Onderzoek team van de Ariel Universiteit: nieuwe definitie van obesitas zou miljoenen meer mensen als hoog-risico kunnen bestempelen
- Joop Soesan

- 8 jul 2025
- 4 minuten om te lezen

Foto Ariel Universiteit
Uit een Israëlisch onderzoek dat de bijgewerkte Europese criteria voor obesitas toepast, blijkt dat meer dan 50 miljoen Amerikaanse volwassenen die ooit als te zwaar werden beschouwd, nu als zwaarlijvig worden beschouwd, velen met ernstige gezondheidsproblemen. Deskundigen waarschuwen dat de bevindingen ook relevant zijn voor andere landen en voor Israëliërs.
Eén op de vijf Amerikaanse volwassenen, ruim 50 miljoen mensen die voorheen alleen op basis van de BMI als te zwaar werden gedefinieerd, worden nu beschouwd als personen met obesitas (PWO) volgens de nieuwe definitie die is aangenomen door de European Association for the Study of Obesity (EASO).
Een onderzoek door een team van de Ariel Universiteit publiceerde dinsdag een uitgebreide studie in de Annals of Internal Medicine, waarin werd beweerd dat de BMI alleen niet langer het hele verhaal vertelt

Foto via Ynet
De praktische conclusie van het onderzoek was dat miljoenen mensen die zichzelf omschreven als ‘een beetje te zwaar’, nu mogelijk last hebben van een overgewicht en alle medische gevolgen van dien.
Hoewel het onderzoek zich richtte op de Amerikaanse bevolking, zijn de bevindingen ook relevant voor Israël. Duizenden Israëliërs die voorheen niet de diagnose obesitas hadden gekregen, vallen nu mogelijk in een risicocategorie voor ziekte en overlijden, en zouden vroegtijdige medische interventie nodig kunnen hebben.
"We begrijpen nu dat obesitas niet zomaar een getal op de weegschaal is, maar een complexe chronische ziekte met aanzienlijke gevolgen voor de gezondheid", aldus prof. Dror Dicker, obesitasspecialist en hoofd van de afdeling Interne Geneeskunde van het Sharon Hospital. "De nieuwe definitie stelt ons mogelijk in staat om patiënten met een hoog risico in een eerder stadium te identificeren en de ontwikkeling van levensbedreigende aandoeningen te voorkomen."
Het nieuwe diagnostische kader dat door de EASO is aangenomen, zou veel mensen die momenteel als overgewicht worden beschouwd, kunnen herclassificeren als obees, mits ze aanzienlijk buikvet hebben. Volgens deze aanpak kunnen mensen met een body mass index (BMI) tussen 25 en 30 de diagnose obesitas krijgen als hun taille-hoogteverhouding groter is dan 0,5 en ze tevens lijden aan een obesitasgerelateerde aandoening.
De herziene definitie van het EASO omvat naast de BMI ook aanvullende antropometrische metingen en houdt rekening met de aanwezigheid van gerelateerde ziekten. Het kader is echter niet wetenschappelijk gevalideerd.
"De BMI heeft veel beperkingen", aldus Dicker. "Gespierde mensen kunnen bijvoorbeeld een hoge BMI-score hebben, zelfs als ze geen obesitas hebben. De BMI houdt ook geen rekening met de vetverdeling, zoals bij vrouwen die overgewicht rond de heupen hebben. Daarom werken onderzoekers wereldwijd aan de ontwikkeling van nauwkeurigere methoden om obesitas te diagnosticeren."
Dicker zei dat het doel is om obesitas in een vroeg stadium op te sporen, voordat het hartaandoeningen of andere gezondheidscomplicaties veroorzaakt. "Dit is precies waarom de nieuwe definitie is ontwikkeld door Europese experts en dat is wat we in ons onderzoek wilden toepassen," zei hij.
Onderzoekers van de Israëlische Ariel University, de Universiteit van Tel Aviv en het Holon Institute of Technology analyseerden gegevens van 44.030 Amerikaanse volwassenen die tussen 1999 en 2018 deelnamen aan de Amerikaanse National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES). In het onderzoek werden complicaties en het sterfterisico beoordeeld op basis van de nieuwe definitie van obesitas.
Volgens de bevindingen wordt 18,8% van de deelnemers die voorheen op basis van de BMI als overgewicht werden geclassificeerd, nu beschouwd als mensen met obesitas (PWO) volgens de herziene criteria. Veelvoorkomende aandoeningen binnen deze groep waren hoge bloeddruk (79,9%), artritis (33,2%), diabetes (15,6%) en hart- en vaatziekten (10,5%).
Ondanks het hoge ziektecijfer vertoonde de nieuw geclassificeerde groep geen verhoogd risico op overlijden in vergelijking met volwassenen met een normaal gewicht. Personen met een BMI van 30 of hoger die volgens de traditionele criteria als obees werden beschouwd, hadden echter een bijna 20% hoger sterfterisico. De verhoogde ziektecijfers vertaalden zich niet in een hoger sterftecijfer, tenzij vergeleken met personen met een normaal gewicht en zonder onderliggende gezondheidsproblemen.
"Vergeleken met mensen met een normaal gewicht zonder onderliggende aandoeningen, is het risico op overlijden bij mensen die volgens de nieuwe definitie als obesitas lijden 50% hoger, vergelijkbaar met het risico dat wordt waargenomen bij mensen met een normaal gewicht maar met onderliggende aandoeningen", aldus Dr. Thomas Kraptí, arts en datawetenschapper aan het Holon Institute of Technology. "Vergeleken met mensen die nog steeds als overgewicht worden geclassificeerd, is het sterfterisico 77% hoger."
Volgens prof. Orna Reges, epidemioloog en onderzoeker bij de afdeling Health Systems Management aan de Ariel University, is meer dan de helft van de mensen die voorheen als te zwaar werden beschouwd, nu als obees geclassificeerd en zouden zij baat kunnen hebben bij gerichte behandelingen.
Dicker zei dat de bevindingen ook relevant waren voor de Israëlische bevolking. "Er zijn veel mensen in Israël die niet formeel de diagnose obesitas hebben, maar volgens de nieuwe definities zouden ze toch met de aandoening leven en hun sterfterisico neemt daardoor toe."
Dicker verwees ook naar een onderzoek dat eerder dit jaar in het tijdschrift Lancet werd gepubliceerd en werd uitgevoerd door wijlen Dr. Maj. Yair Zaluf, die sneuvelde in de oorlog. Hieruit bleek dat tieners die overgewicht hadden toen ze zich bij het Israëlische leger aansloten, 20% tot 27% meer kans hadden om binnen vijf jaar obesitas te ontwikkelen, vergeleken met leeftijdsgenoten met een normaal gewicht.
"Daarom is het zo belangrijk om personen die risico lopen zo vroeg mogelijk te identificeren, door dezelfde 'nieuwe' criteria te gebruiken als waarop ons onderzoek is gebaseerd", aldus Dicker.





Opmerkingen