Rouw slaat twee keer toe: Eliora Rosenfeld, 22, verloor zowel haar broer als haar partner in de oorlog

Eliora Rosenfeld houdt een foto vast van haar broer Yisrael Natan Rosenfeld. Foto Yaron Brener / Ynet

Eliora Rosenfeld, 22, verloor haar partner, sergeant Hallel Shmuel Saadon, bij de Hamas-terreuraanslag op 7 oktober, en enkele weken geleden haar broer, sergeant Yisrael Natan Rosenfeld, in Gaza: 'Het is een pijn die niet loslaat. Beiden waren helden.'

Het hartverscheurende verhaal van Eliora Rosenfeld is er een van tranen, verdriet en trots. Op slechts 22-jarige leeftijd heeft ze niet één, maar twee dierbaren verloren in de strijd, schrijft Ynet.

"We ontmoetten elkaar toen ik hem in de trein aansprak", herinnert Eliora zich over haar overleden partner, sergeant Hallel Shmuel Saadon Saadon. "Onze eerste date was bij mij thuis in Ra'anana. We bakten koekjes, legden ijs tussen hen in en keken een film. Direct daarna werd hij teruggeroepen naar de basis."

Staf sergeant. Hallel Shmuel Saadon Saadon. Foto IDF

Toen het gebied onhoudbaar werd door kruisvuur en granaten, trokken de soldaten zich terug in de eetzaal. Hallel en twee anderen bleven achter om de ingang te bewaken. Daar, staand tussen de terroristen en zijn kameraden, vocht hij met onwrikbare moed tot hij sneuvelde.

"Ik was nog niet eens begonnen met het verwerken van de dood van mijn vriend", zegt Eliora met pijn in het hart, "toen er nog een tragedie plaatsvond: mijn heldhaftige broer Natan werd ook gedood."

Ze beschrijft haar broer sergeant Yisrael Natan Rosenfeld als iemand wiens glimlach een kamer kon verlichten. "Iedereen die hem zag, kon niet lang verdrietig blijven. Je kon altijd op zijn schouder uithuilen. Als zijn oudere zus was ik zo trots op hem."

In het leger "bloeide Natan echt op", zegt ze. "Hij zou naar de training van de pelotonscommandanten gaan, maar weigerde zijn vrienden op het slagveld achter te laten."

Eliora met de foto's van haar partner Hallel en haar broer Natan. Foto Yaron Brener / Ynet

Natan diende als gevechtssoldaat in het 601e Bataljon van het Combat Engineer Corps, onderdeel van het gecombineerde gevechtsteam van de 401e Pantserbrigade. Volgens een eerste onderzoek werd zijn eenheid getroffen door een explosief dat in of bij de ingang van een gebouw was geplaatst. De explosie vond plaats in een gebied waar de IDF onlangs was begonnen met de sloop van tientallen gebouwen ter voorbereiding op de vestiging van nieuwe posten langs de bufferzone in Noord-Gaza.

Elf jaar geleden maakte de familie Rosenfeld aliyah vanuit Groot-Brittannië naar Ra'anana, gedreven door een gevoel van missie en de wens om hun kinderen in Israël op te voeden. Eliora en Natan waren twee van hun vier kinderen. Hun moeder, Samantha, is lerares op de TALI-school in de stad. Samen met haar man Avi bouwde het echtpaar een nieuw leven op in Israël voor hun gezin.

"Israël was erg sterk", zegt Avi. "Hij zei lang geleden tegen ons: 'Ik wil een gevechtssoldaat worden. Ik wil iets doen voor ons land.' Toen hij werd toegewezen aan de gevechtsingenieursafdeling, was hij dolblij. Hij hield van zijn kameraden en het leger was een enorme bron van trots voor hem. Zijn commandanten waren buitengewoon – ze waren als familie. Elke keer dat hij thuiskwam, had hij een glimlach op zijn gezicht."

Hij wist precies waarom hij het deed – voor ons, zijn familie, zijn volk. Ik geloof dat hij een plek in de geschiedenis heeft verdiend. Ik ben ongelooflijk trots op wat hij heeft gedaan voor het land waar hij zo veel van hield.

Eliora concludeert: "Het verlies van Hallel aan het begin van de oorlog, en daarna mijn heldhaftige broer – het is een diepe, meedogenloze pijn. Maar ik ben zo trots op hen beiden. Het waren helden die voor het volk van Israël vielen."