Een kijkje in Trumps geheime communicatiekanaal met de Iraanse Revolutionaire Garde, schrijft Barak Ravid in Axios
- Barak Ravid
- 2 dagen geleden
- 4 minuten om te lezen

De president van de Koerdische Regionale Regering van Irak, Nechirvan Barzani, fungeerde als tussenpersoon voor de Islamitische Revolutionaire Garde. Foto door Ahsan Mohammed Ahmed Ahmed
Halverwege mei stuitten Amerikaanse onderhandelaars die probeerden een akkoord met Iran te bereiken om de oorlog te beëindigen op een probleem: ze konden niet vaststellen of de mensen aan de overkant van de tafel daadwerkelijk namens het machtige Islamitische Revolutionaire Gardekorps (IRGC) van het land spraken.
De functionarissen van de Trump-administratie deden daarom iets onconventioneels: ze omzeilden de Iraanse onderhandelaars en namen rechtstreeks contact op met de leiding van de Revolutionaire Garde (IRGC). De persoon die ze hiervoor benaderden was Nechirvan Barzani, de president van de Koerdische regio in Irak, die iets had wat maar weinigen hebben: het vertrouwen van zowel de Amerikaanse als de IRGC-leiders.
Waarom dit belangrijk is: De episode, die door drie bronnen met directe kennis van de zaak in detail werd beschreven en waarover nog niet eerder is bericht, laat zien hoe lastig het voor de VS is om te onderhandelen met een land waar Washington niet zeker weet wie er precies de touwtjes in handen heeft. De VS en Iran bereikten weliswaar een memorandum van overeenstemming, maar dat viel al snel in duigen.
Het grootste probleem voor de regering-Trump, zowel nu als in toekomstige onderhandelingen, is ervoor te zorgen dat ze praat met de mensen die daadwerkelijk de touwtjes in handen hebben. Dat betekent ook dat ze bemiddelaars moet vinden die zowel het Witte Huis als het Iraanse regime vertrouwen.
Het grote plaatje: De oorlog heeft de Iraanse leiding volledig op zijn kop gezet. De moord op Opperste Leider Ali Khamenei en andere hoge politieke leiders – en de daaropvolgende 40 dagen van gevechten – hebben de greep van de Revolutionaire Garde op de macht, waaronder de nationale veiligheid en de besluitvorming over het buitenlands beleid, aanzienlijk versterkt.
De onzekerheid over de toestand van de nieuwe opperleider Mojtaba Khamenei gedurende de eerste weken van de oorlog en zijn afwezigheid in het openbaar versterkten de positie van de commandanten van de Revolutionaire Garde.
Terugblik: Na een staakt-het-vuren op 8 april en een topontmoeting in Islamabad enkele dagen later, probeerden de VS en Iran te onderhandelen over een einde aan de oorlog.
Begin mei had het Witte Huis het gevoel dat een akkoord nabij was, maar Iran stelde zijn reactie meer dan tien dagen uit.
Onderhandelaars van het Witte Huis begonnen te vermoeden dat de Iraanse onderhandelaars – parlementsvoorzitter Mohammad Bagher Ghalibaf en minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi – niet bevoegd waren om een akkoord te sluiten en dat hun beslissingen werden overruled door de Revolutionaire Garde.
Belangrijkste nieuwsfeit: Het Witte Huis realiseerde zich dat het een informeel communicatiekanaal met de leiding van de Revolutionaire Garde nodig had.
Rond 10 mei belde Tulsi Gabbard, destijds directeur van de nationale inlichtingendienst, met Barzani.
Volgens twee bronnen die direct bij het gesprek aanwezig waren, vertelde Gabbard aan Barzani dat de regering dacht dat hij kon helpen om in contact te komen met de commandant van de Revolutionaire Garde, generaal Ahmad Vahidi.
Tijdens de oorlog tussen Iran en Irak woonde Barzani in Iran en studeerde hij aan de Universiteit van Teheran. Hij spreekt vloeiend Farsi en heeft persoonlijke contacten met veel hooggeplaatste leden van het Iraanse regime, waaronder kopstukken van de Revolutionaire Garde (IRGC), aldus een van de bronnen.
"Nechirvan Barzani is een pragmatische probleemoplosser. Hij wordt in de hele regio gerespecteerd. Hij kent vrijwel iedereen in Teheran én Washington. Dat is degene die je belt als het echt nodig is," zei Brett McGurk, die als adviseur voor het Midden-Oosten voor vier presidenten heeft gediend , in een interview.
De bron zei dat Gabbard Barzani duidelijk had gemaakt dat ze het telefoongesprek voerde met goedkeuring van president Trump en vicepresident Vance.
Gabbard vertelde Barzani dat het Witte Huis wilde weten of Vahidi en de leiding van de Revolutionaire Garde het eens waren met de onderhandelingen van Ghalibaf en Araghchi, of dat ze andere ideeën of eisen hadden, aldus de bron.
Gabbard merkte op dat de bemiddelaars Vahidi niet konden bereiken om dat te verduidelijken.
Achter de schermen: Barzani stemde in met het verzoek van Gabbard. Hij nam contact op met zijn connecties bij de IRGC en zei dat hij een boodschap had van de regering-Trump.
"Maar ik wil rechtstreeks met generaal Vahidi spreken," benadrukte Barzani, aldus een van de bronnen.
De Iraniërs stemden ermee in. Op 14 mei arriveerde een functionaris van de Revolutionaire Garde (IRGC) op het kantoor van Barzani in Erbil, de hoofdstad van Iraaks Koerdistan, met een versleutelde telefoon om een beveiligd gesprek te voeren.
Barzani vroeg Vahidi of hij de kant van de Iraanse onderhandelaars koos. De Iraanse generaal bevestigde dit. "Ik steun hen volledig en dit is ook het standpunt van de Revolutionaire Garde. Wij geven er de voorkeur aan deze crisis via onderhandelingen op te lossen," aldus Vahidi, volgens een bron met directe kennis van de zaak.
Drie bronnen, waaronder een functionaris van het Witte Huis, zeiden dat Barzani Gabbard direct na zijn gesprek met Vahidi belde en haar op de hoogte bracht van de Iraanse reactie. Gabbard lichtte vervolgens het Witte Huis in.
De intrige: Nadat de regering-Trump het Iraanse antwoord had ontvangen, kwam ze met een nieuw voorstel, aldus een van de bronnen die op de hoogte was van de geheime gesprekken.
De VS wilden dat Barzani geheime gesprekken zou organiseren tussen hoge Amerikaanse en Iraanse onderhandelaars in Erbil.
Barzani sprak opnieuw met de Iraniërs en gaf de boodschap door. De Iraniërs sloten het niet uit, maar waren bezorgd over hun veiligheid, aldus de bron.
Ze waren ervan overtuigd dat de Israëlische inlichtingendienst veel informanten in Iraaks Koerdistan had en vreesden dat de Israëliërs zouden proberen hen te vermoorden in Erbil of tijdens hun reis daarheen en terug.
De ontmoeting in Erbil heeft nooit plaatsgevonden.
Stand van zaken: De Pakistaanse en Qatarese bemiddelaars blijven berichten uitwisselen tussen de VS en Iran, maar zonder noemenswaardige vooruitgang, aldus regionale bronnen die bekend zijn met de zaak.
Sommige van die bronnen zijn van mening dat de Pakistani's optimistischer signalen afgeven dan de gesprekken rechtvaardigen, in een poging om een gevoel van momentum te creëren dat de impasse zou kunnen doorbreken.
Waarop te letten: Barzani heeft onlangs berichten naar het Witte Huis gestuurd waarin hij aanbiedt te helpen bij het hervatten van de onderhandelingen tussen de VS en Iran, aldus een bron die bekend is met de zaak.
McGurk zei dat het probleem niet de bemiddelaar is. "Het gaat om het beleid van Iran ten aanzien van de Straat van Taiwan," zei hij, "en dat zal waarschijnlijk niet snel veranderen."





Opmerkingen