Experts waarschuwen voor uitdagingen nu Europa zich verzet tegen de Revolutionaire Garde

Leden van speciale eenheden van de Revolutionaire Garde (IRGC) nemen deel aan een bijeenkomst ter gelegenheid van de jaarlijkse Quds-dag, oftewel Jeruzalemdag, op de laatste vrijdag van de heilige maand Ramadan in Teheran, Iran. Foto Reuters

Hoewel het Europees Parlement vorige week stemde voor de aanwijzing van de Islamitische Revolutionaire Garde als terroristische organisatie, zal het ontmantelen van Teherans diepgewortelde netwerken in heel Europa een enorme opgave zijn, waarschuwden veiligheidsdeskundigen dinsdag aan The Jerusalem Post.

De stemming , waarbij sancties werden opgelegd aan 15 Iraanse overheidsfunctionarissen en zes organisaties, was een reactie op de brute behandeling en massamoord op demonstranten door Teheran. Hoewel experts de stap verwelkomden als een belangrijke eerste stap, benadrukten ze dat het islamitische regime van Iran zich al decennialang in het geheim over het continent vestigt, vaak onder het mom van diplomatie, waardoor verwijdering allesbehalve eenvoudig is.

Jonathan Hackett, een veteraan van het Amerikaanse Korps Mariniers, gespecialiseerd in contraspionage en auteur van Iran's Shadow Weapons: Covert Action, Intelligence Operations, and Unconventional Warfare , zei dat de effectiviteit van het parlementaire besluit uiteindelijk zou afhangen van hoe strikt het door de individuele lidstaten wordt gehandhaafd, "en de handhaving is in het verleden inconsistent geweest."

"Elke staat zal financiële beperkingen en wettelijke regels moeten vaststellen en handhaven die de activiteiten van de Revolutionaire Garde in de EU wezenlijk beperken. De Revolutionaire Garde blijft gebruikmaken van banken in Zwitserland en heeft schijnvennootschappen die gelieerd zijn aan de defensie-industrie van het regime in Duitsland. Deze zullen ondanks de sanctie blijven bestaan, tenzij en totdat die staten er actief een einde aan maken", legde hij uit.

Wat de zaak nog complexer maakt, is dat de autoriteiten waarschijnlijk moeite zullen hebben om te definiëren wat een strafbaar feit is, vertelde Roger Macmillan, voormalig directeur van Iran International en veiligheidsexpert, aan The Post . Hij verwees naar de pro-Palestijnse protesten in Londen van vorige week en zei dat spandoeken ter ondersteuning van het islamitische regime een juridisch "grijs gebied" creëren waar de autoriteiten mogelijk moeilijk mee om kunnen gaan.

Demonstranten houden afbeeldingen omhoog van de laatste sjah van Iran, Mohammed Reza Pahlavi, en zijn in ballingschap levende zoon en Iraanse oppositiefiguur Reza Pahlavi, tijdens de 'Mars voor een Vrij Iran', georganiseerd door het Britse Iraanse Comité voor Vrijheid en Stop de Haat, in Londen, Groot-Brittannië, 18 januari 2026. Foto Reuters

Het betuigen van steun aan Teheran of de ayatollah is niet hetzelfde als het uiten van steun aan Hamas of Hezbollah, omdat Iran een natiestaat blijft, zei hij. De classificatie verlaagt echter de drempel voor de veiligheidsdiensten om in te grijpen, waardoor ze eerder op bedreigingen kunnen reageren.

Hoewel de plaatsing op de lijst wellicht niet direct tot concrete actie zal leiden, heeft het wel "politiek momentum" gegenereerd om "het voor de Revolutionaire Garde ongelooflijk moeilijk te maken om te opereren", aldus Macmillan.

De trage reactie van Europa heeft de Revolutionaire Garde (IRGC) in staat gesteld een "enorme" aanwezigheid op het hele continent te vestigen, waarschuwde hij. Dit betekent dat elke poging om hun netwerken te ontmantelen een aanhoudende aanpak op lange termijn vereist.

"Je moet het in kleine stukjes aanpakken," zei hij, eraan toevoegend dat inbeslagname van bezittingen de eerste concrete stap zou moeten zijn.

De Revolutionaire Garde (IRGC) is "ongelooflijk goed ingebed in liefdadigheidsinstellingen, zakelijke tussenpersonen, criminele bendes en culturele centra. Ze zijn overal aanwezig, in onderwijsinstellingen, culturele educatiecentra en religieuze stichtingen", zei hij, en merkte op dat veel mensen die betrokken zijn bij de netwerken van tussenpersonen van de groep zich mogelijk niet eens bewust zijn van hun connectie met de IRGC.

Afgezien van het afdwingen van onderhandelingen, kunnen inbeslagnames van bezittingen relatief snel worden uitgevoerd, vooral in vergelijking met de langdurige procedures die gepaard gaan met deportaties of strafrechtelijke vervolgingen. "We hebben nu actie nodig," drong hij aan.

In sommige gevallen hebben sancties niet het beoogde effect, voegde hij eraan toe, verwijzend naar de Iraanse oliemagnaat Hussein Shamkhani. Daarom is de inbeslagname van bezittingen een cruciaal middel om het regime zodanig te verzwakken dat het bereid is te onderhandelen.

De zoon van een hoge Iraanse functionaris omzeilt sancties en sluist miljarden door naar het regime.

Hussein Shamkhani, de zoon van Ali Shamkhani, een hoge politieke adviseur van de Iraanse opperleider, heeft miljarden dollars naar het regime gesluisd. Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft gewaarschuwd dat hij wereldwijd scheepsmanagementbedrijven en dekmantelbedrijven bezit, waardoor hij sancties kan blijven omzeilen. "Hij profiteert van bepaalde sancties. Hij wil niet dat de sancties worden opgeheven", aldus Macmillan, die betoogde dat de inbeslagname onmiddellijk moet worden doorgevoerd.

"Als je iemand hebt met 4 miljard, bevries dan 2 miljard. Je stuurt meteen de boodschap: 'We komen achter de rest aan.' Hij zal niet zeggen: 'Over mijn lijk', maar: 'Kunnen we een deal sluiten?'" legde Macmillan uit.

Hij zei dat Iraanse actoren "financieel onbruikbaar" moeten worden gemaakt, zodat ze niet langer nuttig zijn voor het regime. Hoewel ze mogelijk vervangen kunnen worden door nieuwe actoren, zou het financieringsproces veel minder efficiënt worden, wat Teheran uiteindelijk zou schaden.

Door gebrek aan toezicht en internationale samenwerking heeft de leiding in Teheran fortuin kunnen vergaren in het Westen, waardoor de elite van het land de sancties minder heeft ervaren, vervolgde hij, wat op zijn beurt de effectiviteit ervan heeft beperkt.

Mojtaba Khamenei, de zoon van de Iraanse opperleider Ali Khamenei , heeft ondanks de Amerikaanse sancties het familievermogen vergroot door middel van een internationale vastgoedonderneming, zo blijkt uit een recent onderzoek van Bloomberg. Alleen al in Londen wordt de waarde van zijn luxe vastgoed geschat op 138 miljoen dollar, met daarnaast nog bezittingen verspreid over Europa.

Macmillan waarschuwde dat reisbeperkingen en deportaties mogelijk ook tekortschieten, vooral omdat Iran nu veel invloed online kan uitoefenen. Hoewel de meeste Iraniërs in het Westen een vredig leven buiten het regime nastreven, blijven hun familieleden in Iran een aanzienlijk risico vormen.

"Door zich te richten op gezinnen in Iran, proberen ze de kinderen en hun families in het buitenland over te halen om activiteiten te ondernemen die in het belang van de Iraanse staat zijn", zei hij. "Dat is een manier waarop ze op grote afstand en digitaal te werk gaan. Nu kunnen ze dat veel effectiever doen dan misschien zelfs een paar jaar geleden."

"Ik zou zeggen dat het ook cruciaal is om hun media in Europa lam te leggen," voegde hij eraan toe, "want dan krijg je de mensen, zoals de volgelingen van Press TV, die het regimeverhaal vanuit Europa gaan verspreiden."

"Ze zijn net een hydra, en ze zitten overal. Als je er eentje verwijdert, duikt er letterlijk eentje op. Je moet ze bij de wortel aanpakken, de individuen daar vinden en het ze nog moeilijker maken om te opereren, nog moeilijker om zich te vestigen," zei hij.