top of page

Amsterdam verraadt zijn Joodse gemeenschap met nieuw boycotbesluit, schrijft Freek Vergeer

Foto van schrijver: Joop Soesan
Joop Soesan
2 minuten geleden
3 minuten om te lezen

Mensen nemen deel aan een demonstratie ter ondersteuning van de Palestijnen in Amsterdam, Nederland. Foto Reuters


Antisemitisme en anti-Israëlische sentimenten blijven toenemen in Nederland.

Begin november organiseerde een groep uitgesproken anti-Israëlische ngo's, samen met een aantal extreemlinkse en islamitische organisaties, een mars in Amsterdam waaraan meer dan 200.000 mensen deelnamen om de Nederlandse regering onder druk te zetten strengere maatregelen tegen Israël te nemen, schrijft Freek Vergeer in The Jerusalem Post.


Onder hen bevond zich Amin Abou Rashed, een vooraanstaand figuur binnen de Palestijnse beweging in Nederland, die in 2025 door de VS werd aangewezen als een hooggeplaatst Hamas-lid in Europa.


De afgelopen week stemde de Amsterdamse gemeenteraad met 34 tegen 8 stemmen voor een boycot van Israëlische kunstenaars. Wat alarmerend is, is dat niemand in de politiek zich lijkt te bekommeren om het feit dat dit de Joodse gemeenschap treft en feitelijk uitsluit.


In maart 2026 wilde Amsterdam een ​​referendum houden over de vraag of de stad Israël moest boycotten. Een door de gemeente aangestelde commissie wees er echter op dat Amsterdam zich niet moest bemoeien met het buitenlands beleid van Nederland, ook al spreken nationale politici zich regelmatig uit over Amsterdam.


Op nationaal niveau hebben rechtse partijen voorgesteld om de subsidies stop te zetten voor organisaties die Israël boycotten.


Vanwege dreigingen van rechtse partijen op nationaal niveau heeft de extreemlinkse partij "Bij1" een motie ingediend, die inmiddels is aangenomen, om culturele instellingen het recht te geven Israëlische kunstenaars te boycotten.


Zelfs vóórdat deze motie werd aangenomen, bestond er in Amsterdam feitelijk al een boycot van alles wat Joods en Israëlisch was. Locaties zijn terughoudend met het verhuren aan Joodse organisaties vanwege de angst voor vandalisme en protesten.


Joodse instellingen zoals synagogen en scholen vereisen strenge beveiliging vanwege bedreigingen. En nu is er ook nog eens een officiële culturele boycot van Israël, aangezien honderden instellingen hebben aangegeven (vrijwillig of niet) dat ze Israël zullen boycotten en niet langer met Israëlische instellingen zullen samenwerken, tenzij deze niet medeplichtig zijn aan de vermeende "genocide".


Een boycot is per definitie een beperking van de vrijheid, een instrument dat met terughoudendheid moet worden gebruikt omdat het immers een drastische maatregel en een laatste redmiddel is. In de praktijk treft het een groot deel van de Joodse gemeenschap en maakt het een ernstige inbreuk op de fundamentele rechten van anderen.


Het stadsbestuur van Amsterdam beweert dat deze boycot onderdeel is van de artistieke vrijheid, wat ironisch is, want je kunt artistieke vrijheid niet vergroten door kunstenaars te boycotten.


Deze boycot treft echter niet alleen Israëliërs. Ook de Nederlandse Joodse gemeenschap wordt er hard door geraakt, want hoewel de boycot in theorie gericht is op instellingen, treft hij in de praktijk elke Israëliër en Jood, ongeacht hun politieke overtuiging of geloofsovertuiging, puur op basis van hun nationaliteit.


Amsterdam heeft een vreselijke beslissing genomen door deze boycotorganisaties te steunen, wat uiteindelijk het antisemitisme in Nederland zal versterken.


Dit is het gedrag van activisten, niet van gemeenteraden. Maar een deel van de gemeenteraad bestaat uit activisten die weinig afweten van democratische waarden en de rechtsstaat.


Hun onwetendheid en vooringenomenheid hebben nog directere gevolgen gehad voor de Joodse gemeenschap in Nederland, wat beangstigend en triest is gezien de geschiedenis van Amsterdam. Maar misschien moeten we niet zo verbaasd zijn over dit boycotbesluit, aangezien een hoge Hamas-functionaris ongehinderd door de straten van Amsterdam paradeert, met honderdduizenden mensen achter zich aan.


Freek Vergeer is onderzoeker en schrijver voor het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël (CIDI), een Nederlandse pro-Israëlische belangenorganisatie die zich inzet voor informatie en belangenbehartiging.

















































































































































































































































 
 
 

Opmerkingen


Met PayPal doneren
bottom of page