De moord op Khamenei en hoge militaire functionarissen was een ongelooflijke operatie, vertelt een hoge IDF-functionaris aan 'Jerusalem Post'

Foto IDF

De moord op ayatollah Ali Khamenei en vrijwel alle hoge officieren van het Iraanse leger en de Revolutionaire Garde op de eerste dag van de oorlog was een ongelooflijk keerpunt, waarbij alle luchtmacht- en inlichtingendiensten van het IDF hun krachten bundelden om de loop van de geschiedenis te veranderen, vertelde een hoge IDF-officier woensdag aan The Jerusalem Post.

"Het uitschakelen van de opperste leider en de gehele top van het Iraanse leger en de Revolutionaire Garde in ongeveer een halve minuut was mogelijk dankzij een gigantische en ongelooflijk gecoördineerde luchtaanval, die maandenlange planning vergde," aldus de hoge officier.

In 40 seconden tijd, rond 8:15 uur 's ochtends op 28 februari, werden Khamenei, IRGC- commandant Mohammad Pakpour, militair commandant Abdolrahim Mousavi, minister van Defensie Amir Nasirzadeh, secretaris van de Nationale Defensieraad Ali Shamkhani, een andere belangrijke veiligheidsadviseur van Khamenei gedurende meer dan tien jaar, en ongeveer 35 andere hoge functionarissen gedood.

Onder de betrokken Israëlische vliegtuigen bevonden zich F-16's, F-35's en F-15's, hoewel er ook vele andere vliegtuigen bij betrokken waren, waaronder die van het Amerikaanse leger.

Volgens de IDF waren de luchtmacht en de munitie die tijdens de eerste dag van de aanvallen werden ingezet – zowel bij de moordaanslagen als bij de bredere aanvallen op de Iraanse luchtverdediging en het ballistische raketsysteem – ongekend en veel groter dan alles wat Israël eerder op vergelijkbare wijze had gebruikt.

Foto IDF

"Met zo'n 200 vliegtuigen, allemaal uitgerust met precisiewapens, die 1000 tot 1500 kilometer aflegden om in korte tijd honderden doelen te raken, brachten we de Iraniërs volledig uit hun evenwicht", aldus de hoge officier. "De totale verrassing die we teweegbrachten was extreem dodelijk en effectief."

Gezien de bijdrage en de zeer nauwe samenwerking met het Amerikaanse leger, beschouwen sommigen binnen de IDF de aanval en de huidige oorlog als de meest verwoestende luchtoorlog op korte termijn in de geschiedenis. De F-16's werden in de beginfase van de oorlog vrijwel onafgebroken heen en weer gevlogen naar Iran en speelden een enorme rol in de meest cruciale missies.

Op 5 maart hadden vrijwel alle vliegtuigen negen tot tien keer heen en weer naar Iran gevlogen, waarbij elke vlucht vijf tot acht uur duurde.

Hoewel het tempo van de F-16's en andere vliegtuigen hoog bleef, was er één verandering: na de eerste paar dagen had de Israëlische luchtmacht (IAF) de luchtovermacht verworven. Dat maakte aanvallen vanuit een hinderlaag mogelijk, waarbij Israëlische vliegtuigen van dichtbij konden toeslaan, soms zelfs boven hun doelen cirkelend.

Nadat deze luchtovermacht was bereikt, konden de Israëlische en Amerikaanse legers overschakelen op goedkopere munitie, zoals Joint Direct Attack Munitions (JDAMS). Het Pentagon besprak dit openlijk om de bezwaren van critici over de kosten te weerleggen.

Desondanks is elke vlucht een uitdaging voor de piloten met rode ogen, van wie sommigen cafeïnepillen slikken om hun omgevingsbewustzijn te vergroten, en die allemaal, ondanks hun enthousiasme en verhoogde adrenalinegehalte, gedwongen zijn om een ​​bepaald aantal uren per dag te rusten.

Een deel van dat enthousiasme komt voort uit de standaard toewijding aan de strijd. Maar het is enorm versterkt door het besef van de piloten dat elke keer dat ze hun cockpit sluiten en opstijgen om Iraanse raketlanceerders aan te vallen, ze rechtstreeks hun vrienden en familie thuis beschermen, die anders onder nog meer Iraans raketvuur zouden komen te liggen.

Naast de piloten is er ook een enorme operatie nodig voor het onderhoud van de F-16's en andere vliegtuigen tijdens hun marathonmissies.

Een groot deel van het onderhoudsteam voor F-16's op de luchtmachtbasis Ramat David in het noorden is afkomstig uit de relatief nieuwe ultraorthodoxe (haredi) opleidingsrichting voor ingenieurs van de Israëlische luchtmacht.

In januari 2025 kondigde het ministerie van Defensie de aankoop aan van geavanceerdere zelfbeschermingssystemen voor zijn vierde generatie F-16 gevechtsvliegtuigen ter waarde van 80 miljoen dollar, precies op het moment dat hoge Israëlische en IDF-officieren de besprekingen over een aanval op het Iraanse nucleaire programma intensiveerden.

De F-16's, die begin jaren 2000 werden aangeschaft, waren bedoeld als een upgrade van de F-15's die decennia eerder waren gekocht. Uit openbare bronnen blijkt dat Israël meer dan 100 F-16's heeft gekocht. Halverwege de jaren 2010 was de F-35 echter het meest geavanceerde toestel in de vloot geworden, waardoor de F-16's de op één na beste vliegtuigen van Israël werden.

De investering van 80 miljoen dollar in de modernisering van de F-16-systemen was een belangrijke stap om de straaljagers een belangrijk onderdeel te laten blijven van Israëls langeafstandsaanvalscapaciteiten, zelfs nu Israël grote sommen geld investeert in meer F-35's en gemoderniseerde F-15's van het F-15-EX-model.

Noch de IDF, noch de IAF beschikken over onbeperkte middelen. Een besluit om 80 miljoen dollar te investeren in een vliegtuigmodel dat 40 jaar geleden is ontwikkeld, terwijl de specifieke Israëlische modellen 25 jaar geleden zijn aangeschaft, betekent dat geld die kant op wordt gesluisd in plaats van naar andere, eveneens belangrijke prioriteiten.