Gal Gilboa Dalal strijdt al bijna twee jaar voor de vrijlating van zijn ontvoerde broer Guy: "Het enige wat overblijft zijn het schreeuwen van Guy vanuit de tunnels, in mijn hoofd"

Gal Gilboa Dalal: "Elke ontvoerde overleeft daar dagelijks misbruik." Foto Ynet

Gal Gilboa Dalal strijdt al bijna twee jaar voor de vrijlating van zijn ontvoerde broer.n." De schokkende video van Eviatar David – Guys vriend die samen met hem gevangen wordt gehouden – verpletterde hem. "Ik kan me alleen maar voorstellen hoe mijn broer eruitziet. Ik weet niet zeker of ik zo'n foto van hem zou kunnen zien en het zou kunnen volhouden." Vóór het kabinetsdebat was hij bezorgd: "Ik moet hopen dat ze een plan hebben", zegt hij in het gesprek met Ynet.

Ik voelde me waarschijnlijk niet anders dan al die mensen, maar er brak iets in me. We hebben al een video van ze gezien, toen ze gijzelaars bevrijdden en meenamen om het te bekijken, en ze zagen er heel mager uit. Maar we hebben onszelf ervan overtuigd dat het wel meeviel. Nu begrijpen we het: ze waren toen al zo mager als een skelet. Twee weken voor deze video werden ze vetgemest voor de show. Ze spelen daar met ze. Ze laten ze verhongeren, vernederen ze, lachen ze uit.

Dat zei Gal Gilboa Dalal (31), de oudere broer van Guy Gilboa Dalal , gisteren (woensdag) in pijn, naar aanleiding van een video van Eviatar David die Hamas eind vorige week verspreidde. Daarop is hij te zien in een bijzonder slechte fysieke conditie, uitgemergeld, met uitstekende botten.

Guy Gilboa Dalal (23), de broer van Gal, wordt sinds zijn ontvoering door de Nuba-partij op 7 oktober 2023 vastgehouden door Hamas. Eviatar David, die in de video te zien is, is zijn goede vriend, die samen met hem werd ontvoerd en samen met hem in de tunnel wordt vastgehouden, zoals verteld door overlevende Tal Shoham , die samen met hen werd vastgehouden.

Toen Gal Eviatar in de video zag, moest hij denken aan de sterke man die hij kende. "Hij was een 'tank'," zei hij. "Ik kan me alleen maar voorstellen hoe Guy eruitziet. Zo vel over been, het is schokkend. Ik weet niet zeker of ik zo'n foto van Guy had kunnen zien en het had volgehouden."

Sinds de ontvoering van zijn broer heeft Gal moeite met functioneren en besteedt hij al zijn tijd aan de strijd voor zijn vrijlating. "Ik kan niet werken," legde hij uit. "Alles wat niet met de ontvoerde te maken heeft, voelt waardeloos voor me. Zelfs als ik dingen voor Guy doe, heb ik het gevoel dat het niet genoeg is. Maar ik moet. Er is geen keus. Dit is geen strijd die we het recht hebben te verliezen."

Hij zei: "Dit zijn beelden waarvan je nooit had gedacht dat ze ooit nog eens in de geschiedenis zouden voorkomen, van Joden die gemarteld worden alleen maar omdat ze in de staat Israël wonen. Dat is hun enige misdaad. Ik mis Guy nog steeds. Er is geen enkel moment van onthechting. Er is geen vreugde, geen hoop. Het enige wat overblijft zijn Guys geschreeuw vanuit de tunnels, in mijn hoofd, elke nacht, elke ochtend".

Guy en David kijken naar de vrijlating van gijzelaars in een brute Hamas-show, februari 2025. Screenshot video

Het verwachte besluit in de kabinetsvergadering die vanavond gepland staat, waarin de mogelijkheid van bezetting van de hele Gazastrook en actie in Gaza en de centrale kampen zal worden besproken, baart hem ernstige zorgen: "We weten dat de ontvoerden zonder een akkoord niet levend zullen terugkeren. Daarom hoop ik dat de regering en de IDF een plan hebben. Ik moet erop vertrouwen dat ze weten wat ze doen en dat ze het werkelijke doel voor ogen hebben: de ontvoerden terugbrengen. Ik hoop dat we er in deze krankzinnige onderhandelingen toch in zullen slagen een oplossing te vinden die hen niet in gevaar brengt, en dat we, als we militair moeten blijven vechten, een creatieve oplossing vinden die de ontvoerden niet in gevaar brengt. We kunnen het ons niet veroorloven hen in gevaar te brengen."

Sinds de ontvoering van zijn broer voelde Gal zich schuldig over elk moment van zijn dagelijkse leven. "Slapen, eten, ademen, alles gaat gepaard met schuldgevoelens", beschreef hij. "Elk van de ontvoerden daar overleeft dagelijks misbruik. Elk moment dat ze daar zijn, is een moment dat in de dood kan eindigen. Hoe kun je onverschillig blijven? Sinds 7 oktober ben ik emotioneel aan het eten. Ik ben 24 kilo aangekomen. Eviatars video maakte me hongerig. Ik had honger naar hem. Alles wat Guy uploadde, uploadde ik."

Als er een klein lichtpuntje is dat Gals hart verwarmt in de moeilijke situatie van de afgelopen bijna twee jaar, dan is het wel de publieke strijd voor de vrijlating van de ontvoerden: "Ik hoop echt dat iedereen in dit land mijn broer ziet alsof hij zijn eigen broer is. Guy is ontvoerd tijdens een festival van vrede en liefde. Iedereen had erbij kunnen zijn. Dat mogen we niet vergeten. Elk nieuwsbericht zou moeten beginnen met een foto van deze brave jongen, het zout der aarde, die daar al twee jaar is omdat hij Joods is. Het brandt in je hart. De ontvoerden daar leven, nauwelijks, maar wel in leven. En wij hier moeten voor hen blijven vechten. Dat mogen we geen moment vergeten".