Ondanks de oorlog leerden buitenlandse studenten aan universiteiten wat het betekent om Israëliër te zijn

Dr. Mulate Zerihun Workeneh, uit Addis Abeba, Ethiopië, een promovendus in het laboratorium van prof. Nir Qvit aan de Azrieli Faculteit der Geneeskunde aan de Bar-Ilan Universiteit. Foto BIU

Op een ochtend onlangs waren drie postdoctorale studenten uit India in de Shulich-faculteit Scheikunde van het Technion-Israel Institute of Technology in Haifa druk bezig met hun onderzoek. Het lab stond vol met glazen bekers, flessen, reageerbuizen en spuiten, schrijft Times of Israel.

Plotseling loeide een sirene, wat duidde op een mogelijk naderende Iraanse ballistische raket.

De studenten verlieten rustig het Ashraf Brik-laboratorium, alsof deze oefening onderdeel was van de normale procedure, en liepen naar de beveiligde ruimte verderop in de gang. Eén van hen nam niet eens de moeite om zijn witte laboratoriumjas en handschoenen uit te trekken.

Na ongeveer tien minuten keerden de studenten terug naar het lab en hervatten hun werk. Deze keer was er geen schade.

Twee dagen later, op 26 maart, werd de campus echter opnieuw getroffen door een Iraanse raketaanval. Niemand raakte gewond, maar een van de bibliotheken, diverse andere gebouwen, infrastructuur en apparatuur raakten beschadigd.

Een ruimte in de bibliotheek van het Technion-Israel Institute of Technology die beschadigd raakte tijdens een Iraanse ballistische raketaanval op Haifa op 26 maart 2026. Foto Technion

Ik hoorde de inslag en voelde de trillingen, wat erg beangstigend was en me een schok bezorgde", vertelde Ashok Donthoju (37), een van de Indiase studenten, na de aanslag aan The Times of Israel. "Maar we zijn getraind om onszelf te beschermen."

Die aanval werd zondag gevolgd door een nieuwe Iraanse ballistische raketaanval op Haifa, waarbij vier mensen omkwamen die onder het puin bedolven raakten, aldus de reddingsdiensten maandag. Een nieuwe aanval op hetzelfde gebied verwondde vier mensen licht en veroorzaakte verdere schade.

De Amerikaanse president Donald Trump kondigde dinsdag aan dat Washington had ingestemd met een staakt-het-vuren van twee weken, waarmee mogelijk een einde komt aan de oorlog tegen Iran die op 28 februari door de VS en Israël was begonnen.

Van links naar rechts: Rajesh Pallava, Pallab Karjee, laboratoriummanager Guy Kamnesky en Ashok Donthoju in het Ashraf Brik-laboratorium van de Shulich-faculteit Scheikunde aan het Technion-Israel Institute of Technology op 24 maart 2026. Foto Diana Bletter/Times of Israel

Het vermogen van de studenten om zich moeiteloos van het lab naar de dichtstbijzijnde beveiligde ruimte en weer terug te bewegen, is kenmerkend voor veel buitenlandse studenten aan het Technion en andere Israëlische universiteiten die zijn gebleven sinds de aanhoudende oorlog met Iran en Hezbollah op 28 februari begon. Ook daarvoor, na de bloedige Hamas-invasie van 7 oktober 2023, bleven veel buitenlandse studenten ondanks de gevaren aan universiteiten in het hele land.

In antwoord op een vraag zei een woordvoerder van de Ben-Gurion Universiteit in de Negev dat er nog steeds ongeveer 530 buitenlandse studenten aan de universiteit studeren, die in totaal zo'n 20.000 studenten telt. Ook aan de Universiteit van Tel Aviv studeren ruim 250 buitenlandse studenten, met een totaal van ongeveer 30.000 studenten.

Aan de Bar-Ilan Universiteit in Ramat Gan zijn ongeveer 1.000 van de circa 22.000 studenten buitenlands, terwijl een woordvoerder van Technion meldde dat er ongeveer 550 buitenlandse studenten zijn onder de 15.000 die momenteel aan het instituut studeren. Sommigen wonen op de campus, anderen in appartementen in de stad.

Leven in een gesplitst scherm

"Eerlijk gezegd was het een geweldige ervaring," zei Rajesh Pallava (37) in een gesprek met The Times of Israel, samen met twee andere postdoctorale onderzoekers uit India. Hij pauzeerde even en voegde er toen aan toe: "Behalve de oorlog."

"Mijn vrouw krijgt de waarschuwingen van het Home Front Command op haar telefoon in India, en ze wil er altijd zeker van zijn dat het goed met me gaat," zei Donthoju.

Pallab Karjee, 32, zei dat hij vorig jaar, toen hij voor een bezoek naar India terugkeerde, een waarschuwing van het Home Front Command op zijn telefoon ontving.

"Iedereen stond om me heen en ik dacht: 'Waarom gaan mensen niet naar een opvangcentrum?' Toen besefte ik dat ik in India was, niet in Israël," zei hij.

De drie studenten zullen ongeveer 18 maanden in het laboratorium van Brik werken , waar ze zich richten op het creëren van op maat gemaakte moleculen om de werking van bepaalde enzymen in het lichaam te reguleren. Het onderzoek draagt ​​bij aan de ontwikkeling van behandelingen voor diverse ziekten.

"Israël staat bekend om zijn innovatiekracht en is een van de wereldexperts op dit gebied," aldus Pallab Karjee (32).

Alle drie zijn van plan terug te keren naar de farmaceutische industrie in India, waar ze zich weer bij hun vrouwen en gezinnen zullen voegen.

De drie zeiden dat ze in India "nooit" enige haat jegens Israël hadden waargenomen. Verwijzend naar het recente bezoek van premier Narendra Modi aan Israël in februari, voegden ze eraan toe dat ze hopen dat het Technion hem zal uitnodigen wanneer hij terugkeert .

Pallova en Donthoju komen beiden uit Zuid-India; hun ouders verbouwen rijst en mango's.

Ze spreken Badaga met elkaar, maar gebruiken Engels met Karjee, die uit Oost-Bengalen in India komt, omdat ze geen Telugu verstaan.

Karjee vertelde dat mensen in Israël hem vaak begroeten met: "Namaste, India!" als hij rondloopt.

Labmanager Guy Kamnesky vertelde dat er naast de drie Indiase studenten nog zes promovendi in het lab werken. In totaal spreken de studenten Hebreeuws, Arabisch, Engels, Russisch en de twee Indiase talen.

"We hebben alle geslachten, etniciteiten en nationaliteiten," zei Kamnesky.

"De chemie tussen ons is goed," zei Karjee gekscherend.

Israël is 'mijn tweede thuis'.

Dr. Mulate Zerihun Workeneh, een promovendus aan de Azrieli Faculteit Geneeskunde van de Bar-Ilan Universiteit, afkomstig uit Addis Abeba, vertelde The Times of Israel dat de universiteit na vier jaar "als mijn tweede land, mijn tweede thuis" is.

Workeneh is bekend met conflicten — hij heeft familie in Noord-Ethiopië waar een burgeroorlog woedt — maar had het nog nooit zelf meegemaakt voordat hij naar Israël kwam.

Er zijn nog negen andere Ethiopische studenten aan de faculteit, zegt Workeneh, die het allemaal prettig vinden om Ethiopische Joden in Israël te ontmoeten "omdat ze onze taal spreken."

Workeneh zegt dat hij net zijn doctoraat in de medische wetenschappen heeft afgerond in het laboratorium van professor Nir Qvit , waar op peptiden gebaseerde moleculen worden ontworpen om nieuwe behandelingen voor hart- en vaatziekten te ontwikkelen.

Zijn focus ligt op de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen en het onderzoeken van de wisselwerking tussen hart- en vaatziekten en sepsis, een extreme vorm van infectie.

"Ondanks de oorlog zijn we nooit gestopt met naar het lab te gaan," zei Workeneh. "Eerlijk gezegd is dit pas de derde ronde van de oorlog voor mij. Ik ben hier al sinds vóór oktober 2023."

"Ik waardeer het enorm hoe de Israëliërs met deze moeilijke situatie omgaan," zei hij.

Zijn vrouw is met hun kinderen van zes en vier jaar in Ethiopië.

"Ze laat me 's ochtends, 's middags en 's avonds bellen om te controleren of alles goed met me gaat," zei hij.