De Universiteit van Tel Aviv onthult in samenwerking met de Gray Foundation een monument ter nagedachtenis aan 7 oktober.


Het monument op de campus van de Universiteit van Tel Aviv herdenkt de slachtoffers van de aanslagen van 7 oktober en de daaropvolgende militaire campagnes. Foto: Eyal Tegar
Het nieuwe campusmonument is ontworpen als een open ruimte voor herdenking en bezinning en eert degenen die op 7 oktober en in de daaropvolgende oorlog zijn omgekomen, met woorden die door hun familie en vrienden zijn gekozen.
Een plek waar herinnering onderdeel wordt van het campusleven
Het monument bevindt zich op een belangrijk kruispunt van wandelpaden op de campus, vlakbij het centrale plein en het Gilman-gebouw. Het is geïntegreerd in een pad dat door de ruimte loopt, waardoor het deel uitmaakt van het dagelijkse campusleven: een plek voor samenkomen en bezinning, en tevens een plek die mensen tegenkomen op hun weg. De keuze weerspiegelt TAU's streven naar een inclusieve ruimte waar herinnering en verdriet samengaan met de continuïteit van leven en hoop. In haar besluit merkte de jury op dat de integratie van het monument in de campusomgeving ook de waarden van TAU belichaamt: democratie, pluralisme, vrijheid van meningsuiting en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
In het hart van het monument staat een muur van cortenstaal, gegraveerd met teksten geïnspireerd op de herdenkingsstickers die na 7 oktober op openbare plaatsen in heel Israël en de rest van de wereld verschenen. Deze stickers, gemaakt door familie en vrienden, weerspiegelen de persoonlijkheden, waarden en wereldbeelden van degenen die niet meer onder ons zijn. Veel van de teksten gaan over het leven zelf – over liefde, vriendschap, moed en hoop. Deze diversiteit aan stemmen en boodschappen vormt de kern van het concept van het monument: elke stem is persoonlijk en uniek, en samen creëren ze een ruimte voor verbinding en luisteren. Door de woorden in staal te graveren, wordt hun tijdelijke vorm getransformeerd tot een blijvende aanwezigheid in het campusleven.
Het monument wordt aangevuld door een groeiend digitaal archief van bijna 1000 herdenkingsstickers, gemaakt voor documentatie, onderzoek en herinnering. Het publiek wordt uitgenodigd om de website van het project te bezoeken om meer te weten te komen over het concept achter het monument en de collectie stickers te bekijken die de inspiratie vormden voor de woorden op de muur. Bezoekers kunnen de website ook bezoeken door een QR-code bij het monument te scannen. Meer informatie en verzoeken om stickers aan het archief toe te voegen kunnen via de website worden ingediend.

Foto UTA
Levens eren, hun verhalen herinneren.
De president van de TAU, prof. Ariel Porat, zei: "Dit monument, een gezamenlijk initiatief van de Gray Foundation en de Universiteit van Tel Aviv, zal de nagedachtenis eren van onze vermoorde en gesneuvelde broeders en zusters, die op 7 oktober en in de daaropvolgende oorlog om het leven zijn gekomen. Het zal ons elke dag herinneren aan de hoge prijs die we betalen om in dit land te leven. Ik geloof dat het ons er ook aan zal herinneren dat het streven naar vrede nooit mag ophouden."
Jon en Mindy Gray zeiden: "Onze schenking aan de medische faculteit van TAU werd ingegeven door de verschrikkingen van 7 oktober. Het was van essentieel belang dat we die dierbare mensen eerden – ter nagedachtenis, maar ook ter ere van hun leven. Dit bijzondere ontwerp is een krachtige dialoog tussen de verwoesting van het verlies en de onophoudelijke belofte van de toekomst."

Foto UTA
De visie achter het monument
Architect Lihi Davidovich Ein Gedi, de ontwerper van het monument, zei: “Het ontwerpen van dit monument was een groot voorrecht en een zware verantwoordelijkheid. Ik vroeg me af hoe ik een herdenkingsplek kon creëren voor een gebeurtenis die nog steeds zo pijnlijk en aanwezig is in ons leven, en hoe ik ervoor kon zorgen dat herinnering en leven naast elkaar konden bestaan. Ik wilde dat het monument een integraal onderdeel van de campus zou zijn – een plek die mensen speciaal zouden bezoeken of waar ze gewoon langs zouden lopen. Het werken met honderden herdenkingszinnen onthulde een mozaïek van stemmen,

Namen van overledenen 7 oktober. Foto UTA
perspectieven en waarden; te midden van het verlies kwamen er zoveel boodschappen van leven en hoop naar voren. Voor mij heeft deze diversiteit een bijzondere betekenis op een universiteit, een plek van kennis, dialoog en ontmoetingen tussen mensen en ideeën. Ik hoop dat de woorden die hier gegraveerd staan de herinnering aan hen die niet meer bij ons zijn zullen blijven bewaren en mensen nog vele jaren zullen raken en inspireren. Herinnering als onderdeel van het leven.”





Opmerkingen