De veroordeelde moordenaar Herzl Abitan die na zijn ontsnapping uit de gevangenis een weekend bij een gezin in Beersheba doorbracht en later twee gezinsleden in gijzeling nam

Tegen het einde van de zomer van 1988 was Herzl Avitan al een van de beroemdste mensen in Israël. Foto: Michael Kramer

Shimon en Eti Elmakais uit Beersheba dachten waarschijnlijk dat zaterdag net als alle andere zaterdagen die zomer zou eindigen: een aangenaam middagdutje om de heetste uren van de dag door te brengen, lekker eten zoals je dat in het weekend eet en, dit keer, misschien een beetje opwinding over de naderende start van het schooljaar voor hun twee kinderen, meldt Ynet.

Maar toen werd er op de deur geklopt. Eti, nog wat suf van haar dutje, deed open en zag een vreemdeling voor zich staan ​​met een pistool in zijn hand en een duidelijke, ondubbelzinnige boodschap: "Ik ben ontsnapt uit de gevangenis. De politie zoekt me. Ik wil gewoon bij jou thuis logeren. Je hoeft je nergens zorgen over te maken."

De verbijsterde Eti riep haar man, Shimon, en hun dochter Yifat de woonkamer in. Nu zaten ze daar allemaal, starend naar de loop van het geweer van Herzl Avitan, die tegenover hen zat.

Tegen het einde van de zomer van 1988 was Herzl Avitan al een van de beroemdste mensen in Israël , zij het niet om bijzonder positieve redenen. De man die al meerdere levenslange gevangenisstraffen had gekregen voor zijn betrokkenheid bij diverse overvallen en moorden, had inmiddels een reputatie opgebouwd als een vastberaden en meedogenloze crimineel. Hij had al minstens twee ontsnappingspogingen op zijn naam staan, uit de gevangenis of uit politiehechtenis. Zijn laatste ontsnapping, in de laatste week van de zomervakantie van 1988, was waarschijnlijk de meest bijzondere en fascinerende van allemaal.

Het volgende uur probeerden de drie familieleden de angstaanjagende situatie te verwerken, terwijl de ontsnapte gevangene voor hen de touwtjes in handen hield. Hij vroeg hen alle luiken en ramen te sluiten, verzocht om iets kouds te drinken en wilde een radio afgestemd op de legerradio, zodat hij de pogingen van de politie om hem te arresteren kon volgen.

Op een gegeven moment haalde Avitan een bankbiljet uit zijn sok en gaf het aan de familie, kennelijk om hun vertrouwen te winnen en hen gerust te stellen dat hen niets zou overkomen. Shimon en Eti Elmakais benadrukten later herhaaldelijk dat Avitan gedurende hun lange en stressvolle beproeving steeds duidelijk had gemaakt dat er geen enkele kans bestond dat hij of zijn kinderen op welke manier dan ook iets zou overkomen.

Herzl Avitan, links. Hij at cholent met de familie. Foto: Michael Kramer

En over kinderen gesproken: ongeveer een uur nadat de ongenode gast arriveerde, kwam ook de jongste zoon van de familie Elmakais thuis van een dagje zwembad en voegde zich bij de bizarre scène in de woonkamer.

"We luisterden samen naar het nieuws over Herzls ontsnapping uit de gevangenis," herinnerde Eti Elmakais zich later. "Toen hij hoorde dat de gevangenisbewaker die hij per ongeluk had neergeschoten niet was gedood, was hij erg opgelucht."

Het gezin bracht de uren tot het vallen van de avond met Avitan door op een manier die zelfs het woord 'surrealistisch' niet dekt. ​​Ze aten samen van de cholent die Eti voor zaterdag had klaargemaakt, keken samen naar het nieuws, waarin uitgebreid werd bericht over Avitans ontsnapping uit de gevangenis van Nitzan , en voerden zelfs persoonlijke gesprekken.

Herzl sprak over zijn vrouw en zoon, de harde behandeling die hij van de gevangenisbewaarders had gekregen en toonde zelfs interesse in het privéleven van Eti en Shimon. Het hoogtepunt was waarschijnlijk toen Herzl Eti berispte omdat ze de voordeur niet op slot had gedaan.

'Wat zou je doen als er een psychopaat binnenkwam?' vroeg hij, en voegde er meteen aan toe: 'Ik ga je geen kwaad doen.'

Alsof dat nog niet genoeg was, trof Eti Avitan midden in de nacht aan terwijl hij de afwas deed in de keuken.

"Ik zei tegen hem: 'Herzl, laat het maar zitten, ik doe het wel'", herinnerde ze zich. Maar hij stond erop.

'Het is mij een genoegen,' zei hij tegen de verbijsterde moeder des huizes. 'Ik wil dat alles in mijn huis brandschoon is. Ik geniet van het gevoel thuis te zijn. Dat heb ik al heel lang niet meer gehad.'

Zondagochtend ging de bijzondere saga precies verder waar hij was geëindigd. Eti Elmakais was namelijk al bezig met de voorbereidingen voor de lunch toen Herzl Avitan de familie vertelde dat ze vertrokken.

Om precies te zijn, zou hij het appartement verlaten, vergezeld door Shimon en zijn jonge dochter. Toen Eti begon te huilen om Avitans plannen, verzekerde hij haar dat hij erg gehecht was geraakt aan haar kinderen tijdens de uren die ze samen hadden doorgebracht en dat hij liever zelfmoord zou plegen dan hen pijn te doen.

Beneden op straat wisten de ontvoerder en zijn twee gijzelaars een paar honderd meter te lopen voordat Herzl een taxi staande hield en de chauffeur opdroeg richting Tel Aviv te rijden. Onderweg passeerde de overvolle taxi verschillende politiecontroleposten, maar de agenten die met verveelde blikken naar binnen keken, hielden hen geen moment tegen.

Op bevel van Avitan reed de taxi verder van Tel Aviv richting de regio Sharon. Een paar kilometer voorbij het knooppunt Ra'anana kwam de rit ten einde. Avitan gaf de chauffeur opdracht te stoppen bij een grote citrusboomgaard, gaf hem een ​​biljet van 100 dollar en zei dat hij het wisselgeld mocht houden. Daarna nam hij afscheid van Shimon Elmakais en zijn dochter en rende de bomen in.

Later kwam er een einde aan zijn vluchtpoging toen een speciale politie-eenheid hem arresteerde in het huis van zijn zus in Hod Hasharon.