IAF: een speciale rondleiding door het onderhoudseskader van de Palmachim-basis

Foto IAF

Gedurende de hele oorlog werkte het onderhoudseskader op de Palmachim-basis onvermoeibaar, van het helpen van de UAV-eskaders bij het overbruggen van lange afstanden tot het repareren van complexe storingen op cruciale momenten en het zich eigen maken van nieuwe platforms, terwijl ze tegelijkertijd intensief intellectueel werk verrichtten.

Als het over het technische systeem gaat, benadrukken velen de eersteklas technici die in de DATK (ondergrondse basis) de vliegtuigen na de landing opvangen. Het onderhoudseskader op de basis Palmachim, dat maar liefst twaalf verschillende secties voor technici van alle rangen omvat, zorgt ervoor dat de vliegtuigen en de diverse technologische middelen, die hier niet in detail beschreven kunnen worden, optimaal blijven functioneren.

De agenda van het uur

We begonnen onze rondleiding bij de afdeling voor onbemande vliegtuigen (RPA), die verantwoordelijk is voor het grondige onderhoud van alle UAV's op de basis en fungeert als technisch technicus van niveau 2 en 4 voor de vliegtuigen. De UAV-vloot opereerde regelmatig in de Gazastrook en Libanon, maar het was duidelijk dat de volgende missie was om de capaciteit van de vloot te verbeteren voor een derde operationele zone.

"Ik zat met hoge functionarissen op en buiten de basis om tafel, en ik kreeg het exacte aantal onbemande vliegtuigen te horen dat we moesten voorbereiden voor een campagne in Iran," herinnerde majoor A., ​​de pelotonscommandant, zich. "Op dat moment besefte ik dat dit een ongekende gebeurtenis was. We begonnen nauw samen te werken met Elbit, en na korte tijd realiseerden we ons dat de tijd begon te dringen. Ik verzamelde mijn hele team van technici en mobiliseerde een uitgebreid reserveteam. Ik legde uit dat dit de orde van de dag was en dat we ons allemaal in een kritiek moment bevonden."

"Elk team was verantwoordelijk voor een ander vliegtuig, en het is belangrijk om te begrijpen dat een vliegtuig, om het voor te bereiden op een missie van deze omvang, een flink aantal processen moet doorlopen," vervolgt hij. "Uiteindelijk hadden we aan de vooravond van de operatie twee keer zoveel vliegtuigen als we hadden toegezegd - dit is een enorm succes."

Foto IAF

Het hart zal blijven kloppen.

De Motorenafdeling, zoals de naam al doet vermoeden, levert motoroplossingen voor alle vliegtuigen op de basis, van drones tot "uw" helikopter (SH-60F) die dit jaar in dienst is getreden bij de luchtmacht. "We staan ​​op elk moment klaar om een ​​oplossing te bieden. Uiteindelijk is de motor het hart van elk vliegtuig, en wij zijn verantwoordelijk ervoor dat dat hart voor altijd blijft kloppen", legt majoor A., ​​commandant van de helikopterafdeling van de Motorenafdeling, uit.

Een van de meest opvallende kenmerken van deze eenheid is de mentale perceptie. "Een van de moeilijkheden met 'jullie' helikopter is het besef dat dit geen 'Uil'-helikopter is. Dit is een ander instrument met een compleet andere filosofie," legt majoor A. uit. "Om deze moeilijkheid te overwinnen, hebben we een aparte werkruimte gecreëerd voor het werken aan de helikoptermotor, die volledig is doordrenkt met de geest van Squadron 193 ("Verdedigers van het Westen") dat ermee werkt."

Helikopters en alles daartussenin.

Toen sergeant-majoor M., commandant van de helikopterafdeling binnen het onderhoudseskader, werd gevraagd naar de missie van de afdeling, antwoordde hij: "De belangrijkste taak van de eenheid is het uitvoeren van periodiek onderhoud aan de helikopters van de basis, afhankelijk van het aantal vlieguren dat ze hebben gemaakt, net zoals bij periodiek onderhoud aan een voertuig. Net zoals een voertuig na een bepaald aantal kilometers onderhoud nodig heeft, wordt het onderhoud aan helikopters uitgevoerd op basis van het aantal vlieguren."

"Wanneer een helikopter zijn maximale vlieguren heeft bereikt, wordt deze overgedragen aan de eenheid voor onderhoud", voegt hij eraan toe. "Als onderdeel van dit proces wordt een missie uitgevoerd, waarbij alle onderdelen van de helikopter worden onderzocht en een rapport wordt opgesteld waarin wordt aangegeven welke componenten moeten worden vervangen, gedemonteerd of geïnspecteerd." Vanwege de rol van de eenheid zijn zij ook verantwoordelijk voor het bergen van de helikopter van elke mogelijke locatie. Tijdens de oorlog heeft de eenheid een aantal incidenten afgehandeld waarbij zij plaatsen buiten het grondgebied van de staat Israël moest bereiken - sommige daarvan kunnen niet nader worden gespecificeerd.

Foto IAF

De afdeling waar we de rondleiding afrondden, is de Avionica-afdeling (ook wel TAMAM genoemd), die is onderverdeeld in drie afdelingen: Onderzoek, Communicatie en MAMAM (centrale controle en stations). "De rol van de onderzoeksafdeling is het identificeren van een onverklaarbare storing of het doorgeven van informatie ten behoeve van het onderzoek", legt sergeant L. uit, die werkzaam is bij de afdeling.

"Het personeel van de afdeling beschikt over tientallen computers en diverse hulpmiddelen waarmee ze het incident vanuit verschillende perspectieven kunnen bekijken, kunnen controleren welke acties zijn ondernomen, wat er in het vliegtuig is ingevoerd en wat er is geregistreerd bij de registratiestations, en ook elektrische gegevens kunnen analyseren."

Luitenant-kolonel D., de commandant van het onderhoudseskader, heeft de leiding over de 12 vleugels en coördineert de operatie. "Je moet vertrouwen hebben in de mensen die er werken - van de commandanten tot de laatste soldaat", legt hij uit. "Wanneer ik een verzoek ontvang van een van de eskaders op de basis, roep ik de betreffende vleugelcommandanten bijeen en koppel ik ze eraan. De technisch officier bepaalt wat er van ieder wordt verwacht, en ik bepaal de grenzen van de sector, het risicomanagement en de middelen waarover ze beschikken."

"Vóór de oorlog waren we erg gefocust op controle, maar tijdens de oorlog beseften we dat we geen andere keuze hadden dan los te laten," concludeert hij. "Toen we de resultaten zagen, realiseerden we ons dat het werkte en dat we mensen de ruimte en verantwoordelijkheid moesten geven om te handelen."