Een van de duurste steden van Amerika en toch blijven Israëliërs erheen komen: wat trekt hen naar Boston?

Honderden Israeliërs verzamelden zich tijdens een demonstratie ter ondersteuning van Israël op Boston Common. Foto MediaNews Group

De Israëlische gemeenschap in Boston onderscheidt zich van andere Amerikaanse enclaves: ze wordt gedomineerd door academici, artsen en techondernemers in plaats van aannemers, en velen komen er voor onderzoek, biotechnologie en startups, waarbij ze verhuizing als tijdelijk beschouwen in een steeds meer grenzeloze wereld, meldt Ynet.

Boston is een van de duurste steden van de Verenigde Staten, en toch blijven Israëliërs erheen trekken. Ondanks lange, ijskoude winters en huizenprijzen die tot de hoogste van het land behoren, beschrijven velen het als een van de aantrekkelijkste bestemmingen van Amerika.

De Israëlische gemeenschap in Boston verschilt al sinds jaar en dag van de meeste Israëlische enclaves in de VS. Je vindt er nauwelijks aannemers, eigenaren van kleine bouwbedrijven of dienstverleners. De gemeenschap wordt daarentegen gedomineerd door academici, artsen, onderzoekers, cybersecurityprofessionals en startende ondernemers.

Een blik op de Facebookgroep "Israëliërs in Boston" onthult nog een verschil. Er zijn vrijwel geen berichten over een illegale verblijfsstatus of dringende zoektochten naar immigratieadvocaten. Evenmin zijn er frequente oproepen voor noodhuisvesting of financiële hulp, zoals in sommige grotere Israëlische steden wel het geval is. Het verschil zit hem grotendeels in wie er naar Boston komt en waarom.

De meeste Israëliërs die naar de stad verhuizen, doen dat voor een academische studie, een medisch fellowship, een onderzoeksfunctie of een baan bij hightechbedrijven en startups. In de meeste gevallen hebben ze al een baan, een geregelde verblijfsvergunning en een inkomen dat voldoende is voor stabiliteit. Bijna niemand komt met de gedachte dat ze het "later wel wel uitzoeken".

Maya Bar-Dolev verhuisde tien maanden geleden met haar man en drie kinderen naar Boston nadat haar man een baan aangeboden had gekregen in de halfgeleiderindustrie. Palo Alto werd aanvankelijk overwogen, zei ze, maar Boston voelde minder ver van Israël aan.

“In Israël gaf ik leiding aan een laboratorium aan het Technion,” zei ze. “Nu ben ik nog steeds op zoek naar werk.” Ondanks de gedwongen pauze in haar carrière en de afstand tot haar familie, ziet ze ook voordelen. “Er is meer tijd voor het gezin. De weekenden zijn langer – zaterdag en zondag en er zijn minder verplichtingen.”

De nadelen zijn duidelijk: bittere kou en dure producten. "Komkommers en tomaten zijn minder lekker en veel duurder", zei ze. De winter kan streng zijn, met sneeuw die parkeerplaatsen blokkeert en het dagelijks leven bemoeilijkt. Toch bieden de herfstkleuren van Boston en de omliggende meren een prachtig landschap.

Veel gezinnen beschouwen hun verblijf als tijdelijk. Over twee jaar bereiken de tweelingzonen van Bar-Dolev de dienstplichtige leeftijd voor het Israëlische leger, en ze hoopt met hen terug te keren. Sommige Israëlische kinderen die in Boston opgroeien, melden zich aan als individuele soldaten; anderen blijven in de Verenigde Staten.

Dr. Avi Almozlino behoort tot de meest ervaren Israëliërs in Boston. Hij kwam er zo'n 40 jaar geleden na een baan aangeboden te hebben gekregen en is nu werkzaam als senior neuroloog en tevens mede-voorzitter van de Israeli American Council in de stad. Hij zegt dat ongeveer 10% tot 15% van de Joodse bevolking in Amerika in Israël is geboren of een band heeft met Israël, waardoor de gemeenschap een aanzienlijke invloed heeft.

Dr. Avi Almozlino. Foto Ynet

"De grens tussen Israëliërs en Amerikanen vervaagt," zei hij. "Veel kinderen van Israëliërs dienen hier in het Israëlische leger. Sommigen verhuizen permanent naar Israël. Anderen wonen een half jaar hier en een half jaar daar. De wereld is dynamisch."

Shira Ruderman, die haar tijd verdeelt tussen Tel Aviv en Boston en aan het hoofd staat van de Ruderman Family Foundation, zegt dat er ongeveer 30.000 Israëliërs in Boston wonen en zo'n 850.000 in de Verenigde Staten in totaal, inclusief in Amerika geboren kinderen die in aanmerking komen voor het Israëlische staatsburgerschap.

"Er zijn meer dan 200 Israëlische hightechbedrijven in Boston", zei ze. Massachusetts biedt stimuleringsmaatregelen voor startups en de stad onderhoudt actief economische banden met Israël. Ze waarschuwt ervoor om het fenomeen te bestempelen als "braindrain".

Shira Ruderman. Foto Noam Galai

'Niemand vlucht,' zei ze. 'We leven in een geglobaliseerde wereld zonder grenzen. In plaats van te oordelen en te zeggen dat mensen het land verlaten, zou Israël de relatie met gemeenschappen in het buitenland moeten koesteren en hen de mogelijkheid bieden terug te keren wanneer de tijd rijp is.'

De hoge kosten van levensonderhoud in Boston weerspiegelen de economische kracht van de stad. Met ongeveer 675.000 inwoners in de stad zelf en circa 5 miljoen in het grootstedelijk gebied, behoort Boston steevast tot de drie duurste steden van de VS, grotendeels als gevolg van de grote vraag naar woningen, gedreven door de biotechnologie, de medische sector en het academisch onderwijs.

Dafna Patishi-Prelok verhuisde twee jaar geleden met haar man, twee kinderen en hun hond naar Boston. Haar man runt een start-up in klinisch onderzoek; zij, een opgeleid juriste, werkt voor een farmaceutisch bedrijf en heeft ook een verhuisadviesbureau opgericht om Israëliërs te helpen bij hun verhuizing.

Dafna Patishi-Prelok verhuisde twee jaar geleden met haar man naar Boston. Foto Ynet

"Veel cliënten zoeken rust en voorspelbaarheid," zei ze. "Ze willen meer dan een week vooruit plannen. Na een oorlog ervaren ze opluchting om ergens te wonen waar routine en toekomst centraal staan."

Hoewel er sinds 7 oktober meldingen zijn van antisemitisme op campussen zoals Harvard, zegt Patishi-Prelok dat het dagelijks leven in Boston over het algemeen gastvrij aanvoelt. "Ik spreek vrijuit Hebreeuws op straat", zegt ze. "We hoeven niet te verbergen wie we zijn."

Een ander opvallend kenmerk van de Israëlische gemeenschap in Boston is het overwegend liberale en seculiere karakter ervan. Toch voelen veel seculiere Israëliërs zich na hun verhuizing meer aangetrokken tot het Joodse gemeenschapsleven. Daniel Drori, een kankeronderzoeker die al vijf jaar in Boston woont, zegt dat hij in Israël nooit naar de synagoge ging, zelfs niet op feestdagen. In Boston begonnen hij en zijn gezin op zaterdagochtend naar de synagoge te gaan, nadat ze via de kleuterschool van hun kinderen andere Israëlische gezinnen hadden leren kennen.

"We zijn volledig seculier," zei hij. "Maar als je ver van je familie en gemeenschap bent, zoek je naar verbinding. Dat geeft je een gevoel van erbij horen."

Voor de meeste geïnterviewde Israëliërs vertegenwoordigt Boston een professioneel hoofdstuk in plaats van een definitief vertrek. Ze spreken van een verhuizing, niet van emigratie. Of dat hoofdstuk uiteindelijk wordt afgesloten, hangt af van hun carrière, kinderen en van hoe Israël ervoor kiest om een ​​generatie te betrekken die zich comfortabel tussen twee werelden beweegt.