De opening van Rafah legt strategische lacunes bloot nu de 'dag na' voor Gaza vorm begint te krijgen

Grensdoorgang Rafah. Foto AFP

De heropening van de grensovergang bij Rafah en de start van de operaties door een technocratische regering in Gaza bieden een sombere weerspiegeling van de gevolgen van besluitvorming in oorlogstijd, en van de prijs die betaald wordt voor het weigeren om vanaf het begin van de oorlog een nuchtere strategie te volgen, meldt Ynet.

In plaats van de "dag na" in Gaza vorm te geven, laat de huidige ontwikkeling zien dat anderen – onder leiding van Washington – die rol hebben overgenomen. Na een mislukte aanval in Qatar grepen de Verenigde Staten in om een ​​einde te maken aan de gevechten en namen ze het voortouw bij het ontwerpen van regelingen voor de naoorlogse periode.

President Donald Trump verklaarde een einde aan de vijandelijkheden en kondigde later een overgang naar fase B van de overeenkomst aan, ondanks het feit dat Hamas bewapend bleef een voorwaarde die herhaaldelijk als een rode lijn is beschreven.

Het kernprobleem is het onvermogen of de onwil van beleidsmakers om eerlijk uit te leggen, met name aan het publiek, dat er in Gaza een dubbele kloof is ontstaan.

De eerste kloof zit hem in het verschil tussen de verklaarde doelstellingen van de oorlog en de realiteit ter plaatse: Hamas blijft de dominante macht in Gaza, bouwt zijn capaciteiten weer op en positioneert zich om onder de technocratische regering te opereren, naar het voorbeeld van Hezbollah.

De tweede kloof bestaat tussen de overtuiging dat de gevechten op elk moment kunnen worden hervat – inclusief scenario's met volledige herbezetting van Gaza of zelfs hernieuwde nederzettingen – en Trumps schijnbare gebrek aan enthousiasme voor een terugkeer naar oorlog . In plaats daarvan pleit hij voor een alternatief dat de kans op een hernieuwd conflict geleidelijk verkleint.

Desondanks blijven de leiders volhouden dat er geen tekortkomingen of mislukkingen zijn. Uitdagingen worden afgeschilderd als marginaal, terwijl het algemene verloop wordt beschreven als volgens plan. Deze houding heeft elk zichtbaar ongemak over ontwikkelingen zoals de vestiging van het CMCC-hoofdkwartier in Kiryat Gat gedempt – een stap die de afnemende bewegingsvrijheid in Gaza en de ongekende internationalisering van het conflict weerspiegelt.

Foto Ynet

Tegelijkertijd wordt er voortdurend geprobeerd om de opkomende uitdagingen te bagatelliseren, waaronder de mogelijkheid van toekomstige Turkse of Qatarese betrokkenheid in Gaza, de voortdurende versterking van Hamas en de veiligheidslekken die blijken uit recente smokkelgevallen.

De opening van Rafah moet worden gezien als het startschot voor een reeks uitdagingen die nog komen. De technocratische regering kijkt al vooruit naar de volgende stappen: de wederopbouw bevorderen, Palestijnse en buitenlandse troepen naar Gaza sturen en mogelijk aandringen op terugtrekking van de gele lijn.

Het feit dat Rafah operationeel blijft zonder dat Hamas hoeft te ontwapenen, zou een waarschuwing moeten zijn dat toekomstige fasen ook kunnen verlopen zonder de dramatische "opening van de poorten van de hel" die Trump zo nu en dan belooft.

De aanwezigheid van een technocratische regering in Gaza zal naar alle waarschijnlijkheid de militaire activiteiten beperken, met name onder druk van internationale actoren die de regering graag de kans willen geven om orde te scheppen en Hamas te verzwakken.

Grootschalige aanvallen op Hamas-doelen – zoals die recentelijk zijn uitgevoerd – zullen wellicht moeilijker uitvoerbaar worden als er troepen actief zijn die door de internationale gemeenschap als 'positief' worden bestempeld.