De moeder van Ran Gvili, de laatste gijzelaar, zegt dat ze erop vertrouwde dat Israël haar zoon veilig thuis zal brengen
- Joop Soesan
- 6 uur geleden
- 8 minuten om te lezen
Vrijdagmiddag, na de wekelijkse bijeenkomst op het Gijzelaarsplein in Tel Aviv waar werd opgeroepen tot de vrijlating van het lichaam van gijzelaar Ran Gvili, stopte stafchef Eyal Zamir van het Israëlische leger zijn auto aan de overkant van het plein, bij de ingang van de Kirya, het Israëlische militaire hoofdkwartier, om zijn steun te betuigen aan Itzik en Talik Gvili, schrijft Times of Israel.
"Er is reden tot optimisme," zei Zamir tegen de familie Gvilis.
"We rekenen op jullie," zei Talik Gvili, Rans moeder, terwijl ze een T-shirt droeg met de afbeelding van haar zoon en een geel stuk tape met daarop het getal 840, het aantal dagen sinds Ran werd ontvoerd. "We rekenen echt op jullie."
Twee dagen later, op zondag, kondigde het kabinet van de premier aan dat de IDF-troepen een grootschalige operatie uitvoerden om het lichaam van Ran te lokaliseren op een begraafplaats in het noorden van de Gazastrook.
Ran Gvili werd samen met 250 andere mensen van verschillende nationaliteiten gegijzeld door terroristen tijdens de door Hamas geleide invasie van Zuid-Israël op 7 oktober 2023. Ongeveer 1200 mensen werden vermoord tijdens de aanval, die de Israëlisch-Hamas-oorlog in Gaza ontketende.
Alle overige levende en dode gijzelaars zijn door Israël bevrijd of teruggegeven in ruiltransacties. Deze laatste hebben bijgedragen aan het fragiele, maar voortdurende staakt-het-vuren dat door de Verenigde Staten is bemiddeld en waarvan de regering-Trump hoopt dat het op korte termijn de tweede fase ingaat.
Het feit dat de stoffelijke resten van Ran nog niet zijn teruggevonden, vormt echter een struikelblok, aangezien Israël terughoudend is om de tweede fase van de overeenkomst toe te staan totdat de terreurgroep Hamas haar toezegging nakomt om alle gijzelaars terug te geven.
Op vrijdag hadden de Gvilis zich verzameld met voormalige gijzelaars, familieleden, vrienden en sympathisanten voor een Kabbalat Shabbat-bijeenkomst op het plein, waarbij ze de regering opriepen om fase twee van de Gaza-deal uit te stellen totdat Ran naar huis was teruggekeerd.
"Hij had onder dezelfde voorwaarden terug moeten komen; het is gewoon mijn geluk dat ik hier ben," zei voormalig gijzelaar Segev Kalfon tegen de menigte na zijn vrijlating in de eerste fase van de Gaza-deal afgelopen oktober.
De volgende dag, zaterdag, na de aankomst van Trumps gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner voor een ontmoeting met premier Benjamin Netanyahu om de heropening van de grensovergang Rafah in Gaza te bespreken, brachten de Gvilis een openbare verklaring uit waarin ze zich afvroegen waarom de druk om door te gaan met de wapenstilstandsovereenkomst op Israël gericht is in plaats van op Hamas, dat weigert de laatst overgebleven gijzelaar, hun zoon, terug te geven.
Thuis — en onder huiscommando — in Meitar
"Iedereen snapt het, behalve Witkoff," zei Gvili eerder deze week, na terugkomst van een nieuwe reis naar Florida, ditmaal op uitnodiging van filantrope Miriam Adelson, die haar met haar privéjet naar de nationale top van de Israëlisch-Amerikaanse Raad had gebracht. "Ik weet niet wat hij denkt, ook al heb ik zo vaak met hem gesproken. Hij gelooft dat Hamas er alles aan zal doen om Rani te vinden, en dat geloven wij niet."
Gvili zat thuis in Meitar en had net een telefoongesprek afgerond met Gal Hirsch, de contactpersoon van de overheid voor de gijzelingssituatie; de familie ontvangt twee tot drie telefoontjes per dag met updates.
Ze was gekleed en volledig opgemaakt voor een dag vol vergaderingen en interviews, een lange, imposante, pragmatische vrouw die geen blad voor de mond neemt en weet wat ze wil zeggen, zelfs na twee jaar en drie maanden in deze tussenfase te hebben verkeerd.
De familie Gvilis is ervan overtuigd dat hun regering, het leger en de veiligheidsdiensten er alles aan doen om hun zoon thuis te brengen.
"We hebben van [de Amerikaanse president Donald] Trump en onze premier de belofte gekregen dat ze er alles aan zullen doen om onze jongen terug te krijgen. Het was een heel duidelijke boodschap, en we wachten af tot het gebeurt," zei Gvili.
Ik heb contact met de premier,' zei ze. 'Hij belt ons, en als we een vraag hebben, beantwoordt hij die. Ik begrijp dat er druk is waar ik niets van afweet; ik zit niet in die kringen. Maar de Shin Bet, het leger, de inlichtingendiensten – ik weet dat ze er alles aan doen om hem terug te halen.'
Ran, haar middelste zoon, was lid van Yasam, een elite tactische eenheid van de politie. Hij wachtte op een operatie aan zijn gebroken schouder op 7 oktober 2023, toen hij voor het eerst hoorde over de Hamas-invasie in de zuidelijke gemeenschappen, op 50 minuten rijden van het ouderlijk huis in Meitar, buiten Beersheba.
Hij trok zijn uniform aan, sprong op een van zijn motoren en reed met hoge snelheid naar Kibboets Alumim, waar hij urenlang tegen Hamas-terroristen vocht.
"We wisten waar hij was, hij had zijn locatie doorgegeven, een selfie van zijn verwonding gestuurd en contact gehouden met zijn personeel. Hij wist dat er versterking onderweg was," zei zijn moeder.
Het duurde een paar dagen voordat de Gvilis te horen kregen dat Ran gevangen was genomen.
Pas op 30 januari 2024 liet het Israëlische leger (IDF) de Gvilis weten dat inlichtingen aantoonden dat Ran was gedood en zijn lichaam naar Gaza was ontvoerd.
Zelfs nu is er echter nog een sprankje hoop dat hij leeft; de familie ontving foto's van 7 oktober waarop te zien is hoe Ran bewusteloos aankwam bij het Shifa-ziekenhuis in Gaza-stad, en later werd hij naar verluidt gezien in de wijk Zeitoun van diezelfde stad, achterop een motorfiets.
Gvili zei dat er weinig bekend is over wat er die dag precies is gebeurd, waaronder of hij medische zorg heeft ontvangen voor zijn verwondingen.
Tot op de dag van vandaag spreekt de familie over Ran in de tegenwoordige tijd, vastbesloten te geloven dat er nog steeds een kans is dat hij leeft.
'De hoop sterft het laatst, nietwaar?' zei Gvili.
Strategische stilte
Tot de aankondiging dat Ran was gedood en gevangengenomen, bleef de familie stil en sloot zich niet aan bij de publieke strijd van de families van de gijzelaars, omdat het niet veilig was om te praten over een politieagent die naar Gaza was ontvoerd.
Gvili, een familierechtadvocate, sloot haar kantoor, ervan uitgaande dat het een maand of twee, misschien wel drie, zou duren voordat haar zoon weer thuis zou zijn.
"Je hele leven verandert," zei Gvili. "Het is alsof je in een gevangeniscel zit."
Toen hun zoon door de IDF dood werd verklaard, begonnen de Gvilis met de pers te praten en leken ze zich aan te sluiten bij het Tikvah Forum, een kleinere, meer oorlogszuchtige groep van gijzelaarsfamilies, in plaats van het grotere Hostages Forum, dat wekelijks op zaterdagavond bijeenkomsten organiseerde op het Gijzelaarsplein om te pleiten voor een gijzelingsdeal met Hamas in plaats van verdere militaire druk in Gaza.
De familie Gvilis was er stellig van overtuigd dat het gebruik van geweld tegen Hamas de enige manier was om de gijzelaars naar huis te krijgen.
"Wij als familie vonden dat de oorlog niet gestopt mocht worden, dat we niet zomaar 'Vrede, vrede!' konden roepen en de gevechten konden staken," zei Gvili. "We waren van mening dat er geen akkoord zou komen totdat we Hamas hard hadden aangepakt en hen hadden laten zien wie de baas was."
'Wij als gezin vonden dat de oorlog niet gestopt moest worden, dat we niet zomaar "Vrede, vrede!" konden roepen en de gevechten konden staken.'
Gvili vertelde dat hun familie in de eerste maanden na 7 oktober ook kritisch stond tegenover hun eigen regering, omdat ze vonden dat die te vaak gehoor gaf aan de waarschuwingen van de regering-Biden over de militaire druk in Gaza.
"De Amerikanen wilden geen oorlog, totdat de regering-Trump aantrad. Toen waren ze wat minder streng in het handhaven van de militaire druk," zei ze. "Ik was ervan overtuigd dat de juiste manier om tot een akkoord te komen, was om Hamas hard aan te pakken."
Gvili zei dat ze het standpunt van de families van de andere gijzelaars begreep, hun wens om de gevechten in Gaza te staken om tot een akkoord te komen en hun geliefden naar huis te krijgen.
'Dat vonden zij de juiste aanpak,' zei ze. 'Ik was van mening dat als we zouden stoppen met vechten, we de gijzelaars niet meer terug zouden zien.'
Er was nog één man over.
In oktober werden de laatste 20 nog levende gijzelaars vrijgelaten, gevolgd door de lichamen van 25 overleden gevangenen.
Gedurende de hele maand november, toen het Hostages Forum wekelijkse bijeenkomsten hield voor de laatst overgebleven gijzelaars, sloten de Gvilis zich daarbij aan, in de overtuiging dat de militaire druk in Gaza tot het staakt-het-vuren had geleid.
Toen het lichaam van de Thaise landarbeider Sudthisak Rinthalak op 4 december 2025 werd teruggebracht, was Gvili de laatste overgebleven gijzelaar.
Het Hostages Forum sloot zijn kantoren en stopte met het organiseren van de demonstraties vanwege gebrek aan financiering. De Gvilis kozen ervoor om door te gaan met de bijeenkomsten op vrijdagmiddag op het Gijzelaarsplein, die elke week door een andere kibboets werden georganiseerd, en met een demonstratie in Meitar op zaterdagavond.
Meitar is een gemeenschap waar veel leden van de familie Gvili wonen. Talik Gvili woont er al sinds haar veertiende, en haar drie broers en zussen wonen er ook met hun gezinnen, samen met haar ouders. Haar man, Itzik, heeft ook broers en zussen in Meitar.
"Het is geweldig," zei Gvili, "het geeft je het gevoel dat je echt niet alleen bent."
Als Gvili over de demonstraties praat, glimlacht ze, verbaasd over wie er allemaal komt opdagen om hun steun te betuigen.
"Er komen mensen van alle kanten, ultraorthodoxen, rechtse en linkse mensen," zei ze. "Ik denk dat mensen begrijpen dat Ran niet alleen ónze zoon is, maar ieders zoon, en er is een gevoel dat je iets wilt doen, maar niet weet wat. Het doet me enorm goed."
Op een recente zaterdagavond waren onder de sprekers voormalig gijzelaar Eitan Horn en zijn schoonzus Dalia Cushnir, evenals voormalig gijzelaar Omri Miran en zijn vader Dani Miran.
"Zij zijn de enigen die het begrijpen — die de gevoelens van het wachten en de druk van het wachten kennen, en zij houden ons vast. Dat is wat we elkaar tot de laatste gijzelaar hebben beloofd," zei Gvili, eraan toevoegend dat Simcha en Ayelet Goldin — de vader en zus van IDF-soldaat Hadar Goldin , die in 2014 om het leven kwam en wiens lichaam tot afgelopen november door Hamas werd vastgehouden — een constante bron van steun zijn.
Het huis van de familie Gvili in Meitar is een plek vol herinneringen aan Ran, van de spandoeken die buiten hangen tot de lange houten salontafel en console die Ran zelf maakte, een van zijn vele hobby's.
De heuvel die vanuit het woonkamerraam te zien is, zal door de winterregens snel groen kleuren, zei Gvili. Het is dezelfde heuvel waar Ran vaak op zijn motor reed, een bekend tafereel van een van de foto's die gebruikt werden voor zijn spandoek met de tekst 'Gijzelaar'.
Een levensechte, zwart-witfoto van Rans gezicht, open en lachend, gemaakt door kunstenaar Benzi Brofman, hangt in de keuken en is vanuit de meeste plekken op de eerste verdieping zichtbaar.
"We wonen niet in een gedenkteken," zei Gvili, "maar hij is een deel van ons."
Opmerkingen