De Bar-Ilan Universiteit heeft samen met internationale partners vastgesteld dat wonen in de buurt van meer groen verband houdt met lagere niveaus van chronische stresshormonen bij zwangere vrouwen

Sohini Bhattacharya. Foto Azrieli Faculteit Geneeskunde van de Bar-Ilan Universiteit

Zwangere vrouwen die in groenere buurten wonen, ervaren mogelijk minder langdurige stress, volgens een nieuwe studie onder leiding van onderzoekers van de Bar-Ilan Universiteit.

De studie toonde aan dat een grotere blootstelling aan groen in de woonomgeving tijdens de zwangerschap geassocieerd werd met lagere niveaus van cortisol en cortison – twee belangrijke stresshormonen die zowel de gezondheid van de moeder als die van de foetus kunnen beïnvloeden.

In tegenstelling tot stresshormonen gemeten in bloed, speeksel of urine, die stress over minuten of uren weerspiegelen, geven hormonen gemeten in haar een profiel van stresshormonen die zich over meerdere maanden hebben opgebouwd. Door haarmonsters van honderden zwangere vrouwen te analyseren, konden de onderzoekers de chronische stressniveaus tijdens het tweede trimester van de zwangerschap vaststellen.

De studie, gepubliceerd in Environmental Epidemiology, toonde aan dat vrouwen die tijdens hun tweede trimester in een groenere omgeving woonden, significant lagere concentraties cortisol en cortison in hun haar hadden. De bevindingen waren consistent bij verschillende metingen van de hoeveelheid groen in de woonomgeving en bij verschillende afstanden rondom de huizen van de deelnemers.

"Onze bevindingen suggereren dat blootstelling aan groen rondom het huis samenhangt met een vermindering van chronische stresshormonen tijdens de zwangerschap", aldus Sohini Bhattacharya, PhD-kandidaat aan de Azrieli Faculteit Geneeskunde van de Bar-Ilan Universiteit, die het verband onderzocht. "Dit is belangrijk omdat langdurige blootstelling aan verhoogde stresshormonen zowel de moeder als de ongeboren baby negatief kan beïnvloeden."

Groen bekijken vanuit de lucht en vanaf de straat

De studie omvatte 385 zwangere vrouwen die werden gerekruteerd via het Helen Schneider Ziekenhuis voor Vrouwen in het Rabin Medisch Centrum. Onderzoekers verzamelden haarmonsters en analyseerden hormoonspiegels met behulp van geavanceerde laboratoriumtechnieken.

Om de blootstelling aan groen te schatten, gebruikte het team twee complementaire benaderingen. Ten eerste maten ze de vegetatie rond de huizen van de deelnemers met behulp van satellietbeelden en de veelgebruikte Normalized Difference Vegetation Index (NDVI). Vervolgens pasten ze een nieuwe methode toe op basis van Google Street View-beelden, waarmee ze groen vanuit het perspectief van een voetganger konden beoordelen en onderscheid konden maken tussen verschillende soorten vegetatie, waaronder gras, bomen en andere planten.

Beide methoden wezen op dezelfde conclusie: vrouwen die in een groenere omgeving woonden, hadden lagere langetermijnwaarden van stresshormonen.

Gras is belangrijk

Een van de meest onverwachte bevindingen van het onderzoek kwam voort uit de analyse op straatniveau. Vrouwen die in gebieden woonden met een hoger percentage gras rond hun huis, hadden aanzienlijk lagere cortisol- en cortisonwaarden dan vrouwen die in minder groene omgevingen woonden.

Deze bevinding kan praktische implicaties hebben voor stedenbouwkundigen en beleidsmakers die op zoek zijn naar kosteneffectieve manieren om de volksgezondheid en het welzijn te verbeteren.

Waarom onderzoek naar groen en stress?

Stresshormonen zoals cortisol en cortison spelen een belangrijke rol bij de regulatie van de stofwisseling, de immuunfunctie, de slaapcyclus en het behoud van een zwangerschap. Een langdurige verhoging van deze hormonen kan echter schadelijk zijn.

Eerdere studies suggereerden dat blootstelling aan een natuurlijke omgeving stress kan verminderen, maar de meeste waren gebaseerd op zelfrapportage of kortetermijn biologische indicatoren. Weinig studies hebben langetermijnstress onderzocht met behulp van haarmonsters, en nog minder hebben zich specifiek gericht op zwangere vrouwen.

De huidige studie bouwt voort op eerder onderzoek van hetzelfde team, dat een verband aantoonde tussen de hoeveelheid groen in de woonomgeving en lagere cortisolspiegels in het haar tijdens het eerste trimester van de zwangerschap. De nieuwe studie breidt die bevindingen uit door aanvullende hormonen, latere stadia van de zwangerschap en meer gedetailleerde metingen van de hoeveelheid groen te onderzoeken.

Implicaties

De bevindingen komen op een moment dat veel bevolkingsgroepen, waaronder die in Israël, te maken hebben met toenemende stress als gevolg van aanhoudende conflicten, klimaatverandering en snelle verstedelijking. Zwangere vrouwen zijn bijzonder kwetsbaar voor de gezondheidseffecten van chronische stress.

De hoofdonderzoeker van de studie, prof. Keren Agay-Shay van de Azrieli Faculteit Geneeskunde van de Bar-Ilan Universiteit, zegt: "Onze bevindingen ondersteunen de inspanningen om groene ruimtes en groen in woonwijken te behouden en uit te breiden. Naarmate steden wereldwijd blijven groeien, kan de integratie van bomen, gras en andere vegetatie in stedelijke omgevingen een eenvoudige en toegankelijke strategie bieden om de volksgezondheid te verbeteren.

Wat volgt?

Het onderzoeksteam onderzoekt verder omgevingsfactoren die van invloed kunnen zijn op de hormoonspiegels tijdens de zwangerschap, waaronder blootstelling aan luchtvervuiling en temperatuur.

Financiering

Dit onderzoek werd gefinancierd door de Ihel Foundation en mede ondersteund door de Israel Science Foundation (ISF-subsidie ​​nr. 184/19), de Dorothy and Harold Greenwald Foundation Memorial Prize, Google Research, het Data Science and AI Institute van de Bar-Ilan Universiteit, de Helmholtz Visiting Researcher Grant en het uitwisselingsprogramma van de Helmholtz Information and Data Science Academy (HIDA) en het Israel Data Science Initiative (IDSI).

Onderzoeksteam

De studie werd geleid door onderzoekers van het Health and Environment Research (HER) Lab van de Azrieli Faculteit Geneeskunde van de Bar-Ilan Universiteit en er werkten samen met onderzoekers van de Bar-Ilan Universiteit, het Rabin Medisch Centrum, de Universiteit van Tel Aviv, de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en het Alfred Wegener Instituut in Duitsland.