Het leven van een Israëlische stewardes: Slapen in 'doodskisten', eten bij de toiletten

Nuria Mass neemt afscheid van haar uniform als stewardes. Foto Noria Mass

Vier jaar lang reisde Nuria Mass tussen Europese steden en bestemmingen zoals New York, Miami, Bangkok en Tokio. Ze bediende passagiers op 10.000 meter hoogte , studeerde voor examens tussen de vluchten door en maakte van grappige ervaringen uit het leven van een stewardes virale video's op TikTok en Instagram, meldt Ynet.

Nu, op 28-jarige leeftijd, verlaat ze het vak en breidt ze haar activiteiten op sociale media uit naar de wereld van skivakanties. Ze blikt terug op vier onvergetelijke jaren in de lucht. In een interview vertelt ze over veeleisende passagiers, haastige maaltijden achter het gordijn in de kombuis van het vliegtuig, slapeloze nachten en het angstaanjagende moment waarop ze ontdekte dat haar vlucht was omgeleid naar Bangkok na de Iraanse aanval op Israël.

"Wat is er nou leuker dan een blut student te zijn die na een vlucht in Miami kan gaan zonnebaden op het strand, over Fifth Avenue in New York kan slenteren of tijd kan doorbrengen in een luxe resort in Phuket?", vraagt ​​Mas met een glimlach.

Maar achter de exotische stranden, luxe hotels en winkeluitjes in New York ging een veel minder glamoureuze realiteit schuil: lange diensten, slapeloze nachten, veeleisende passagiers, gehaaste maaltijden in de kombuis van het vliegtuig, urenlang op haar benen staan ​​en heel wat blauwe plekken door onaangename ontmoetingen met serveerwagens.

Mass is oorspronkelijk afkomstig uit Kfar HaOranim en woont nu in Tel Aviv. Ze is de oudste van drie kinderen. Naast haar werk als stewardess behaalde ze een graad in bedrijfskunde en ondernemerschap aan de Reichman Universiteit en liep ze in haar derde studiejaar stage bij een durfkapitaalfonds. Tussen de vluchten en colleges door vond ze ook tijd om haar werkzame leven hoog in de lucht vast te leggen in humoristische video's die aspecten van het leven van stewardessen laten zien die passagiers zelden te zien krijgen.

'Nuria, kom op, we gaan terug naar Bangkok.'

Een ervaring die Mass nooit zal vergeten, vond plaats in de nacht van de eerste directe aanval van Iran op Israël in april 2024. Ze was aan boord van een vlucht van Phuket naar Tel Aviv die werd omgeleid naar Bangkok nadat het Israëlische luchtruim was gesloten.

"We vlogen van Phuket naar Tel Aviv. Ik lag te slapen in de rustruimte van de bemanning toen plotseling een goede vriendin van me binnenkwam en me wakker maakte. Ze zei: 'Nuria, sta op, we gaan terug naar Bangkok.' Ik sliep zo diep dat ik ervan overtuigd was dat ze me voor de gek hield. Ik zei tegen haar: 'Kom op, laat me met rust. Ik geloof je niet.' Maar ze bleef maar zeggen: 'Sta nou op, we gaan terug naar Bangkok.'"

"Toen besefte ik dat er echt een aanval had plaatsgevonden en dat we moesten terugkeren. Na vier uur in de lucht, terwijl we op weg waren naar Israël, veranderde het vliegtuig van koers en vloog het naar Bangkok. Het was een bizar moment. Je realiseert je dat dingen in een seconde kunnen veranderen, en dat zelfs als je in de lucht bent, ver weg van alles, de veiligheidssituatie in Israël je nog steeds kan bereiken."

Een andere ongebruikelijke gebeurtenis vond plaats tijdens een vlucht naar New York, toen het vliegtuig vanwege een medisch noodgeval een ongeplande landing in Europa moest maken.

"Een passagier werd ziek en we moesten in Europa landen. We bleven drie uur aan de grond. Dat zijn de momenten waarop je beseft hoe moeilijk en onvoorspelbaar dit werk kan zijn."

Ze vond ooit de mobiele telefoon van een passagier op een weggegooide lade. Foto Ynet

Ondanks de stressvolle ervaringen, antwoordt Mass zonder aarzeling wat het leukste is aan haar baan als stewardess: de mogelijkheid om de wereld te zien.

"Stel je voor dat je student bent, je hebt niet veel geld, maar ineens bevind je je in New York, Miami, Bangkok of Phuket. Je vrienden vragen: 'Waar ben je?' en je stuurt ze je locatie vanuit Bangkok. Je eet pad Thai in Thailand, je wandelt door New York, je geniet van de stranden in Miami. Dat zijn ongelooflijke ervaringen."

Maar zelfs de meest luxueuze vakantie komt uiteindelijk ten einde.

"Je komt terug van een fantastische tussenstop, landt in Israël, komt aan in je appartement in Florentin, opent de koelkast en ontdekt dat je niets te eten hebt. Een moment geleden was je nog in een resort in Thailand, genietend van een voetmassage, en nu ben je weer student in een appartement in Tel Aviv. Die overgangen zijn surrealistisch."

Hoe lukt het je om je werk als stewardes te combineren met een studie?

"Het is echt niet eenvoudig. Er is wel een optie voor een studentenbaan met minder uren, maar je moet nog steeds alles zien te combineren. Er waren momenten dat ik een uur voor aanvang van de les landde, na een hele nacht zonder slaap, en meteen aan mijn studie moest beginnen alsof ik net geen lange vlucht achter de rug had waarop ik passagiers had geholpen."

"Ik zat zo vaak tijdens tussenstops in New York te studeren voor examens of volgde Zoom-lessen vanuit Miami. Het klinkt heel glamoureus, maar in de praktijk is het zwaar. Veel meisjes vragen me hoe je studeren kunt combineren met je werk als stewardess. Het is mogelijk, maar je moet begrijpen dat het enorm veel inspanning vergt."

En wat gebeurt er met je liefdesleven als je bijna elke week in een ander land bent?

Het blijkt dat leven uit een koffer ook hier een prijs heeft.

"Het is erg moeilijk om een ​​relatie te onderhouden als je stewardess bent. Je bent constant onderweg en probeert werk, studie, vrienden en je privéleven in balans te houden. Iets plannen is niet makkelijk."

Een van de onderwerpen die de volgers van Mass het meest intrigeert, is waar stewardessen slapen tijdens langeafstandsvluchten.

"Mensen zijn erg geïnteresseerd in de rustruimtes voor de bemanning. Sommige passagiers denken zelfs dat de deur naar een toilet leidt," lacht ze. "Maar we hebben een speciale rustruimte met kleine bedden. Soms voelt het alsof je in een doodskist kruipt. Je ligt daar te proberen in slaap te vallen en je krijgt nauwelijks rust."

De echte moeilijkheid, zegt ze, begint wanneer die rustperiode voorbij is. "Het moeilijkste is het wakker worden. Je komt eruit met rode ogen, voelt je alsof je niet echt geslapen hebt en moet meteen weer aan de slag, ontbijt klaarmaken en iedereen in het vliegtuig bedienen. Voor de passagiers ben je een frisse, lachende stewardess, maar in werkelijkheid ben je volledig uitgeput."

En wat is op dat moment het meest irritante?

"Wanneer een passagier je roept zodra je wakker bent, nog voordat je de kans hebt gehad om bij te komen."

Ook de voorbereidingen voor een vlucht kunnen ver afstaan ​​van het glamoureuze imago van het beroep. "Voor een vlucht moet ik douchen. Ik bind mijn haar vast terwijl het nog nat is, doe een beetje lippenstift op, maak mijn haar glad met water en ga de deur uit. Tijdens de vlucht poets ik ook meerdere keren mijn tanden met de tandenborstels uit de amenity kits."

Er zijn ook onverwachte oproepen voor dienst.

"Je kunt op standby staan ​​en dan ineens, om 3 uur 's nachts, bellen ze je op en zeggen ze dat je over een uur naar New York vertrekt. Aan de ene kant heb je geen tijd om je klaar te maken. Aan de andere kant heb je net een weekend in New York te pakken. Dat is een leuke verrassing."

Een ander detail dat veel passagiers verrast, zegt ze, is dat de stewardessen niet door het reguliere belastingvrije winkelgebied lopen vóór de vlucht.

"Mensen denken vaak dat we voor elke vlucht belastingvrij rondlopen en van alles kopen.

Maar je moet weten dat stewardessen niet zomaar belastingvrij winkelen zoals passagiers. Als we bijvoorbeeld snacks voor de vlucht willen meenemen, moeten we dat van tevoren plannen en van huis meenemen."

'Ik ben geen vlieger die door de hut vliegt.'

In de loop van haar jaren als piloot verzamelde Mass talloze verhalen over passagiers, sommige amusant en andere ronduit vermoeiend.

"Er zijn passagiers die in slaap vallen met hun hoofd tegen het scherm en per ongeluk steeds hun leeslampje aanzetten. Je ziet het licht, loopt ernaartoe om te kijken wat ze nodig hebben en ontdekt dat ze slapen. Je loopt terug naar de kombuis, het licht gaat weer aan, en je loopt weer terug. Heen en weer, steeds maar weer."

Dan zijn er nog de zoekacties naar oordopjes die tussen de stoelen verdwijnen. "Passagiers laten hun AirPods tussen de stoelen vallen, en dan begint er een zoekactie. Ik kijk dan onder de stoelen, verschuif onderdelen van de stoel en probeer dat ene kleine oordopje te vinden. Uiteindelijk vind ik het altijd wel," lacht ze.

Bij één gelegenheid gooide ze bijna per ongeluk de telefoon van een passagier weg.

"Ik ruimde een dienblad af zonder te merken dat de telefoon van de passagier erop lag.

Opeens besefte ik wat er gebeurd was en begon ik tussen alle dienbladen te zoeken naar de telefoon. Gelukkig liep het goed af. Ik vond de telefoon tussen alle vuile dienbladen, godzijdank."

Welk gedrag van passagiers irriteert u het meest?

"Als een passagier me aanraakt om mijn aandacht te trekken, is dat echt onaangenaam. En er zijn passagiers die tijdens het instappen, wanneer het gangpad vol staat met mensen en koffers, eisen dat ik meteen naar hen toe kom. Hoe moet ik daar in vredesnaam komen? Ik ben geen vlieger die door de cabine vliegt."

"Natuurlijk proberen we service te verlenen, een glas water of een deken te brengen, maar het is niet makkelijk om steeds heen en weer te lopen tussen passagiers die nog niet eens op hun stoel zitten."

Sommige passagiers vinden ook bijzonder creatieve manieren om de kombuis van het vliegtuig te gebruiken. "Er zijn mensen die besluiten om daar hun rek- en strekoefeningen te doen. Het is onze werkruimte, en soms besluiten mensen er gewoon een sportschool van te maken."

Soms kan het gedrag van passagiers ook gevaarlijk zijn. "Je loopt in het donker door de cabine en struikelt ineens over een passagier die besloten heeft op de grond te slapen. Dat kan echt gevaarlijk zijn. Bovendien zaten mijn benen onder de blauwe plekken van de karretjes. Je botst constant tegen dingen aan."

Een pitabroodje met hummus midden in de nacht

En wat eten stewardessen zelf? Ook hier staat de werkelijkheid ver af van het glamoureuze beeld van het beroep.

"Midden in de nacht, nadat we de passagiers van maaltijden hebben voorzien, besef je ineens dat je uitgehongerd bent. Dus sluip je achter het gordijn in de kombuis, pak je een pitabroodje met hummus en neem je een flinke hap. Serieus, een pitabroodje met hummus midden in de nacht is het lekkerste wat er is. Het is hét favoriete gerecht van de stewardessen."

"En stewardessen zijn constant aan het snacken om wakker te blijven. Pita met hummus, kipgehaktballetjes met couscous, warme maaltijden. Er zijn vluchten geweest waarop ik vier maaltijden heb gegeten. Je stopt gewoon niet met eten, en dan heb je natuurlijk buikpijn als je landt."

Zelfs de eetruimte van de bemanning is verre van een luxe restaurant. "Soms zit je naast de toiletten te eten, omdat dat de enige plek is waar je even rust kunt vinden."

De taakverdeling aan boord kan ook van invloed zijn op de stemming van de bemanning.

"Iedereen hoopt bijvoorbeeld dat ze niet in de achterste kombuis terechtkomen. Het is een erg lastige positie, omdat je verantwoordelijk bent voor de dienbladen en de serveerwagens. Soms kom je aan voor een vlucht in de veronderstelling dat je in de businessclass zult werken, en op het laatste moment wordt je taak gewijzigd en beland je ineens in de achterste kombuis. Dat is balen."

Maar juist in de kombuis van het vliegtuig, tussen het bedienen van passagiers en het voorbereiden van de volgende maaltijd, ontstaan ​​er soms verrassende banden tussen bemanningsleden.

"Je kunt aan boord gaan van een vliegtuig met een stewardess die je nog nooit hebt ontmoet, en plotseling zitten jullie met z'n tweeën drie uur lang alleen in de kombuis. Je begint te praten, deelt levensverhalen en soms barst je in tranen uit. Binnen drie uur weet je dingen over haar die mensen die haar al jaren kennen niet weten."

Maar het verloopt niet altijd even soepel. "Er was een moment dat ik samen met een stewardess, met wie ik eerder ruzie had gehad, een maaltijd moest serveren. Je hebt geen keus. Je blijft samenwerken en naar de passagiers glimlachen."

Na vier jaar vliegen over de hele wereld, slapeloze nachten, passagiers van allerlei slag en ontelbare ervaringen, neemt Mass afscheid van haar stewardessenuniform en de serveerwagens. De verhalen die ze op 10.000 meter hoogte heeft verzameld, zijn echter van haar.