IDF: De piloot en de inspecteur die al sinds de middelbare school samen op pad gaan en naar de diepste plaatsen van Iran

Piloot A. en de inspecteur R. Foto IDF

Toen hun vriendschap ergens op de middelbare school begon, hadden A. en R. zich nooit kunnen voorstellen dat ze 30 jaar later bijna routinematig boven vijandelijk gebied zouden vliegen, op zeven verschillende fronten. Nu, na decennia in de reserve en in actieve dienst, ronden ze samen hun taken af ​​en blijven ze achter met een vriendschap die allang familie is geworden, en ervaringen die zich over het Midden-Oosten hebben uitgestrekt, schrijft Stav Cohen Tidhar van het IDF nieuwsburo.

Cohen Tidhar sprak met majoor (b.d.) R., die dienst deed als directeur van de verkeerstoren in Ramat David, en brigadegeneraal (b.d.) A., vluchtcommandant van het 109e jachtvliegtuigeskader op de basis, vlak nadat ze beiden hun dienst bij de luchtmacht hadden beëindigd, tijdens een emotionele afscheidsceremonie. Zelfs in een kort gesprek met hen was het duidelijk dat hun band al lang uniek was geworden en dat ze bij elke missie waarbij ze hun gezin thuis achterlieten, hun tweede familie op de basis vonden.en Tidhar

De vriendschap bloeide ergens op de middelbare school op. Destijds hadden A. en R. zich nooit kunnen voorstellen dat ze bijna routinematig boven vijandelijk gebied op zeven verschillende fronten zouden vliegen. Hun wegen kruisten elkaar ook in het leger, zo'n dertig jaar geleden, toen ze elkaar ontmoetten tijdens de 'Ramat David Navigation'-test, die A. met succes aflegde tijdens zijn pilotenopleiding. "Het was de eerste keer dat ik over de Jezreëlvallei vloog, de plek waar we zijn opgegroeid," vertelt brigadegeneraal (b.d.) A., "en toen R. via de radio met me sprak en ik me realiseerde dat hij de vlucht vanuit de verkeerstoren leidde, werd ik nog enthousiaster."

Foto IDF

Er zijn sindsdien 27 jaar verstreken en de twee zijn onafscheidelijk geworden – zowel in het leger als in het burgerleven. Intussen zijn de vrienden erin geslaagd om op te klimmen in de rangen en een aantal sleutelposities binnen de strijdkrachten te bekleden, ieder op zijn eigen gebied. Majoor (b.d.) R., bijvoorbeeld, werd commandant van de commandotoren in de vleugel, diende de afgelopen 24 jaar in de reserve en leidde de operationele basis in alle oorlogen die sindsdien hebben plaatsgevonden.

Op 7 oktober trokken ze, net als vele anderen, direct hun uniform aan voor een periode van honderden dagen reservedienst. "Sindsdien zijn we zo'n twee jaar in actieve dienst geweest: we besloten dat we niet zouden stoppen totdat de ontvoerden terug waren", vertelt brigadegeneraal (b.d.) A. "We hadden een hoogstaand doel voor ogen en we wisten dat zolang de nood aan de man was, we er zouden zijn."

Vóór elke start, operatie of aanval vertrouwt de bemanning op de gehele organisatie – van de technici die de integriteit van het vliegtuig controleren tot de inspecteurs en luchtverkeersleiders die zorgen voor een veilige start, vlucht en landing. Op stormachtige dagen, wanneer het weer bewolkt en problematisch is, kan de piloot zich in een donkere wolk bevinden. In zulke stressvolle momenten worden zijn ogen de ogen van de luchtverkeersleider in de toren.

Zo'n storm trof hen midden in de operatie 'Arrows of the North', zoals majoor R. vertelt: "Op een van de regenachtige dagen van het jaar moest A. om middernacht vertrekken voor een aanval in Libanon. De lucht was grijs en het regende hard."

Het was een belangrijke missie, en de zware verantwoordelijkheid die op hun schouders rustte, werd lichter door het gevoel dat ze elkaar blindelings konden vertrouwen – in de meest letterlijke zin van het woord. "De luchtverkeersleider staat in direct contact met de piloot, waarschuwt voor mogelijke uitdagingen en leidt hem op de veiligste manier naar het doel", legt majoor R. uit, "dit alles verloopt soepel en heel natuurlijk, en bovendien professioneel, dankzij de sterke band en het diepe begrip dat we met elkaar hebben."

Foto IDF

"Een voordeel dat R. en ik hebben, is dat we elkaar begrijpen nog voordat we de kans krijgen om te praten. Dit geeft ons de operationele flexibiliteit en het vertrouwen om iets complexere en gevaarlijkere missies uit te voeren, die creativiteit en dynamisch leiderschap vereisen," legt brigadegeneraal (b.d.) A. uit. "Deze flexibiliteit is noodzakelijk om de missie te laten slagen en op de juiste landingsbaan te landen, met de toegewezen hoeveelheid brandstof, in optimale veiligheid, zodat we op tijd klaar zijn om op te stijgen naar het volgende doelwit."

Via hen ontmoette ze ook 'Am Kalavi'. Twee maanden voor de historische aanval op Iran tekende majoor (b.d.) R. een contract, en sindsdien heeft hij zich volledig gericht op het nieuwe doelwit. "Tijdens het gesprek stond ik tientallen keren versteld. Ik wist dat ik de openingsvlucht zou uitvoeren - de moeilijkste die de luchtmacht ooit heeft uitgevoerd," zegt hij. "In de nacht van de aanval was de spanning voelbaar en werden alle records gebroken. Ook daar, op zo'n belangrijke nacht, werkte ik samen met A., onder andere tijdens zijn eerste vlucht naar Iran."

Tijdens de openingsvlucht stegen tientallen vliegtuigen op en landden ze vanaf Ramat David. Op de meest hectische momenten stegen tientallen straaljagers binnen enkele minuten op. "Je denkt aan de familie, de afstand, de veiligheid van de vliegtuigen," vertelt brigadegeneraal (b.d.) A., "maar te midden van dit alles moest ik ook denken aan R. in de toren – die een belangrijk doelwit voor de vijand was geworden en aan gevaar was blootgesteld."

"Of het nu gaat om de lange uren waarin we Iraanse drones boven Syrië onderschepten, of boven de Eufraat en de Tigris – waar we het in de Bijbellessen over hadden – er hangt een buitengewoon gevoel van betekenis in de lucht," beschrijft hij. "Ik herinner me onze gesprekken in de aanloop naar en tijdens de aanval. Het is een uniek gevoel om te weten dat je beste vriend in de toren zit en dat er een vertrouwde stem aan de andere kant van de lijn is."

Er zijn zo'n 30 jaar verstreken sinds ze zich bij de luchtmacht aansloten. Sinds eind jaren negentig hebben ze samen gewerkt in oorlogen, operaties en routines, en nu hebben ze besloten dat het tijd is om hun militaire carrière te beëindigen en plaats te maken voor de jongere generatie. "De grootsheid van een mens schuilt in het weten hoe je op je hoogtepunt met pensioen gaat", zegt majoor R. "Wij geloven in creativiteit en out-of-the-box denken, altijd alert blijven en nooit stoppen met de professionaliteit en het harde werk dat hoort bij de missie om het land te verdedigen."