëlische luchtmacht – kost ongeveer 80 miljoen dollar. "De kosten van het platform en de ombouw maken het duur", legt kolonel B. uit. "We werken aan Gulfstreams en de systemen zijn uniek en erg duur. Alle informatietechnologie is Israëlische knowhow. De ombouw vond plaats in de VS, maar de systemen zijn Israëlisch. Geen enkel land heeft een dergelijke configuratie."
Kolonel B is al meer dan twintig jaar werkzaam bij het Air and Space Command van de IDF, de innovatieleider van het Ministerie van Defensie. Hij bekleedde alle R&D-functies, zowel binnen de R&D-afdeling als op het gebied van drones. Vóór Oron was hij betrokken bij de ontwikkeling van radarsystemen en diverse andere capaciteiten die bijdragen aan de superioriteit van de IDF in de lucht en op het gebied van inlichtingen. Hij heeft in het verleden al indrukwekkende producten ontwikkeld, maar Oron is uniek omdat hij in korte tijd wereldwijd een reputatie heeft opgebouwd. Het verkenningsvliegtuig biedt plaats aan een team van acht inlichtingenofficieren en is uitgerust met tientallen computers en duizenden sensoren.
Oron kan in 25 minuten een hoogte van 40.000 voet bereiken, zonder dat het burgerluchtvaartverkeer er hinder van ondervindt. De vluchtsnelheid bedraagt ongeveer 900 kilometer per uur en de vlucht kan 10 uur in de lucht blijven, ongeacht de weersomstandigheden. Dit maakt het mogelijk om op alle fronten te opereren, van Iran en Jemen tot Gaza. "Dit is een unieke Israëlische oplossing. Wij gebruiken executive platforms, terwijl de meeste vliegtuigen ter wereld grotere vliegtuigen gebruiken. De technologische uitdagingen zijn kleiner met grote vliegtuigen, omdat ze voldoende vermogen en ruimte hebben om systemen erin te integreren."
Dit is Israëls derde missievliegtuig. Het eerste, Shavit, is operationeel sinds de Tweede Libanonoorlog (2006) en levert signalen (SIGINT). De 8200-eenheid is verantwoordelijk voor het verzamelen van SIGINT en het ontcijferen van codes binnen de inlichtingendienst van de IDF. Het speelde een actieve rol bij de ontwikkeling van Oron, samen met de marine. Ongeveer drie jaar na Shavit arriveerde de Eitam, die realtime luchtbeelden levert. Tijdens de huidige oorlog werd Oron operationeel en wordt het beschouwd als een van de meest geavanceerde vliegtuigen ter wereld, omdat het de mogelijkheden van de Eitam en Shavit combineert met beeld- en lucht-grondradars. De vliegtuigen worden bediend vanaf de Nevatim-basis, Squadron 122 (Hanachshon).
Wat zijn de verschillen tussen Oron, Shavit en Eitam?
"Het is een progressie, er zijn meerdere generaties. Wij zitten in de vierde generatie en we zijn al bezig met de ontwikkeling van de vijfde generatie", legt kolonel B. uit. "In de vierde en derde generatie werkten we aan een missie voor het vliegtuig, en toen werd Shavit geboren, die een specifiek inlichtingengebied introduceert: SIGINT. Binnen de familie is er de Eitam, die functioneert als een vliegende luchtverkeersleidingseenheid en het mogelijk maakt om een strategisch luchtbeeld te creëren. Een beeld kan worden opgebouwd op basis van grondradars, maar als je vroege waarschuwing, redundantie en controle op afgelegen locaties wilt, dan maken de vliegtuigen dit mogelijk. Oron is de eerste die de integratie van meerdere afdelingen mogelijk maakt, en het is multi-missie. Het combineert de behoeften van de marine, de militaire inlichtingendienst en de luchtmacht."
Wat is de vijfde generatie verkenningsvliegtuigen?
"We willen elektronische oorlogsvoering integreren in de vijfde generatie. Dat wil zeggen, controle over het hele spectrum mogelijk maken: inlichtingen verzamelen en aanvallen."
"Qua prestaties zijn wij het verst"
Weinig landen weten hoe ze verkenningsvliegtuigen moeten bouwen. Een van die internationaal erkende vliegtuigen is de Amerikaanse AWACS. Maar het Amerikaanse commando- en controlevliegtuig is gebaseerd op de Boeing 707, waardoor het "kosteneffectieve" aspect, dat altijd een belangrijke overweging is bij Israëlische besluitvorming, afneemt. De technologische uitdaging is bijzonder groot, want terwijl de Amerikanen de lading op het dak of de buik van de AWACS installeren, zorgt Israël ervoor dat deze deel uitmaakt van een vliegtuig, dat sowieso aanzienlijk kleiner is.
Kolonel B. zegt dat Israël zich realiseert dat het de AWACS-capaciteit niet zal kunnen benutten en dat er daarom een andere oplossing nodig is. "Dit is een strategische capaciteit, die een beperktere inzet van troepen mogelijk maakt, met behulp van een langetermijnvisie en een partnerschap tussen ons, de IDF en IAI. Oron eiste unieke R&D die hoge capaciteiten mogelijk maakt. We hebben de voordelen benut van IAI, dat sterk is in aerodynamica en vliegtuigtechniek, en IAI's Elta, dat radar- en SIGINT-capaciteiten heeft. We staan in nauw contact met landen over de hele wereld en we weten dat we qua prestaties het verst gevorderd zijn."
Welke andere landen zijn actief met verkenningsvliegtuigen?
"Vooral de VS en Europa zijn op dit gebied actief, waarbij Israël als een belangrijke speler wordt beschouwd. In de VS en andere landen is de bemanning groter. We hebben unieke eisen en de mogelijkheid om dingen te verkleinen brengt ons tot een optimaal punt. In de VS en Europa voeren ze één missie uit met één vliegtuig."
Op operationeel niveau heeft Oron in alle gebieden een fundamenteel voordeel in zijn "stand-off"-capaciteit. Dat wil zeggen dat het niet erg dicht bij het doel hoeft te zijn, of dat nu in Iran, Libanon of ergens anders is, om resultaten te boeken. Deze resultaten worden ook behaald dankzij Elta's AESA-radar, waardoor het vliegtuig afstanden van duizenden vierkante kilometers kan bestrijken, wat de bescherming van het vliegtuig aanzienlijk vergemakkelijkt. Tegelijkertijd biedt Oron een groot dekkingsgebied, wat vooral belangrijk is in dichtbevolkte gebieden zoals Gaza. Dit maakt herhaling en accumulatie van gegevens mogelijk. De enorme hoeveelheid gegevens die van de fronten komt, zegt kolonel B., is onmogelijk te beheersen zonder geavanceerde AI. Een deel van die analyse wordt uitgevoerd met behulp van de eigen systemen van het vliegtuig.
Volgens de hoge officier heeft het gebruik van meerdere middelen een exponentiële impact op de hoeveelheid data. "De persoon aan het eind is altijd degene die beslist, maar zijn cognitieve vermogens zijn beperkt. De hoeveelheid sensoren levert een schat aan intelligentie op, maar als we die niet toegankelijk maken, werkt het niet. Zonder AI is het onmogelijk om de mogelijkheden te maximaliseren. Het verzamelt data die de persoon in het vliegtuig en de decoders op de grond niet zelf kunnen beheren. AI weet hoe het plekken moet markeren waar aandacht aan moet worden besteed. Het helpt bij het decoderen van enorme arrays, benadrukt wat relevant is en wat anders is. Dit alles, zelfs vóór het verbinden van spectra: de signatuurgegevens van elektro-optische middelen en de noodzaak om domeinen te verbinden waar een persoon zelf moeite mee zou hebben."
Drones zullen verkenningsvliegtuigen voorlopig niet vervangen
Een van de gebieden waarop kolonel B. uitgebreide ervaring heeft, zijn drones. Deze werden veelvuldig gebruikt tijdens de Iraanse operatie en zwermden door het Iraanse luchtruim, waaronder fotografiedrones, aanvalsdrones en zelfmoorddrones. Gezien hun prijs, die aanzienlijk lager ligt dan die van bemande vliegtuigen (Elbits Hermes 900 kost bijvoorbeeld naar schatting $ 6,85 miljoen per stuk), rijst de vraag waarom er geen inlichtingenvergaringssysteem op basis van meerdere drones zou worden gebouwd.
"Aangezien ik hoofd was van een afdeling op het gebied van drones, is het belangrijk om te benadrukken dat het platform van Oron groter is", zegt kolonel B. "Aan de andere kant is het, om operationele capaciteit te creëren, noodzakelijk om technologieën te integreren die onmogelijk zijn in onze onbemande luchtvaartuigen, ook in de midden- en hogere regionen. We zien momenteel meer onbemande missies, en in de loop van de tijd zullen er meer missies met UAV's komen, maar de integratie van de vereiste technologieën is op het hoogste niveau niet mogelijk."
Een andere belangrijke pijler in het Israëlische inlichtingensysteem, waarin IAI ook een leidende rol speelt, is het gebied van satellieten. Kolonel B. benadrukt dat satellieten een strategisch voordeel bieden, maar dat het onmogelijk is om er alleen op te vertrouwen. "Elk satellietsysteem kan op een specifieke plaats en op een specifiek tijdstip fotograferen. Een vliegtuig als de Oron daarentegen concentreert zijn inspanningen op een locatie die de satellieten niet bestrijken. In de veranderende arena en de dreigingen die zich ontwikkelen, is het soms nodig om te reageren op momenten die niet worden bestreken. We hebben in deze oorlog geleerd dat er niet één ding is dat zegeviert, en dat een combinatie van capaciteiten nodig is."
Hoe kijkt u tot slot aan tegen het winnen van de Israel Defense Prize?
De prijs is een erkenning na vele jaren van investeringen waar niet altijd consensus over bestond. Er is hier veel technologie en operationele behoeften, maar de prijs is een erkenning voor de operationele bijdrage op het slagveld. Dit is de realisatie van een lang gekoesterde visie van het Ministerie van Defensie en de IDF. Oron is ontstaan uit een partnerschap met IAI en Elta als een toonaangevende divisie die fors investeerde in R&D, anders zou het nooit tot volle wasdom zijn gekomen. Bovendien is succes onmogelijk zonder een consument, en de samenwerking met de IDF, de luchtmacht en Squadron 122, de inlichtingendienst en de marine heeft dit mogelijk gemaakt.





Opmerkingen