Een half jaar dat de toekomst van soldaten verandert: Dit is een kans die je niet mag laten liggen

Soldaat sergeant S.

Sergeant S., een Golan-strijder, koos ervoor om zijn middelbareschooldiploma te halen om de kans te grijpen die het Israëlische leger biedt om zelf de realiteit te creëren die hij voor zichzelf wenst, schrijft HaYom.

In plaats van direct terug te keren naar het burgerleven na zijn actieve dienst, stapte stafsergeant S. kort voor zijn ontslag opnieuw een klaslokaal binnen. Na jaren van intensieve dienst, zware ervaringen en het verlies van vrienden, besloot hij zijn middelbare school af te ronden via een nieuw zes maanden durend programma van het Educatie- en Jeugdkorps van het leger.

Het programma, dat onder toezicht staat van het Israëlische ministerie van Onderwijs, biedt soldaten die geen volledige twaalf jaar scholing hebben afgerond de mogelijkheid om dat alsnog te doen en een bagrut-certificaat te behalen. Voor hem is het meer dan een diploma: het is een tweede kans om een toekomst op te bouwen.

S. verliet de basisschool en begon aan de middelbare school in Kiryat Malakhi, maar had moeite binnen het reguliere onderwijssysteem. Vanaf zijn veertiende werkte hij, huurde hij een eigen woning en leefde hij zelfstandig. Tijdens zijn dienst bij de Golani-brigade maakte hij onvergetelijke en zware gebeurtenissen mee, waaronder gevechten in Gaza, Libanon en Syrië, en het verlies van een goede vriend. Een officier die hem begeleidde, moedigde hem al vroeg aan om zijn opleiding af te ronden en aan het programma deel te nemen.

Over zijn dienst en waarom hij terugkeerde naar de schoolbanken

Hij vertelt dat hij zich aansloot bij Golani, zijn basisopleiding afrondde en sterke banden opbouwde met zijn kameraden. Drie dagen na 7 oktober trok zijn eenheid Gaza binnen en nam direct deel aan gevechten. Ze vochten drie maanden in Gaza, gevolgd door ongeveer zes maanden in Libanon bij een post genaamd “Tzafon”, inclusief grondoperaties. Daarna dienden zij meerdere maanden in Syrië. Na anderhalf jaar strijd in het noorden keerden ze opnieuw terug naar het front in Gaza.

Tijdens de gevechten in Gaza kwam zijn beste vriend, “Nachman”, om het leven toen tijdens een staakt-het-vuren een kraan op hem viel. Ondanks dit verlies bleef de eenheid hecht en veerkrachtig. Later werd S. ingedeeld bij Ondersteuningscompagnie 8, een van de zwaarste compagnieën binnen het 51e bataljon van Golani.

Wat gaf hem de motivatie om vlak voor zijn ontslag aan het opleidingsprogramma te beginnen?

Hij wijst opnieuw op zijn officier, die hem al vroeg vertelde dat hij zijn opleiding moest afronden om structuur, richting en stabiliteit in zijn leven te brengen. Ook zijn gevallen vriend spoorde hem aan zijn dromen na te jagen en weer te gaan studeren.

Na bijna twee jaar en acht maanden van gevechten besloot hij dat het tijd was om aan zichzelf te werken. Het leger bood hem deze kans, onder meer zodat hij later kon deelnemen aan een geïntegreerde opleiding voor werk in de persoonlijke beveiliging — een traject waarvoor een volledige bagrut vereist is. Daarnaast wilde hij fouten uit het verleden rechtzetten. Hij noemt het een geschenk van het leger, ook financieel gezien.

Foto IDF

Weet je nog wanneer je voor het eerst de wens voelde om je middelbareschooldiploma te halen?

"Het was in de buitenpost Tziporen, na zeven maanden in Libanon, dat ik mezelf afvroeg wat ik na mijn diensttijd in het leger zou gaan doen. Ik wilde mijn leven vanaf het begin op orde brengen, de boel rechtzetten. Ik heb de hele nacht met mijn officier gepraat over de uniformcursus en de studie, en dat heeft me gedurende mijn hele diensttijd niet losgelaten. Er is een grote angst voor wat er na mijn ontslag zal gebeuren, en de studie gaf me richting."

Als een lezer twijfelt of hij of zij zich moet inschrijven voor de atletiekbaan, wat zou u hem of haar dan willen vertellen?

"Ik zou hem aanraden om er zonder aarzelen voor te gaan. Deze opleiding opent veel deuren en biedt talloze carrièremogelijkheden. Je moet positief naar je studie kijken en doorzetten tot het einde. Het is een kans op onderwijs, op de universiteit, op een andere toekomst. Dit is een geschenk, er is ongelooflijke steun – en er is geen reden om bang te zijn.

Advies aan anderen en uitleg over het programma

Aan soldaten die twijfelen of ze moeten deelnemen, zegt hij:

“Doe het zonder twee keer na te denken. Deze opleiding opent deuren en biedt veel werkmogelijkheden. Zie het als iets positiefs en maak het af. Het is een kans op onderwijs, een academische toekomst en een ander leven.”

Het artikel legt uit dat de “Arbel-compagnie” een uniek kader is dat soldaten in staat stelt hun opleiding af te ronden, zelfs als zij vanwege economische, familiale of persoonlijke omstandigheden niet op de basis kunnen verblijven. Het programma wordt op meerdere locaties in het land aangeboden en stelt soldaten in staat hun studie te combineren met hun dagelijkse leven. De intensieve opleiding duurt vier tot vijf maanden en biedt een volledig traject voor het afronden van de middelbare school, inclusief basis-bagrutonderdelen.

Visie van de commandant

Kapitein Amit Yedidya, commandant van het programma, licht het belang en de visie toe:

Het doel is kwaliteit te creëren binnen het “leger van het volk”. Volledige inclusie betekent ook verantwoordelijkheid. Een soldaat die veel heeft gegeven — als strijder of in een ondersteunende rol — verdient erkenning en steun. Een soldaat die het burgerleven ingaat zonder basisopleiding zal beperkt zijn in werk, inkomen, gezinsleven en in de dromen die hij kan waarmaken.

De deelnemers komen uit alle lagen van de bevolking: gevechtssoldaten (velen met ervaring in Gaza, Libanon en Syrië), voormalige ultra-orthodoxe en religieuze studenten uit gescheiden onderwijssystemen, nieuwe immigranten en jongeren uit kwetsbare groepen. Iedereen brengt zijn eigen uitdagingen mee. Terugkeren naar de schoolbanken roept soms eerdere faalervaringen op, en juist daarom is het succes in dit programma zo belangrijk.

De opleiding is intensief, zowel academisch als qua discipline. Vooraf doorlopen kandidaten voorbereidende bijeenkomsten en basistoetsen om hun geschiktheid te beoordelen en passende begeleiding te bieden.

Kapitein Yedidya besluit dat dit een kans is die niemand mag laten liggen — een mogelijkheid om tijdens de militaire dienst iets af te ronden dat een enorme impact heeft op de toekomst.