IDF: Ieder van hen heeft op en na 7 oktober een dierbare verloren, en sindsdien dragen ze die herinnering met zich mee

Foto IDF

Ze groeiden met hen op, keken vol bewondering tegen hen op en stonden het dichtst bij hen. Toen het tijd was om een ​​keuze te maken over hun militaire carrière, kozen ze ervoor om hetzelfde pad te volgen als hun gesneuvelde dierbaren. Twee neven en drie rouwende broers vertellen over de baret die ze als herinnering en symbool van hun dierbaren die in de strijd zijn omgekomen, met zich meedragen.

Korporaal A.

Neef van wijlen majoor Gal Shabat, die ernstig gewond raakte tijdens een confrontatie met terroristen in het noorden van de Gazastrook en aan zijn verwondingen overleed.

Gal was mijn neef, maar voor mij betekende hij veel meer. We groeiden op als een hechte familie en hij was een rolmodel voor me, iemand naar wie ik opkeek, van wie ik leerde en op wie ik trots was. Toen hij zich aanmeldde bij de parachutisten, zag ik in hem alles wat een krijger voor mij vertegenwoordigt: moed, vastberadenheid, vriendschap en een diepe liefde voor het vaderland. En in zijn voetsporen, toen zijn invloed op wie ik wilde zijn enorm was, koos ik er ook voor om me bij de brigade aan te sluiten en een krijger te worden. Hoewel Gal dit pad niet langer met me kan bewandelen, is hij in zekere zin bij me bij elke stap.

Foto IDF

Het is een voorrecht om met Gals rode baret rond te lopen, die hij droeg, waarin hij zweetde en waar hij trots op was. Dat is moeilijk in woorden te beschrijven. Als ik hem draag, voel ik een immense trots, naast het gewicht ervan, wetende wie hem vóór mij droeg en wat hij ervoor heeft opgeofferd. Voor mij is het een stille belofte om zijn pad te volgen, om de waarden die hij achterliet waardig te zijn en ze overal met me mee te dragen.

Uiteindelijk, ook al draag ik mijn uniform, als ik de baret opzet, zit er iets van ons beiden in en hij zal altijd mijn neef blijven, mijn trots en een van de mensen aan wie ik de krijger te danken heb die ik vandaag ben.

Korporaal Y.

Zus van wijlen sergeant Uri Jarbi, die overleed aan zijn verwondingen nadat hij gewond was geraakt in de strijd in de zuidelijke Gazastrook.

Uri was mijn oudere broer, maar daarnaast waren we beste vrienden. Je kon hem altijd alles vertellen en met hem lachen om wat dan ook, zonder dat hij ooit zou oordelen. Ik keek altijd uit naar zijn thuiskomst, zodat we het weekend samen konden doorbrengen, want hij maakte altijd tijd vrij voor zijn familie. Voordat hij in Gaza sneuvelde, liet hij me één duidelijke wens na: mijn ouders gelukkig houden.

Foto IDF

Vandaag dien ik als T.S.-officier in de Givati-patrouille, zijn eenheid, en ik voel een immense trots als ik rondloop met de baret van wijlen Uri, die strijder en scherpschutter was in de Givati-patrouille. Het voelt alsof iets van hem is blijven hangen in mijn militaire dienst en elke dag bij me is. Deze baret herinnert me aan zijn waarden, en als ik denk aan zijn tocht met de baret, waarbij het hard regende en we wachtten tot ze aankwamen, begrijp ik hoe belangrijk en trots hij was om deel uit te maken van de patrouille.

Sergeant A.

Broer van sergeant Afik Terry, die sneuvelde in de strijd in de zuidelijke Gazastrook.

Ik voel een trots die met geen woorden te beschrijven is. Het is zo'n mooi moment wanneer ik rondloop met de baret van mijn overleden broer Afik. Hij was niet alleen de beste broer die ik me kon wensen en mijn beste vriend, maar ook een rolmodel en een figuur om te bewonderen. Er bestond een bijzondere liefde tussen ons.

Foto IDF

Een jaar geleden voltooide ik mijn opleiding tot baretdrager bij de Kfir Brigade, en na 55 kilometer werd ik officieel beëdigd als soldaat in het Nachshon Bataljon, waar Afik diende en sneuvelde. Het meest ontroerende moment was tijdens de diploma-uitreiking, toen ik van mijn vader en de commandant van de Kfir Brigade de baret ontving met Afiks naam en ter nagedachtenis aan hem. Het was een bepalend moment dat onze diepe band symboliseerde, een band die in ons hart geworteld is, en het einde van een hoofdstuk en het begin van een nieuw op mijn pad in zijn voetsporen.

Symbool M.

Neef van wijlen sergeant Uri Yitzhak Hadad, die sneuvelde in de strijd in de zuidelijke Gazastrook.

Ik meldde me aan bij de Kfir Brigade en na de dood van mijn geliefde neef, Uri Yitzhak, trok ik me terug uit de gevechten en ging ik een ondersteunende rol vervullen. Toen besefte ik dat ik de cirkel voor hem wilde sluiten, terug wilde keren naar de gevechten en Nahal wilde bereiken. Uri sneuvelde op 21-jarige leeftijd in de strijd in de zuidelijke Gazastrook, nadat zijn peloton een met een boobyval bezaaide mijn bewaakte die ontplofte. Hij was een strijder in Bataljon 931, net zoals waar ik nu dien.

Foto IDF

We hadden een geweldige en unieke band. Hoewel er tweeënhalf jaar leeftijdsverschil tussen ons was, waren we al sinds onze kindertijd met elkaar verbonden. We waren dol op voetbal en maakten er altijd ruzie over, maar het allerliefste vonden we het om op zaterdag tot zonsopgang samen te zitten en over het leven te praten. Vandaag de dag ben ik het meest trots op het dragen van zijn baret – die ik met trots van zijn ouders, mijn ooms, heb mogen ontvangen tijdens zijn baret-avontuur.

Korporaal A.

Broer van wijlen Barak Ben David, die sneuvelde in de strijd om de buitenpost Nahal Oz.

Barak was niet alleen mijn broer, maar ook een figuur naar wie ik opkeek, van wie ik leerde en door wie ik geïnspireerd raakte, zonder daar veel voor te hoeven doen. Sinds hij er niet meer is, heb ik het gevoel dat ik iets van hem met me meedraag, vooral nu ik zelf vechter ben in het 13e Bataljon, op dezelfde plek waar hij was, en er momenten zijn waarop ik het gevoel heb dat hij dit pad met me bewandelt.

Foto IDF

Op het moment dat mijn vader me zijn baret gaf, besefte ik dat het niet zomaar een baret was, maar dat ik een stukje van hem en zijn nalatenschap kreeg. Ondanks de immense vreugde voelde ik ook een schrijnende pijn, omdat hij hier had moeten zijn en hem zelf op mijn hoofd had moeten zetten.

Ik weet dat ik Barak niet ben en ik probeer hem ook niet te zijn, maar ik wil mezelf zijn en zijn waarden met me meedragen: zijn goede hart, zijn moed, zijn vrijgevigheid en de manier waarop hij naar mensen keek. Mijn broer, ik draag jouw licht voort, met de baret op mijn hoofd en met jou dicht bij me in mijn hart.