Gijzelaarsfamilies vrezen tragedie nu de IDF operaties in Gaza uitbreidt en zeggen: 'Risico hun leven niet opnieuw'

Gil Dickman. Foto 'BringThem Home'

Families waarschuwen dat intensievere gevechten hun geliefden in gevaar kunnen brengen met herinneringen aan tragedies uit het verleden die nog vers in het geheugen liggen, pleiten ze voor terughoudendheid en hernieuwde focus op het sluiten van een deal om hen naar huis te halen, aldus kranten in Israël.

Al bijna twee jaar lang beleven families van gijzelaars in Gaza een achtbaan van hoop en wanhoop te midden van de voortdurende onderhandelingen. Recente voorbereidingen voor uitgebreide IDF-operaties in de regio, in combinatie met de bewering van het leger dat deze acties geen risico vormen voor de gijzelaars, hebben hun angst niet kunnen wegnemen.

Op zaterdag gaf het Israëlische leger een evacuatiebevel uit voor Deir al-Balah, een gebied dat voorheen onaangetast was gebleven door grondtroepen. Daarop volgden meldingen van nachtelijke aanvallen.

Silvia Cunio, wier zonen David en Ariel uit kibboets Nir Oz werden ontvoerd , deelde de angst voor hun scheiding. "Ik kan er niet eens aan denken," zei ze. "Ik wil ze gewoon weer bij elkaar, hand in hand. We wachten allemaal, gebroken. Ik voel hun pijn in mijn lichaam – angst, hoop, optimisme, en dan weer angst en tranen. Het is ondraaglijk."

Gefrustreerd door de aanhoudende oorlog, vroeg ze zich af wat het doel ervan was. "Waarom vechten ze? Voor een nieuw stuk land laten ze soldaten sterven," zei ze. "Stop de oorlog en breng mijn jongens en alle gijzelaars naar huis, dood of levend. Ze hebben ons op 7 oktober in de steek gelaten ; ze zijn het ons verschuldigd."

Silvia Cunio met foto;s van haar twee zonen. Foto BringThem Home'

Liran Berman, wiens broers Gali en Ziv uit Kfar Aza werden ontvoerd, beschreef de emotionele onrust. "Het is een constante mix van gevoelens, vooral sinds de laatste deal", zei hij. "We zijn doorgewinterd in teleurstelling, dus we hebben niet veel hoop, maar er is voorzichtig optimisme."

"Toch is er ook diepe angst – dat de deal zal mislukken, dat ze er niet bij betrokken zullen worden of dat ze gescheiden zullen worden. Niemand kan ons garanderen dat ze samen zullen terugkeren." De escalatie van de gevechten vergroot de zorgen, vooral na de moord op zes gijzelaars in gevangenschap afgelopen augustus . "Die angst is er altijd", zei Berman. "We naderen de verjaardag van hun beproeving en leven elke seconde met die angst."

De zes gijzelaars die door Hamas in Gaza zijn vermoord. Foto via familie

Liran Berman benadrukte de noodzaak van publieke steun en merkte op dat er brede steun is voor het prioriteren van de vrijlating van de gijzelaars, zelfs als dat betekent dat de gevechten moeten stoppen. "Uit peilingen blijkt dat de meeste Israëliërs voorstander zijn van hun terugkeer, maar we zien geen mensen op straat", zei hij. "We zijn uitgeput en leven op onze laatste benen. Dit is een strijd om levens te redden."

Gil Dickman, een neef van Carmel Gat, een van de zes door Hamas vermoorde gijzelaars, begrijpt de angst die intensievere militaire actie met zich mee kan brengen. "Dit is precies wat er vorig jaar is gebeurd", zei hij.

Er waren onderhandelingen gaande, maar toen brachten operaties gijzelaars in gevaar. Carmels zaak en die van de anderen vormen een ernstige waarschuwing. We kunnen de gijzelaars niet riskeren, vooral nu een akkoord dichterbij komt. We hebben het militaire functionarissen verteld – het is duidelijk dat het erop staat. Niemand kan later zeggen: 'We wisten het niet'.