N12News: Verhalen van hen die sneuvelden in Zuid-Libanon, want "Wij zijn één volk en één familie"

De overleden Gilad Harel. Foto IDF

De strijd tegen Hezbollah en de poging om de dreiging voor de noordelijke gemeenschappen weg te nemen, eist een zware tol in bloed. Vanmorgen (dinsdag) werd bekendgemaakt dat vier strijders van de Nahal-patrouille zijn omgekomen in een hevig gevecht in Zuid-Libanon. In de middag werd de naam van de vierde gesneuvelde strijder bekendgemaakt: sergeant Gilad Harel, 21 jaar, uit Modi'in-Maccabim-Reut, schrijft N12News.

Kapitein Noam Madmoni, overleden

Foto IDF

Noam, een inwoner van Sderot, was de commandant van het team en was 22 jaar oud toen hij sneuvelde. Hij liet zijn ouders en drie broers en zussen achter. Noam trok met zijn team Libanon binnen en leidde de strijders zelfs in de zware gevechten onder hevig vuur en antitankraketten, terwijl hij gewonden evacueerde. Hij keerde niet terug van deze gevechten. Na zijn dood werd hij bevorderd van luitenant tot kapitein.

Noam bezocht de basisschool "Toranei Hadash" in Sderot en vervolgens de jesjiva in Kfar Maimon. Daarnaast was hij lid van Bnei Akiva. "De overleden Noam, zoon van de geliefde Boaz en Sharona, maakte deel uit van een grote, gevestigde, bekende en geliefde familie in onze stad," aldus burgemeester Alon Davidi van Sderot, die vanochtend vroeg het ouderlijk huis bezocht. "Hij groeide op met waarden en vrijgevigheid in zijn hart - hij was lid van de Bnei Akiva-afdeling, hij was een zout der aarde in de ware zin van het woord. Een stille en gerespecteerde leider van wie iedereen wist dat hij het ver zou schoppen."

"Namens mezelf en namens alle inwoners van Sderot betuig ik mijn diepste medeleven aan de familie Madmoni, aan de ouders en families van de drie andere strijders die in deze strijd zijn gesneuveld. Noam, onze held, de hele stad rouwt

Sergeant Ben Cohen, overleden

Foto IDF

Ben, een 21-jarige inwoner van Lehavim, is overleden. Hij laat zijn ouders, een zus en een partner achter die twee weken geleden nog haar verjaardag vierde en ballonnen van hem ontving die hij vanuit Libanon had gestuurd. Hij had een ernstige verwonding verborgen gehouden om deel te kunnen nemen aan een gevechtsmissie en zou over twee maanden ontslagen worden uit militaire dienst. Bens naam ging hem vooruit, net als die van een van de grootste liefdes van zijn leven: Hapoel Beer Sheva. Al sinds zijn kindertijd ging hij naar alle wedstrijden en had hij de wens geuit dat als hij in de strijd zou sneuvelen, iedereen hem op zijn laatste reis zou vergezellen, gekleed in de rode kleur waar hij zo van hield.

Ben en Romi. Foto familie

Romi Shaked, zijn partner, zei: "Ben en ik leerden elkaar kennen op school. Hij was een jaar ouder dan ik. We waren ongeveer vijf jaar goede vrienden en toen ik zestien was, kregen we een relatie. We zijn nu 3,5 jaar samen. Hij is een geweldig mens. Hij hield van mij en ik hield van hem. Vijf minuten voordat hij Libanon binnenkwam, belde hij mijn zus en stuurde me ballonnen en een taart. Ik heb hem niet meer kunnen spreken op mijn verjaardag."

Shlomit Manor, zijn docent rechten aan de Eshel Hanasi middelbare school en inwoner van Lehavim, zei: "Ben was een van mijn studenten aan de rechtenfaculteit, en de rechtenfaculteit voelt als familie. Ik heb hem drie jaar lang van dichtbij meegemaakt. Een geweldige student en een fantastisch mens. Aangenaam, respectvol, serieus en sociaal. Hij was omringd door mensen, omringd door vrienden. Een fervent fan van Hapoel Beer Sheva. Zijn wens was dat we vandaag in rode shirts naar de begrafenis zouden komen, maar het is niet makkelijk voor ons allemaal, het is een moeilijke tijd voor ons allemaal."

Sergeant Maxim Antis, overleden

Foto IDF

Maxim, een 21-jarige inwoner van Bat Yam in Nafpolu, laat zijn ouders en broer achter. Maxim was een strijdlustige jongeman met een sterk gevoel voor missie om zijn vaderland te verdedigen. Hij probeerde zijn familie altijd gerust te stellen, zelfs op de gevaarlijkste plekken.

Zijn moeder, Yevgenia, vertelde over het laatste gesprek dat ze een week geleden met hem had: "Hij was in Libanon en daarvoor in Gaza en Judea en Samaria. Voor elke activiteit hadden we altijd een familiegesprek, om een ​​goede sfeer te creëren. Hij stelde ons altijd gerust. Hij zei dat hij het voor ons en voor de burgers deed en dat we ons geen zorgen hoefden te maken, dat hij wist wat hij deed. We missen hem enorm."