'De avond van het songfestival' , een column van Rob Fransman

Vanavond zie ik bij Nieuws van de Dag een gast die de Postcodeloterij wil laten verbieden. Wie dat vindt, is automatisch mijn vriend.  Vorig jaar schreef ik mijn aversie tegen die zwendelclub van me af op de site van Joop Soesan. Er zijn gelukkig meer mensen die er zo over denken, zo ook ene Rick Broers. Hij schijnt iets op YouTube te doen onder de naam Serpent. Ik waardeer zijn actie zeer want zijn petitie heeft de benodigde veertigduizend stemmen gehaald en dus zal het in de Tweede Kamer moeten worden besproken. Fijn dat ik die petitie niet meer hoef te ondertekenen want die Broers heeft gelijk met zijn hekel aan de loterij, maar kan verder de pest krijgen.

Vanavond zat hij aan tafel bij Nieuws van de Dag, waar het zojuist verschenen rapport over de beestachtigheid van Hamas werd besproken. Wijsneus Broers deed ook een duit in het zakje: “Wat Hamas ook deed, dat rechtvaardigde nog niet de genocide van Israël in Gaza en Libanon.” Het panel snoerde hem gelukkig meteen de mond maar die oetlul had toch even fijn laten zien hoe hij deugt. Wanneer host Pim Sedee hem van de tafel had gemept was dat een correcte reactie geweest. Helaas het mocht niet zo zijn. Overigens besteedde het nooit genoeg geprezen Geenstijl uitgebreid aandacht aan het rapport.

Het is toch vandaag alles Israël wat de klok slaat, want het is de belangrijkste dag van het jaar: Eurovisiesongfestival. Hoera! De NOS schrijft verlekkerd op haar site dat Nederland het slechte-smaakfestijn boycot maar dat Israël wel meedoet. Het Journaal opende ermee en zal er ongetwijfeld mee afsluiten. Over het vandaag verschenen rapport: geen woord. Dat valt ook niet te verwachten. En dan weer (ik kan er ook niets aan doen) Geenstijl met dit artikel. “AvroTros vindt Joden niet leuk,” schrijven ze. Het is een understatement. Onderaan het artikel staat een verzoek om donateur te worden. Doe dat maar, ik ben ook donateur voor vijftig Euro per jaar. Met liefde.

Ik las een verslag van Andrew Fox, de beroemde Britse militaire deskundige. Fox diende zestien jaar in het Britse leger en zwaaide af als majoor bij de parachutisten. Hij diende in Afghanistan, voormalig Joegoslavië, Noord-Ierland en het Midden-Oosten. Tegenwoordig geeft hij les aan de militaire academie Sandhurst. De man weet dus waar hij over praat als hij de leugens van Hamas ontrafelt. Vorige week gaf hij – op uitnodiging – een lezing op de UvA. Het spreken werd hem praktisch onmogelijk gemaakt door het aanwezige Palestina-tuig.

Uit zijn zeer lezenswaardige verslag citeer ik alleen de laatste zin: “En meer dan ooit ben ik ervan overtuigd geraakt dat dit conflict allang niet meer alleen gaat over Israël, over Gaza of over internationaal recht. Het gaat inmiddels ook over iets fundamentelers: de vraag of waarheid zelf nog telt.’

“Deze dagen denk ik altijd aan jou,’” appte Boudewijn me naar aanleiding van de herdenking. en hij vroeg hoe het met me ging. Het antwoord is natuurlijk dat het me uitstekend gaat. Dat is ook zo, niets te klagen. Maar in combinatie met het “deze dagen,” vond ik dat mijn antwoord wat uitgebreider moest zijn. Dus ik zei erbij dat het me persoonlijk prima gaat maar dat de sfeer in Nederland me niet aanstaat. Heel Nederland heeft de pest in en dat vertaalt zich onder meer in giftig antisemitisme. Ik schreef erbij dat als ik jonger was, het hier wel voor gezien zouden houden en alyah (emigratie naar Israël) zou maken.

Boudewijn is veel jonger dan ik en een goede vriend. Ooit maakte ik samen met hem een reis naar Polen. Hij is nogal links, maar dat is geen belemmering voor onze vriendschap. Ik plaag hem er graag mee dat hij voor mij een typisch voorbeeld is van de salonsocialist. Prachtig huis in het centrum, goedkoop aangeschaft, financieel alles voor elkaar en solidair met van alles en nog wat. Minderbedeelden komt hij weinig tegen.  Ook niet in het vriendelijke dorp waar het boerderijtje staat waar de familie de zomer doorbrengt. Er wonen daar vast wel een paar stille armen maar die stemmen FVD of PVV, niet op Boudewijns GroenLinks/PvdA. Volgende week gaan we weer eens lunchen. Daar verheug ik me op. Want politiek of niet: we blijven vrienden. Zolang hij maar niet zegt dat wat Israël in Gaza doet “echt niet kan.”

Zojuist zie ik dat Israël door mag naar de finale. Aanstaande zaterdag ga ik voor Israël stemmen. Geen twintig keer zoals vorig jaar maar wel tien keer. Want dat mag van de organisatie al vindt AvroTros dat vast niet goed. Temeer reden, zou ik zeggen.