Een kijkje in het ondergrondse Shaare Zedek ziekenhuis dat de patiënten van Jeruzalem tijdens oorlogstijd veilig houdt

Het versterkte ondergrondse complex bij Shaare Zedek. Foto Shaare Zedek Medisch Centrum

De afgelopen jaren hebben de ziekenhuizen in Israël geleerd zich voor te bereiden op vrijwel elk scenario. In het Shaare Zedek Medisch Centrum in Jeruzalem betekende dat dat er plannen werden gemaakt voor een moment waarop patiënten snel en professioneel moesten worden overgebracht naar een beschermde behandelomgeving die was afgestemd op uiteenlopende medische behoeften, meldt Ynet.

Kort voor het uitbreken van de oorlog besefte de ziekenhuisleiding dat de voorbereidingen moesten worden versneld. "De oorlog kwam niet als een verrassing", aldus professor Ofer Merin, directeur-generaal van het Shaare Zedek Medisch Centrum.

"Het ziekenhuis was oorspronkelijk niet gebouwd met een versterkte ondergrondse faciliteit, maar in de weken voorafgaand aan de oorlog hebben we, in samenwerking met het ministerie van Volksgezondheid, aanzienlijke middelen geïnvesteerd om de bescherming van onze patiënten te garanderen."

Volgens Merin was er al een gedetailleerd operationeel plan. "De teams wisten van tevoren welke afdeling als eerste in actie zou komen, wie zou volgen en wat ieders rol was. Op die zaterdag, toen de oorlog uitbrak, kwamen honderden medewerkers aan zonder dat ze waren opgeroepen. Iedereen wist precies wat hij of zij moest doen," zei hij.

Prof. Ofer Merin, directeur-generaal van het Shaare Zedek Medisch Centrum. Foto Shaare Zedek Medisch Centrum

De ondergrondse parkeergarage werd snel omgebouwd tot een volledig functionerende ziekenhuisruimte, uitgerust met essentiële medische infrastructuur, waaronder bewakingsapparatuur, beademingsapparatuur en intensive care-faciliteiten. Dr. Gal Pachis, directeur Spoedeisende Geneeskunde en hoofd van het noodziekenhuis, zei dat sommige patiënten en families aanvankelijk hun bezorgdheid uitten over het ontvangen van zorg in een ondergrondse ruimte.

"Die bezorgdheid is volkomen begrijpelijk. Een ziekenhuisopname na een noodgeval is onder alle omstandigheden stressvol, zeker in oorlogstijd", zei hij. "Maar patiënten vertellen ons dat ze aangenaam verrast zijn door de omstandigheden en dat we de hoogste zorgstandaarden hebben gehandhaafd."

De faciliteit blijft zich uitbreiden, zelfs tijdens de gevechten. Momenteel worden er ongeveer 470 patiënten behandeld in het ondergrondse complex, met daarnaast patiënten ondergebracht in een andere beschermde bunker, bekend als het "Lavi-complex", en in versterkte gedeelten van het hoofdgebouw van het ziekenhuis.

"Ondanks de druk en de verhuizing naar een ondergrondse locatie hebben we binnen twee dagen besloten om de achtergebleven afdelingen te renoveren, iets wat in normale omstandigheden bijna onmogelijk is", aldus Pachis. "Patiënten en personeel zullen terugkeren naar verbeterde faciliteiten."

Dr. Gal Pachis, directeur van de afdeling Spoedeisende Geneeskunde, die leiding geeft aan het ziekenhuis voor spoedeisende hulp. Foto Shaare Zedek Medisch Centrum

Shaare Zedek bedient meer dan een miljoen inwoners van Jeruzalem en behandelt zowel noodsituaties in oorlogstijd als reguliere spoedgevallen zoals beroertes en hartaanvallen. Het verplaatsen van ernstig zieke patiënten naar een ondergrondse ruimte brengt aanzienlijke risico's met zich mee. "Voor spoedpatiënten is verplaatsing een complex proces dat levensbedreigend kan zijn", legde Pachis uit.

Hij beschreef een geval van de eerste dag van de oorlog: "Een man kwam binnen nadat hij was ingestort. Tijdens de reanimatie en katheterisatie in de beschermde zone werd hij aangesloten op een ECMO-machine. Dit is een uiterst complexe procedure, zelfs onder normale omstandigheden. Vandaag is hij wakker en kan hij praten."

Een van de grootste uitdagingen is het handhaven van hetzelfde zorgniveau als bovengronds. "Onze uitdaging is om de volledige professionele standaarden te behouden", aldus Merin. "We hebben geen morele rechtvaardiging om te zeggen dat mensen, omdat er oorlog is, zorg van mindere kwaliteit zullen ontvangen. Continuïteit van zorg is essentieel."

Die toewijding reikt veel verder dan alleen de klinische behandeling. Het vereist een gecoördineerd logistiek systeem, inclusief IT-infrastructuur, medicijntransport, laboratoriumdiensten, afvalverwerking, wasgoed en sanitaire voorzieningen.

"Het feit dat we ondergronds zijn, kan bij sommige patiënten verwarring veroorzaken", aldus Merin. "We streven ernaar een gevoel van routine te behouden, dimmen 's nachts de lichten en gebruiken geavanceerde luchtcirculatiesystemen om infecties te voorkomen. We hebben ook aparte ruimtes gecreëerd voor personeel en familieleden."

Kleine, alledaagse details hebben een groot verschil gemaakt. Sarah Goldberg, adjunct-directeur-generaal voor Verpleging en Noodhulp, zei dat de inspanningen gericht waren op het behoud van de waardigheid van de patiënt en het verminderen van desoriëntatie, met name bij oudere patiënten. "Op een plek zoals een parkeergarage weten patiënten misschien niet waar ze zijn.

Er is geen duidelijk besef van dag of nacht", zei ze. "Op de eerste dag gingen we naar een winkel in Jeruzalem en kochten we nachtlampjes zodat elke patiënt licht had. We installeerden oproepsystemen voor verpleegkundigen, hingen klokken op en deelden informatiefolders uit om patiënten en hun families te helpen zich te oriënteren." Ze voegde eraan toe dat de aanwezigheid van personeel cruciaal is voor het vertrouwen van de patiënt. "Patiënten voelen zich veilig als het personeel er is, reageert en hen begeleidt", aldus Goldberg.

Sarah Goldberg, adjunct-directeur-generaal voor verpleging en noodhulp. Foto Shaare Zedek Medisch Centrum

De nabijheid van de afdelingen heeft ook de samenwerking versterkt. "Afdelingen die voorheen zelden met elkaar in contact stonden, werken nu zij aan zij", zei ze. "Er is wederzijdse steun en echte samenwerking."

"Oorlog is een complexe situatie," voegde Pachis eraan toe, "maar het heeft ook iets bijzonders voortgebracht. Medewerkers van alle achtergronden werken zonder belemmeringen samen. Er is een gedeeld gevoel van doelgerichtheid."

De onzekerheid waarmee patiënten worden geconfronteerd, weerspiegelt zich in de persoonlijke uitdagingen van het ziekenhuispersoneel. Scholen zijn gesloten, partners worden opgeroepen voor reservistendienst en raketten treffen woonwijken.

"Het is een uitdaging om mensen dag in dag uit met geduld en mededogen naar hun werk onder de grond te brengen", aldus Merin. "Onze rol als management is om het personeel te ondersteunen en naar hun behoeften te luisteren."

In de parkeergarage bestaat geen dag of nacht. Het versterkte ondergrondse complex in Shaare Zedek. Foto Shaare Zedek Medisch Centrum

Elke ochtend om 7 uur houdt Merin een Zoom-briefing met de ziekenhuisleiding om de situatie te beoordelen en de prioriteiten af ​​te stemmen. "Onze missie is duidelijk: dezelfde medische standaarden handhaven als bovengronds", zei hij. "We zorgen voor een leidinggevende aanwezigheid op de werkvloer en bieden de best mogelijke werkomgeving."

Pachis prees de toewijding van het personeel. "Het initiatief en de creativiteit hier overtreffen alles wat ik me ooit had kunnen voorstellen. Het team is buitengewoon. Ondanks de moeilijke omstandigheden en persoonlijke uitdagingen blijven ze zich inzetten. Het is inspirerend om te zien wat een toonaangevend medisch centrum en een toegewijd team kunnen bereiken."

Het personeel van Shaare Zedek is ervan overtuigd dat de ervaring hun gevoel van missie en trots heeft versterkt. "We hebben het voorrecht deel uit te maken van Israëls veerkracht", aldus Merin. "We voelen ons onmisbaar. Gezondheidszorg is, net als veiligheid, een fundamenteel onderdeel van de nationale veerkracht. Elke verpleegkundige, elke medewerker speelt een rol. Ziekenhuizen in Israël vormen een pijler van stabiliteit."