IDF: Dit is hoe de activiteiten van het Commando voor Krijgsgevangenen en Vermiste Personen er gedurende 843 dagen uitzagen

Foto IDF

Sinds de ochtend van 7 oktober, de 'Zwarte Sabbat', hebben de leden van de Israëlische veiligheidsdienst dag en nacht gewerkt aan een alomvattend antwoord op de kwestie van de gevangenen en vermisten. Van het schetsen van een beeld van de situatie, via voortdurend inlichtingenonderzoek, tot het plannen van verdere acties: zo zagen hun activiteiten er achter de schermen uit.

Het commando, onder leiding van generaal-majoor (b.d.) Nitzan Alon, heeft ruim twee jaar lang belangrijke operaties uitgevoerd, processen voor de terugkeer van ontvoerden begeleid en de reservisten en hun families nauwlettend ondersteund.

Het was bemand door reguliere officieren die waren overgeplaatst vanuit hun functies bij de Speciale Operatiesdivisie, samen met reservisten en adviseurs, en een combinatie van personeel van de Inlichtingendienst, IDF-eenheden en defensie-instanties. En in aantallen: ongeveer 2100 reservisten (ongeveer 60% van de gehele SDAK), waarvan ongeveer 1300 afkomstig waren van de Speciale Operatiesdivisie en ongeveer 800 extra militairen van meer dan 50 verschillende eenheden, een aanzienlijk deel van de Onderzoeksdivisie en Eenheid 8200.

Op 7 oktober werd de situatie aanvankelijk geschat op ongeveer 3.100 vermiste en ontvoerde personen, mede door het grote aantal mensen dat het contact had verloren. Na een grondige analyse van de gegevens en het vaststellen van een goed onderbouwde situatie, werd vastgesteld dat er 255 ontvoerde personen waren, van wie er 4 al vóór het uitbreken van de oorlog gevangen werden gehouden (Oron Shaul en Hadar Goldin, de overleden Avraham Mengistu en Hisham al-Sayed).

In het kader van de activiteiten van het hoofdkwartier werden 168 levende gijzelaars en 87 dode gijzelaars bevrijd. Tijdens de oorlog werden 59 levende en dode gijzelaars gered in het kader van speciale operaties.

Aan elk ontvoerd gezin werd een toegewijde hoge officier van de IDF toegewezen, die gedurende de hele oorlog continu contact onderhield, hen op de hoogte hield van inlichtingen en probeerde zoveel mogelijk zekerheid te scheppen over de toestand van hun geliefde in gevangenschap. Alle informatie die kon worden doorgegeven (onder voorbehoud van bronbeveiliging, IDF-beveiliging en persoonlijke privacy) werd aan de families doorgegeven, met als doel een zo goed mogelijk inzicht in de situatie te verkrijgen.

Foto IDF

De activiteiten van de IDF-troepen in de Gazastrook en de aanzienlijke schade die Hamas tijdens de oorlog is toegebracht, creëerden omstandigheden die de terugkeer van alle gijzelaars mogelijk maakten, zowel in het kader van speciale operaties als via transacties. Het commando maakte gebruik van zowel inlichtingen die in deze periode waren verzameld als van eerdere inlichtingen die al bestonden vóór het uitbreken van de vijandelijkheden, om de gijzelaars te lokaliseren en de inspanningen voor hun bevrijding en vrijlating te bevorderen.

De belangrijkste activiteiten werden op verschillende manieren gekarakteriseerd:

• Het opstellen van een actueel situatiebeeld met betrekking tot de omvang van de gebeurtenis, inclusief het systematisch en continu in kaart brengen van de status van degenen die het contact hebben verloren, degenen die vermist zijn en degenen die zijn ontvoerd, met de nadruk op de eerste weken en maanden van de gevechten.

• Contact leggen met de families en bemiddelen in de situatie, duidelijkheid verschaffen over het lot van de ontvoerden en de procedures voor het vaststellen van het overlijden, onderzoek doen naar de verblijfplaatsen van overleden ontvoerden en reddingsoperaties coördineren. Het contact werd gelegd in samenwerking tussen onderdelen van het Inlichtingen- en Veiligheidscommando van de IDF en de Afdeling Slachtofferonderzoek van de IDF.

• Een gerichte inlichtingenorganisatie, met de nadruk op onderzoek aan de communistische zijde, met als doel een inlichtingenbeeld te vormen op basis van zowel levende als overleden gijzelaars.

• Het oprichten van een speciaal onderhandelingsteam en het definiëren van de missie ervan als onderdeel van de nationale inspanning om de ontvoerden terug te halen, waarbij inlichtingenonderzoek, inzicht in de intenties van de vijand en ondersteuning van besluitvormingsprocessen worden gecombineerd.

De activiteiten van Hamas kunnen worden onderverdeeld in vier hoofdperioden. De eerste, van 7 oktober tot en met Operatie "Sky Doors" , was gericht op het schetsen van een eerste situatiebeeld en het ontwikkelen van mechanismen, parallel aan het begin van de grondmanoeuvre en de oprichting van het hoofdkwartier als een reguliere en onafhankelijke eenheid.

Gedurende deze periode werden vijf ontvoerden gered en vrijgelaten. Eén ontvoerde werd gered tijdens een speciale operatie en vier ontvoerden werden door Hamas in twee verschillende fasen vrijgelaten. Daarna werd, als onderdeel van de onderhandelingen, Operatie "Sky Doors" uitgevoerd, waarbij 105 ontvoerden levend werden vrijgelaten.

Tot aan Operatie "Vleugels van Vrijheid" werden 47 gijzelaars en gewonden bevrijd in het kader van speciale operaties. Parallel daaraan vonden operationele activiteiten plaats in de Gazastrook, waaronder aanvallen op de ziekenhuizen van Shifa en Nasser, de aanval op Marwan Issa en het begin van de manoeuvre in Rafah, Khan Yunis, Jabaliya en Tel Sultan. Tegelijkertijd verhuisde het speciale oorlogsteam voor militaire zaken naar een aparte basis, gezien de groei van de SDAK ​​en de behoefte aan onafhankelijke en zelfvoorzienende capaciteiten.

Foto IDF

Vervolgens, tegen het einde van Operatie "Terug naar hun grenzen", werd de ontvoerde Idan Alexander vrijgelaten en werden nog 10 gijzelaars gered in het kader van speciale operaties. Het commando werkte aan mechanismen om de gijzelaars gedurende de hele periode te beschermen en te behouden, parallel aan de manoeuvres van de IDF in de Gazastrook als onderdeel van Operatie "Gideon Chariots A" en "Gideon Chariots B". I

In het kader van Operatie "Terug naar hun grenzen" werden 47 van de 48 gijzelaars die nog gevangen zaten vrijgelaten, van wie 20 in leven waren en 27 om het leven kwamen. En in Operatie "Brave Heart" werd de ontvoerde majoor Ran Gweily, die inmiddels is overleden, bevrijd in een complexe reddingsoperatie.

Als onderdeel van het voortdurende werk van het inlichtingencommando van de IDF onderhield het personeel ervan continu en nauw contact met diverse onderdelen van de IDF, vanuit het besef dat het succes van de missie afhangt van constante synchronisatie tussen inlichtingen, planning en operationele operaties.

In tegenstelling tot het Zuidelijk Commando, kenmerkte het zich door de focus op het aanvallen van doelen, terwijl voortdurend de relevantie en nauwkeurigheid van de SHO-locaties werd gecontroleerd in relatie tot de commando- en divisieplannen, de aanvalsplanning en de manoeuvreplannen. In totaal werden er tientallen speciale operaties uitgevoerd tijdens de oorlog.

Tegelijkertijd werd er samen met de luchtmacht een poging gedaan om de verschillende doelen, de operationele tijdsvensters en de haalbaarheid van de aanval in het licht van de missie met elkaar te verbinden, terwijl de verwachtingen werden gecoördineerd en de gemeenschappelijke taal tussen de verschillende onderdelen werd verbeterd.

Binnen dit kader voerde het commando grondige analyses uit van de doelen van het commando en de divisie in relatie tot de locaties van de luchtverdediging, om de operationele adequaatheid te waarborgen, overlappingen of lacunes te identificeren en prioriteiten te stellen voor inspanningen waar verfijning of verandering nodig is.

Er werd ook samengewerkt met parallelle inlichtingendiensten, en in het bijzonder nauw samengewerkt met de Shin Bet. Deze samenwerking was gericht op het completeren van het inlichtingenbeeld, het controleren van bronnen en het dichten van lacunes, met behoud van een duidelijke taakverdeling.

De combinatie van deze acties creëerde een werkmechanisme dat weloverwogen besluitvorming mogelijk maakte, de effectiviteit van de inlichtingenreactie vergrootte en het vertrouwen tussen de verschillende instanties versterkte. Er werd ook samengewerkt met buitenlandse inlichtingendiensten, wat een belangrijke bijdrage leverde aan het inlichtingenbeeld rondom de sjeik.

Er werd een speciaal productiecomplex van 8200 opgezet om informatie zo nauwkeurig mogelijk te verzamelen en te verwerken en te integreren in een breed inlichtingenbeeld. Als onderdeel van de onderhandelingsinspanningen werd er diepgaand onderzoek verricht op het hoofdkwartier van de IDF om de intenties van de vijand te begrijpen in het kader van de onderhandelingen over de vrijlating van de ontvoerden.

De locatie van het hoofdkwartier binnen het MMM-systeem maakte het mogelijk om hoogwaardig en getalenteerd personeel in te zetten en inlichtingen, technologie en operationele capaciteiten effectief te benutten, wat gedurende de hele oorlog een sterk punt van het hoofdkwartier was.

Het hoofdkwartier opereerde buiten de standaard inlichtingen- en onderzoeksketen, als een onafhankelijk orgaan dat inlichtingen verzamelde, onderzocht en produceerde specifiek voor zijn missie. Deze onafhankelijkheid zorgde voor operationele bewegingsvrijheid en de mogelijkheid om een ​​missie uit te voeren zonder afhankelijk te zijn van andere instanties.

Het hoofdkwartier blijft nu paraat wanneer de noodmodus wordt geactiveerd en ontwikkelt zich tot een gespecialiseerde organisatie binnen de Special Operations Division om de missie in andere gebieden te voltooien.

De soldaten die gestationeerd waren in het hoofdkwartier in Sh'an werden voortdurend geconfronteerd met moeilijke situaties, emotionele belasting en een zware verantwoordelijkheid.

Gedurende de hele periode, en zelfs na de terugkeer van alle ontvoerden van de RTA, werd er veel aandacht besteed aan de geestelijke gezondheidszorg. Dit omvatte professionele begeleiding, de beschikbaarheid van ondersteunend personeel, het afhandelen van telefoontjes en het doorverwijzen van militairen naar behandelingsinstellingen indien nodig. De IDF zal de militairen blijven begeleiden en hen toegang bieden tot hulp en ondersteuning.

Het hoofdkwartier van de IDF trekt veel lessen uit de operaties en activiteiten van de afgelopen twee jaar, met name op het gebied van de samenwerking tussen verschillende organisaties en de wijze waarop operaties worden uitgevoerd. Binnen de eenheid worden onderzoeken verricht naar aspecten van operaties, coördinatie en de samenwerking met niet-IDF-eenheden.

Onder andere vinden er processen plaats voor de opbouw en coördinatie van de strijdkrachten in verband met lopende missies, nadat het hoofdkwartier de afgelopen twee jaar grotendeels op reservepersoneel was gebaseerd.