Defensiebronnen gaven aan dat het aanpakken van de Iraanse ballistische raketdreiging een van de belangrijkste doelen van het leger in de oorlog is

IDF-stafchef Eyal Zamir bezoekt bataljon 947 tijdens de oorlog met Iran, 3 maart 2026. Foto IDF

Nu de twijfels over een aanstaande regimeverandering in Iran toenemen, hebben defensiebronnen aan The Jerusalem Post laten weten dat regimeverandering geen militair doel is en nooit is geweest.

Volgens defensiebronnen hoopte het Israëlische leger (IDF) juist altijd de omstandigheden te creëren die een regimeverandering in Iran mogelijk zouden maken, mocht de binnenlandse oppositie tegen de regering bereid zijn om in voldoende aantallen de straat op te gaan om het regime omver te werpen.

Dit alles betekent dat het leger positief stond tegenover regimeverandering en het proces wilde ondersteunen, maar nooit de illusie koesterde dat militair ingrijpen op zich een dergelijke uitkomst zou garanderen.

Deze boodschap staat mogelijk haaks op de publieke lijn van premier Benjamin Netanyahu , die heeft geaarzeld tussen enerzijds het publiekelijk oproepen van Iraanse demonstranten om nu de straat op te gaan voor een onmiddellijke regimeverandering, en anderzijds het spreken over regimeverandering als een mogelijke gebeurtenis en een proces dat zich mogelijk pas over een jaar zal voltrekken.

Dit onderscheid is belangrijk voor het leger, dat vindt dat het publiek de huidige oorlog als een succes moet beschouwen, gebaseerd op de beperkte missieparameters die de IDF vooraf voor de oorlog heeft vastgesteld.

Bronnen binnen Defensie benadrukten stellig dat functionarissen van de IDF zich steeds hebben gericht op de boodschap van het substantieel verminderen van de dreiging die uitgaat van het Iraanse regime, in plaats van op een onmiddellijke regimeverandering.

In zijn enige belangrijke openbare toespraak, een opname die op 5 maart werd vrijgegeven, benadrukte stafchef van de IDF, luitenant-generaal Eyal Zamir, het belang van het vernietigen van de overgrote meerderheid van de ballistische raketlanceerders van de Islamitische Republiek als het eerste en belangrijkste doel.

Zamir zei dat het uitstellen van de aanval op de ballistische raketdreiging de dreiging aanzienlijk had laten toenemen. De krant Post vernam dat de Iraniërs 150 tot 200 raketten per maand produceerden en dat ze op weg waren naar een productie van 300 per maand.

Een dergelijk tempo had het raketarsenaal binnen een jaar of twee kunnen verdubbelen of zelfs verdrievoudigen, wat zou hebben geleid tot een hoeveelheid raketten die het Israëlische raketschild had kunnen overweldigen.

In zijn toespraak van 5 maart zei Zamir ook: "we zullen het regime en zijn militaire capaciteiten verder ontmantelen" en dat "we het regime zijn militaire capaciteiten ontnemen, het strategisch isoleren en het in een zwakke positie brengen zoals het die nog nooit heeft gekend."

Hoewel degenen die al hoopten op een regimeverandering deze woorden wellicht interpreteerden als een concrete toezegging op dat gebied, werd er zorgvuldig omheen gedraaid wat betreft de kwestie van regimeverandering. Het suggereerde dat de acties van het Israëlische leger een dergelijke uitkomst waarschijnlijker zouden kunnen maken, maar zei niets over het direct bewerkstelligen ervan.

Naast deze twee doelen heeft de IDF ook een aantal nucleaire installaties aangevallen.