Kfar Aza, in rouw en in onzekerheid en herdenkt 2 jaar sinds 7 oktober: 'We willen herbouwen'

Nabestaanden bij een ceremonie ter gelegenheid van de tweede herdenking van de Hamas-aanval op Israël, in kibboets Kfar Aza, 7 oktober 2025. Foto ToI

De gezichten van de doden en vermisten staan ​​op de muren van Kfar Aza. Op sommige gebouwen zijn de afbeeldingen omgeven door kogel- en granaatscherven. Andere worden omlijst door aantekeningen die hulpverleners op de gevels krabbelden in de dagen na het bloedbad van 7 oktober 2023 in de kibboets, schrijft Times of Israel.

In sommige berichten wordt de datum vermeld waarop reddingswerkers huizen op lichamen controleerden; bij de ingang van het appartement van een jong stel schreef iemand met een zwarte stift: "Menselijke resten op de bank".

"We bevinden ons in niemandsland", zei kibboetsbewoonster Barbara Cohen dinsdagochtend na een ceremonie ter gelegenheid van de tweede verjaardag van de aanval. "Ik denk niet dat veel mensen echt hebben verwerkt wat ons is overkomen, want we hebben nog steeds het gevoel dat het nog niet voorbij is."

Bewoners van de kibboets kwamen dinsdagochtend bijeen voor een ceremonie en hielden om 06:29 uur een moment stilte, het moment waarop een raketspervuur ​​de Hamas-invasie inluidde. Explosies in Gaza en het gezoem van een militaire drone waren op de achtergrond hoorbaar.

Kfar Aza was een van de gemeenschappen die het zwaarst getroffen werden door de aanval. Tijdens de aanval vielen zo'n 250 terroristen de nietsvermoedende gemeenschap van ongeveer 950 inwoners aan. De aanvallers namen het dorp binnen een uur in, waarbij 62 inwoners en 18 veiligheidsmensen omkwamen en 19 burgers gegijzeld werden. Israëlische troepen hadden urenlang moeite om het gebied te bereiken , waardoor de inwoners aan hun lot werden overgelaten.

De ceremonie, bijgewoond door kibboetsbewoners en militair personeel, vond plaats in de wapenkamer van Kfar Aza, het gebouw waar de wapens van het beveiligingsteam van de gemeenschap werden bewaard. Buiten het gebouw vonden enkele van de hevigste gevechten plaats, waarbij zeven leden van het beveiligingsteam om het leven kwamen. Hun afbeeldingen, namen en verhalen staan ​​op plakkaten aan de muur van het gebouw, boven een bank en een rij potplanten. Tijdens de ceremonie op dinsdag omhelsden kibboetsleden elkaar voor hun foto's, staken ze herdenkingskaarsen aan en legden ze een boeket bloemen neer.

Leden van Kfar Aza bij een ceremonie ter gelegenheid van de herdenking van de Hamas-aanval, 7 oktober 2023. Foto ToI

Na de korte ceremonie verspreidden de bewoners zich door de wijk om herdenkingskaarsen aan te steken. Bijna elk huis heeft een verhaal. Hier vermoordden terroristen twee ouders en lieten hun tweelingbaby's meer dan twaalf uur alleen achter. Op dit gazon vond een zoon het lichaam van zijn vader. Daar slaagde een gewond lid van het beveiligingsteam erin zijn vrouw te bellen voordat hij aan zijn verwondingen bezweek.

Er zijn verspreide, geïmproviseerde gedenktekens voor de doden. Waar surfer Omer Zadikevitch voor zijn huis werd vermoord, staat een surfplank tegen een boom met zijn naam erop en de handgeschreven tekst: "Je kunt iemands ziel niet vermoorden."

Nabestaanden steken kaarsen aan voor Aviv Baram, een lid van het veiligheidsteam van Kfar Aza, waar hij op 7 oktober 2025 overleed. Foto ToI

Cohen, oorspronkelijk afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk, woonde 37 jaar in Kfar Aza en was verantwoordelijk voor de tuinen van de gemeenschap. Haar huis raakte op 7 oktober zwaar beschadigd en ze verblijft nu in kibboets Ruhama, een klein stukje rijden naar het westen, waar de meeste vluchtelingen van Kfar Aza nu wonen.

Ze zei dat de gemeenschap in een impasse verkeert, vooral omdat twee van haar leden, de tweelingbroers Gali en Ziv Berman, nog steeds gegijzeld zijn in Gaza . Hun afbeeldingen zijn overal – op posters, op T-shirts, en hangen boven de ceremonie op een nabijgelegen toren.

Foto's van de gijzelaars Gali en Ziv Berman in Kfar Aza. Foto ToI

"Totdat ze terugkomen, hebben mensen niet het gevoel dat ze verder kunnen", zei Cohen, terwijl hij buiten de wijk van de "jonge generatie" in Kfar Aza stond , waar de broers woonden. Van de 37 bewoners van die wijk werden er 11 vermoord en 7 ontvoerd en naar de Gazastrook gebracht.

"Het is moeilijk om te hopen" op een gijzelingsdeal die de tweeling zou terugbrengen, zei Cohen. "Ik wil er niet te veel op hopen, maar als ze aan het einde van de week terugkomen, zou dat een wonder zijn. Dat zal echt gebeuren, en dan kunnen we misschien verder."

Er ligt nog steeds puin opgestapeld voor de deuren van de wijk voor de jonge generatie en bij de ingangen van de appartementen staat aangegeven wie er in welk huis is vermoord.

De ingang van het huis van Sivan Elkabets en Naor Hasidim, in Kfar Aza. Foto ToI

De familie van Sivan Elkabets heeft haar verwoeste appartement omgebouwd tot een 'museum' ter nagedachtenis aan hun dochter en haar vriend, Naor Hasidim, die ook werd vermoord. Aan de muur hangt een WhatsApp-gesprek tussen Elkabets en haar ouders, waarop te zien is hoe ze de aanval doorstaan ​​terwijl die zich ontvouwt en via sms'jes hun mond houden. In het eerste bericht, kort na 7.00 uur 's ochtends, zei Elkabets tegen haar vader dat hij 'alle deuren op slot moest doen'.

"We horen hier veel geweervuur, wat is er aan de hand?" schreef ze na 09.00 uur. Een paar uur later vertelde ze haar familie dat ze zich onder haar bed had verstopt, dat "ze bij mijn raam stonden" en vroeg ze of het goed ging met haar ouders. Tegen de middag bleven de berichten van haar ouders onbeantwoord.

Net buiten het appartement stond de poort die de terroristen gebruikten om hun gijzelaars terug naar Gaza te slepen, met de Gazastrook erachter zichtbaar. Een explosie in Gaza joeg een rooktoren hoog de lucht in.

Het dorp was ooit een idyllische, hechte gemeenschap, met bloemenstruiken langs de trottoirs en kleurrijke muurschilderingen op de schuilkelders. Nu draagt ​​het de sporen van een onderbroken leven en een onzekere toekomst. Een kinderfiets stond naast een deuropening, bedekt met stof, en een trampoline voor kinderen lag vol dode bladeren. Sommige huizen worden gerenoveerd en bouwmaterialen liggen uitgestald op gazons. Vrijwilligers helpen de gemeenschap bij de wederopbouw.

Op andere manieren gaat het leven gewoon door. Bloemen bloeien nog steeds en er groeit fruit aan de bomen. Naarmate de herdenkingsceremonie vorderde, kwam de zon op, verdween de duisternis en kleurde de lucht oranje. De menigte, met de Israëlische vlag halfstok, zong het Israëlische volkslied "Hatikvah", oftewel "De Hoop", toen het evenement ten einde liep.

Slechts een handvol gezinnen is teruggekeerd en het is onduidelijk hoeveel er zullen terugkeren.

"We willen hier graag terugkomen, maar we moeten veilig zijn. We moeten ons veilig voelen. Onze bubbel is gebarsten. We geloofden alles wat het leger ons vertelde, dat we op een veilige plek waren, dat we beschermd waren, en dat is voorgoed beschadigd en moet worden hersteld," zei Cohen.

Barbara Cohen, in Kfar Aza. Foto ToI

Cohen werkt aan het herstel van haar tuinen en komt vijf dagen per week naar de kibboets om te werken. Tijdens de gevechten reden tanks door de gemeenschap en verwoestten veel planten. Haar beschadigde huis wordt gerenoveerd.

Ze zei dat we de eerste verjaardag van de aanval "nog steeds zo verdoofd waren", maar dat het de tweede verjaardag "niet makkelijker" was.

"Het is niet zoiets van: 'Oké, het is het tweede jaar. Kom op, laten we beginnen.' Dat is het niet. We zitten vast," zei ze. "Dit jaar beginnen de dingen langzaam op gang te komen, en ik denk dat dat in het derde jaar waarschijnlijk ook zo zal zijn. Maar hopelijk zitten we in het derde jaar op een andere plek. Dan kunnen we beginnen met de wederopbouw en gaan we nadenken over de toekomst."

"We zijn een sterke gemeenschap en we willen heropbouwen. We willen hier graag terugkomen," zei ze.