De afdaling in verslaving en de weg naar herstel van Doron Mizrahi, overlevende van Nova

Doron Mizrahi, een overlevende van Nova die worstelde met verslaving: 'Naast de hoeveelheden, die destructief waren, was het vooral de onverantwoordelijkheid. Ik gebruikte drugs op mijn werk en tijdens het autorijden. Ik was een wrak.' Foto: Met dank aan Doron Mizrahi

Op de ochtend van 7 oktober was de 28-jarige Doron Mizrahi aanwezig op het Nova-muziekfestival . Hij overleefde het bloedbad, evacueerde gewonden uit een schuilkelder langs de weg die bekend kwam te staan ​​als de 'doodsschuilkelder', en meldde zich diezelfde avond nog voor reservistendienst bij de verkenningseenheid van de Givati-brigade. Sindsdien heeft hij meer dan 350 dagen in de reserve gediend, terwijl zijn alcohol- en drugsgebruik gestaag toenam, schrijft Ynet.

"Direct na 7 oktober was de oorlog mijn drug, de adrenaline en de spanning van de reservistendienst," zegt hij. "Het biedt een soort schild, omdat je niet nadenkt over hoe het met je gaat of hoe je je voelt. Je bent gefocust op overleven. Maar toen mijn leven niet meer in gevaar was, wist ik niet hoe ik met de rust en stilte moest omgaan, want vanbinnen was ik nog steeds in oorlog. Dus je sluit je emoties af en probeert zo intens mogelijk te ontsnappen."

De ellende, zegt hij, begon op het moment dat de muziek stopte en de rakettenregen begon. Die werd nog erger toen hij onder vuur kwam te liggen, vrienden verloor en in Gaza vocht.

"In een poging om de emotionele pijn die ik met me meedroeg te verwerken, bleef ik maar drugs gebruiken. Tussen mijn reservistendiensten door deed ik wat ik wist en wat er voorhanden was," zegt hij. "Maar op een gegeven moment werkt het niet meer. Je blijft maar meer gebruiken en belandt uiteindelijk helemaal aan de grond. Hoeveel ik ook gebruikte, het hielp me niet om me beter te voelen. Ik stortte in."

Zijn drugsgebruik had invloed op elk aspect van zijn leven.

"

Ik werkte met tieners als jeugdinstructeur en kwam regelmatig onder invloed opdagen," herinnert hij zich. "Ik voelde me zielig toen ik ze tijdens een briefing voor vertrek de les moest lezen over het niet drinken en rijden of drugs gebruiken, terwijl ik dat zelf net allemaal had gedaan. Naast de hoeveelheden, die destructief waren, was het vooral de onverantwoordelijkheid. Ik gebruikte drugs op mijn werk, tijdens het autorijden en zelfs in het bijzijn van mijn familie. Ik was een wrak."

Relaties opbouwen, carrières lanceren en dienen in de reserve.

Mizrahi is zeker niet de enige. Een nieuw rapport van het Israel Center on Addiction (ICA) toont aan dat een op de vier Israëliërs tussen de 18 en 34 jaar kampt met problematisch middelengebruik of verslavingsgedrag vertoont.

Volgens de bevindingen gaf 13% van de jongvolwassenen aan problematisch alcoholgebruik te hebben, 11,7% problematisch gebruik van sociale media, 9% problematisch cannabisgebruik en 8,6% problematisch gokgedrag. Het onderzoek werd dit jaar uitgevoerd onder 930 jonge mannen en vrouwen, waarbij gebruik werd gemaakt van zelfgerapporteerde antwoorden op gevalideerde vragenlijsten.

"Problematisch gebruik begint wanneer iemand beseft dat zijn of haar middelengebruik schade veroorzaakt in het dagelijks leven of een negatieve invloed heeft op het functioneren, de gezondheid, relaties of levenskwaliteit, zelfs als er nog geen sprake is van een volwaardige verslaving," legt Inbal Dor Kerbel, CEO van het centrum, uit.

"Het kan bijvoorbeeld beginnen met het drinken van één of twee glazen wijn aan het einde van de dag, maar geleidelijk aan kan het zo ver komen dat ik elke avond een hele fles nodig heb om in slaap te vallen. Aan het andere uiterste van het spectrum bevindt zich verslaving, een toestand waarin middelengebruik je leven beheerst."

Een van de meest opvallende bevindingen van het rapport betreft leeftijd. Volwassenen tussen de 26 en 34 jaar, zoals Mizrahi, scoorden op sommige punten hoger dan 18- tot 25-jarigen, ondanks dat zij zich in een levensfase bevinden die over het algemeen met meer stabiliteit wordt geassocieerd.

Het percentage problematisch cannabisgebruik was bijvoorbeeld 12% onder de oudere groep, vergeleken met 5,3% onder hun jongere leeftijdsgenoten. Voor alcohol waren de respectievelijke percentages 14% en 12%.

"Deze leeftijdsgroep bevindt zich in een fase waarin veel mensen hun volwassen leven vormgeven, relaties en gezinnen opbouwen en investeren in de beginfase van hun carrière. Maar voor velen van hen zijn de afgelopen jaren gekenmerkt door langdurige reservistendienst, onzekerheid en voortdurende verstoringen van hun levensplannen," legt prof. Shaul Lev-Ran, oprichter en academisch directeur van het centrum, uit.

"Deze realiteit zou de verschillen kunnen verklaren die we tussen de leeftijdsgroepen zien."

Wanneer trauma verslaving aanwakkert

Het rapport wijst ook op een sterk verband tussen posttraumatische stress en verslaving. Bijna de helft van de jongvolwassenen met significante posttraumatische stresssymptomen (49%) meldde problematisch middelengebruik, vergeleken met 20,8% van degenen zonder dergelijke symptomen.

Het percentage problematisch gokken onder mensen met significante symptomen was negen keer hoger, terwijl het percentage problematisch alcohol- en opioïde pijnstillergebruik 5,6 keer hoger lag.

"Waar trauma is, moeten we ook alert zijn op het risico van problematisch middelengebruik en verslaving," zegt Lev-Ran.

Niettemin biedt het rapport een voorzichtig bemoedigende bevinding: voor het eerst was er een lichte daling in het percentage problematisch middelengebruik, van 28,5% in 2025 naar 25,4% in 2026. De daling in het percentage jongvolwassenen dat symptomen van posttraumatische stress rapporteerde, was zelfs nog sterker, van 32% naar 16,7%.

"Tijdens de piek van veiligheidsgerelateerde gebeurtenissen zien we een sterke stijging van stress- en angstniveaus en van het aantal mensen dat symptomen van posttraumatische stress ontwikkelt. Maar naarmate de situatie kalmeert, slagen sommige mensen erin te herstellen en hun leven weer op te pakken, terwijl bij anderen de symptomen aanhouden en een posttraumatische stressstoornis ontstaat," legt Dor Kerbel uit.

"Sinds 'Iran 2' [de tweede ronde van gevechten tussen Israël en Iran] beleven we een periode van relatieve rust wat betreft het gevoel van oorlogvoering, waardoor de bevolking zich kan herstellen."

Volgens Dor Kerbel moet er niet gewacht worden met de behandeling totdat iemand een verslaving ontwikkelt.

"Eén op de vier is een enorm aantal. Het betekent dat dit bijna elk huishouden in Israël treft," zegt ze.

De ICA heeft een screeningsvragenlijst ontwikkeld om huisartsen te helpen waarschuwingssignalen van problematisch middelengebruik te herkennen en werkt eraan om deze in te voeren bij de Israëlische zorgverzekeraars.

"Het herkennen van waarschuwingssignalen is voldoende om in een vroeg stadium in te grijpen. We doen dit in veel medische vakgebieden, en er is geen reden waarom we dat niet ook zouden doen als het om verslaving gaat," voegt ze eraan toe.

Het wonder dat hij bijna verspeelde

Voor Mizrahi kwam het keerpunt pas toen hij besefte dat drugs en alcohol het leven in gevaar brachten dat hij die ochtend bij Nova ternauwernood had weten te ontlopen.

"Op een gegeven moment drong het tot me door dat ik de loterij had gewonnen door Nova te overleven. Het was goddelijke voorzienigheid dat ik het er levend vanaf had gebracht. En nu was ik dat wonder aan het verkwisten en mezelf langzaam aan het doden, allemaal omdat ik niet wist hoe ik om hulp moest vragen of behandeling moest zoeken?" zegt hij.

"Ik moest heel wat pijn doorstaan ​​voordat ik eindelijk kon stoppen met lijden."

Doron Mizrahi: 'Het heeft me heel lang gekost om het een verslaving te noemen. Het is moeilijk om toe te geven.' Foto Ynet

Zijn weg naar herstel begon nadat hij in contact kwam met de non-profitorganisatie Nova Tribe Community Association, die sociale en therapeutische ondersteuning biedt aan festivaloverlevenden en nabestaanden.

"Toen ik me realiseerde dat er een ondersteuningssysteem bestond dat me kon helpen, ben ik daar gebruik van gaan maken. Ik ging op retraites en nam deel aan revalidatieprogramma's die me handvatten gaven om met mijn ervaringen om te gaan," zegt hij.

Tegelijkertijd begon hij bijeenkomsten van Narcotics Anonymous bij te wonen, wat een belangrijk onderdeel van zijn herstel werd.

"Het heeft me heel lang gekost om het een verslaving te noemen. Het is moeilijk om toe te geven. Maar zodra je niet meer alleen bent en bereid bent steun te accepteren van mensen zoals jij, doof je het vuur en begin je de wonden te helen," zegt Mizrahi.

Hij is nu al meer dan twee jaar vrij van drugs en alcohol en werkt als revalidatiebegeleider in een residentiële kliniek voor geestelijke gezondheidszorg, waar hij de methoden doorgeeft die hem hebben geholpen bij zijn herstel.

"We leven in een extreem gecompliceerde tijd. Enerzijds blijven de trauma's zich opstapelen.

Anderzijds worden de bronnen van onmiddellijke verlichting – nicotine, pornografie, alcohol, drugs, eindeloos scrollen op Instagram, suiker en winkelen – steeds toegankelijker en gemakkelijker verkrijgbaar. Maar ik wil geloven dat het bewustzijn ook groeit en dat we wijzer worden," zegt hij.

Hij heeft een boodschap voor anderen die worstelen met een verslaving: "Het is moeilijk, het is beangstigend, het is niet makkelijk, maar het is mogelijk. Het leven wordt veel aangenamer als we bereid zijn om ongemak, pijn en leegte onder ogen te zien en erover te praten."