IDF: Een hele generatie verloor 21 vrienden bij de ramp met het ingestorte gebouw en vecht voor herstel. Zijn reis in 59 seconden
Dor Almog. Foto IDF
Staand voor Dor Almog, de enige overlevende van de gebouwinstorting in Gaza in januari 2012, is het moeilijk te geloven dat deze man, die nu bokshandschoenen draagt en scherp voor zich uitkijkt, bijna drie jaar geleden onder het puin begraven lag.
Op de ochtend van 7 oktober werd Dor, net als vele anderen, wakker door het geluid van alarmen in het hele land. "Ik was er een jaar eerder in geslaagd om uit Givati te worden vrijgelaten, maar ik zat in een bevroren militaire status vanwege de studies die ik in het kader van mijn dienstplicht had gedaan," vertelt hij. "Mijn vrienden van de reguliere troepen in Shaked stortten zich die ochtend in de strijd - en ik bleef achter, maar ik heb gevochten om terug te keren naar het front en mijn bijdrage te leveren."
Vastberadenheid zegevierde, en met de hulp van zijn reguliere commandant wist Dor het 8208e Infanteriebataljon te bereiken en werd hij ingedeeld bij een reservecompagnie, waar hij zich vanaf het eerste moment thuis voelde: "Het was echt een smeltkroes - alle sectoren, uit alle hoeken van het land, zowel 'jonge' als ervaren strijders. We deelden alles met elkaar, aten, sliepen, huilden en vochten elke dag. We waren in alle opzichten als broers."
Dor Almog. Foto IDF
Na verkenningsmissies in de omliggende kibboetsen trok zijn compagnie diep Gaza binnen. Op 22 januari, de laatste missie vóór het einde van de operatie, was het beveiligen van de troepen in de wijk al-Maazi. In het derde huis dat ze verkenden, werd het gebouw getroffen door een fatale RPG-granaat, waardoor twee verdiepingen instortten en ongeveer twintig strijders die zich daar bevonden, werden getroffen.
Negentien van hen kwamen om bij het vreselijke incident, waaronder veertien leden van Dors peloton. Twee andere strijders werden gedood door een raket die een nabijgelegen tank trof. "Plotseling was er een explosie en flitste alles voor je ogen. Ik zag de overleden Amit voor me, een vriend van me die in Nova was vermoord en een van de redenen was waarom ik was gaan vechten. Ik voelde dat hij bij me was, dat hij me beschermde. De vloeren stortten in, maar er ontstond een kleine luchtlaag die me beschermde - het was een wonder. Mijn wapen brak in tweeën en met mijn laatste krachten lukte het me om mezelf uit het puin te bevrijden. Zodra ik eruit was, zakte ik in elkaar en vanaf dat moment weet ik niets meer."
Dor werd in kritieke toestand naar Soroka gebracht. Hij had brandwonden over 70% van zijn lichaam, talloze granaatschervenwonden en ernstige verwondingen, en werd vijf dagen onder narcose gehouden. "Toen ik wakker werd, was mijn eerste vraag: 'Waar is iedereen?'" Zijn commandant kwam naar zijn bed en las hem, naam voor naam, de lijst voor van zijn veertien gesneuvelde kameraden. Tegenwoordig draagt hij een schijf bij zich met de namen van alle gesneuvelde leden van zijn peloton.
"Het brak mijn hart. Niemand kan zich voorstellen dat je zoveel geliefden in één klap verliest," herinnert hij zich met een fonkelende blik, "maar op dat moment gaf het me ook een reden om door te gaan. Ik besefte dat ze waren gevallen tijdens een missie om het huis te beschermen, zodat wij konden blijven leven. Mijn taak is nu om hen te helen - en hen te herdenken."
Van daaruit begon hij aan een slopend revalidatietraject dat bijna een jaar duurde, met talloze operaties en lange dagen vol behandelingen waarbij hij dagelijks moest leren omgaan met de situatie. Maar het mentale keerpunt kwam toen hij nog in een rolstoel zat en een aanbod kreeg om te trainen in therapeutisch boksen.
Foto IDF
Tegen alle verwachtingen in, terwijl hij ondanks alle brandwonden en zenuwschade vocht om zijn hand te herstellen, gaf de sport hem de controle en het vertrouwen in zijn eigen kunnen terug. "Toen ik voor het eerst de handschoen aantrok, voelde ik ineens dat de pijn me niet langer beheerste - ik beheerste de pijn. Met elke stoot die ik uitdeelde, herwon ik een deel van de controle die ik in het puin was kwijtgeraakt."
Trainen in de ring werd voor hem veel meer dan alleen fysiotherapie; het was de plek waar hij zijn frustratie, verdriet en verlangen kwijt kon en omzette in stille kracht. "De ring leerde me om na elke klap weer op te staan, de brokken op te rapen en stevig in mijn schoenen te staan. Door de intensieve training herstelde ik de bewegingsvrijheid van mijn armen en benen – en bovendien kreeg ik de sprankeling in mijn ogen terug, mijn gevoel van bekwaamheid en het vermogen om zonder angst vooruit te kijken."
Tegenwoordig zet hij zich actief in om andere gewonden te helpen via de vechtsport, een beroep dat een diepe betekenis voor hem heeft. Uit de afgrond en het verdriet koos hij ervoor om op te staan en voor het leven te kiezen, met de herinnering aan zijn kameraden als dagelijkse drijfveer.
"Zij zijn de helden, en wij zouden het leven als een geschenk moeten beschouwen en er met beide handen van moeten genieten - om door te gaan voor hen die voor ons zijn gestorven. Ik heb veel verlies gezien en de pijn ervan gevoeld, maar ik heb altijd geprobeerd het hoofd omhoog te houden. Mijn doel is om mijn mannen zo goed mogelijk te herdenken en te eren, zodat iedereen weet wie ze waren, wat ze waren en wat ze voor het land hebben gedaan - en zodat elk kind dat naar hen kijkt, zal zeggen: 'Ik wil net zoals zij zijn.'"
Bij de ramp met de ingestorte gebouwen in Al-Ma'azi kwamen 21 strijders om het leven. Dit zijn hun namen:
Kapitein (geb.) Nir Binyamin, Z"l, majoor (geb.) Hadar Kapluk, Z"l, majoor (geb.) Elkana Wiesel, Z"l, majoor (geb.) Israel Sokol, Z"l, majoor (geb.) Nicholas Berger, Z"l, majoor (geb.) Cedric Green, Z"l, majoor (geb.) Ahmed Abu Latif, Z"l, majoor (geb.) Sagi Idan, Z"l, majoor (bd.) Elkana Yehuda Safaz, Z"l, majoor (bd.) Yoav Levy, Z"l, majoor (bd.) Sergei Guntmacher, Z"l, majoor (bd.) Mark Kononovich, Z"l, majoor (bd.) Shai Biton Hayun, Z"l, majoor (onderb.) Daniel Casso Zagiya, maj. (onderb.) Adam Bismuth, majoor. (onderb.) Barak Haim Ben Walid, Maj. (res.) Matan Lazar, majoor. (res.) Rafael Elias Moshioff, majoor. (res.) Itamar Tal, kapitein. (res.) Ariel Mordechai Wolfsthal, majoor. (res.) Yuval Lopes.
Opmerkingen