IDF onderzoek vandaag, dinsdag, bekend gemaakt: 35 Hamas-terroristen hebben op 7 oktober 2023 de Darom-basis overrompeld, wat leidde tot de ineenstorting van de verdediging van het kamp

Foto IDF

De IDF heeft vandaag, dinsdag, de bevindingen bekendgemaakt van een onderzoek naar de hevige strijd die plaatsvond op de MOP Darom-basis (Negev Research and Development Center), nabij Nir Oz in de regionale raad van Eshkol tijdens het bloedbad op 7 oktober 2023.

Het onderzoek schetst een complex beeld: een verrassingsaanval door minstens 35 terroristen leidde tot de ineenstorting van de verdedigingssystemen van het kamp en de tijdelijke inname van de faciliteit door Hamas. Slechte positionering en onvoldoende bescherming werden uitgebuit, waardoor terroristen belangrijke gebieden onder controle konden krijgen.

Het rapport benadrukt echter de hoge mate van paraatheid van de Golani Brigade , naast de moed van de soldaten en commandanten. Ondanks de verliezen die ze leden, toonden ze uitzonderlijke vastberadenheid en namen ze het voortouw.

Het onderzoek concludeerde dat de vasthoudendheid en moed van de soldaten, commandanten en versterkingen die ter plaatse kwamen, opmerkelijk waren. Hun leiderschap gedurende de hele slag, vooral na de verwonding en dood van de pelotonscommandant, die met onderscheiding leiding gaf, verdiende een speciale lofbetuiging.

Minstens 35 terroristen infiltreerden het kamp, van wie er tien door de IDF werden gedood tijdens de gevechten. Vóór de aanval was Golani's 51e Brigade gestationeerd in het kamp. Om 5.30 uur bereidde de brigade zich voor op "ochtendgereedheid" volgens de orders en de situatiebeoordeling van dat moment. Een uur later, om 6.29 uur, lanceerde Hamas een grootschalige aanval op Zuid-Israël, waarbij terroristen via verschillende routes binnendrongen met voertuigen, motoren en te voet. Binnen enkele minuten stonden de soldaten van de brigade tegenover een georganiseerde aanval, waarbij de vijand een aanzienlijk numeriek overwicht had.

Fase 1: Terroristen infiltreren het kamp, er woedt een gevecht in de bunker en eetzaal

06:29 – Terwijl het rode alarm voor raketaanvallen afging, trokken de soldaten en pelotonscommandanten naar beschermde gebieden. De meesten gingen de eetzaal van de compagnie binnen, terwijl anderen beschutting zochten in bunkers en de commandopost. Verschillende mortiergranaten en drones ontploften in het kamp.

06:31 – Rapporten van de uitkijk gaven aan dat er meer dan 100 terroristen via tien toegangspunten in de sector van het bedrijf waren geïnfiltreerd.

06:35 – Ondanks meldingen van toenemende terroristische activiteiten vanuit de uitkijkpost, verzekerde een bataljonsofficier in een WhatsApp-groep dat alles in het kamp operationeel was. Ondertussen zag een uitkijkpost twintig terroristen op motoren het kamp naderen.

06:47 – Tientallen terroristen infiltreren het kamp via openingen in de poort van het pantservoertuig en de hoofdingang.

07:00 – Toen de terroristen zich realiseerden dat de meeste soldaten zich in de eetzaal bevonden, begonnen ze op hen te schieten met handvuurwapens, schouderraketten, machinegeweren en granaten. Tegelijkertijd braken er gevechten uit tussen terroristen en soldaten die zich in de bunkers en de commandopost bevonden.

Twee commandanten, kapitein Shilo Rauchberger en de pelotonscommandant, gaven de soldaten in de eetzaal het bevel om zowel de voor- als de achteringang te verdedigen. Deze cruciale beslissing voorkwam een bloedbad in de eetzaal en leidde tot een langdurige strijd die ongeveer drie uur duurde.

07:15 – Terroristen zetten hun hevige vuurgevecht voort en probeerden de eetzaal binnen te dringen door granaten te gooien en brand te stichten. Ondanks de zware aanval vochten de soldaten, waaronder Rauchberger, dapper van binnenuit.

Tijdens de strijd werd een onbekend aantal terroristen gedood en anderen werden afgeslagen. Zeventien soldaten, waaronder officieren en manschappen, raakten gewond, maar ze bleven doorvechten totdat ze medische hulp nodig hadden.

07:30 – De pelotonscommandant en een andere soldaat stopten een infiltratiepoging bij de achteringang, ondanks dat ze werden geraakt door een vanaf de schouder afgevuurd projectiel. De pelotonscommandant bleef, hoewel gewond, de verdediging leiden.

Tegelijkertijd raakte sergeant Amichai Rubin ernstig gewond toen hij samen met kapitein Rauchberger de hoofdingang blokkeerde. Rubin bezweek drie dagen later aan zijn verwondingen. Rauchberger bleef doorvechten totdat zijn eigen verwondingen hun tol eisten en hij sneuvelde. Sergeant Shlomo Resjetnikov, een eenzame soldaat die uit Rusland was geëmigreerd, sneuvelde eveneens toen hij de eetzaal verdedigde.

Sergeant Amichai Rubin. Foto IDF

Terwijl de gevechten in de eetzaal voortduurden, richtten terroristen zich op nabijgelegen bunkers en probeerden ze de deuren te forceren met schouderraketten, explosieven en geweervuur. De soldaten binnenin sloegen de aanvallen af door hun lichamen te gebruiken om de deuren te blokkeren.

08:15 – De terroristen plaatsten explosieven op de zuidelijke bunkerdeur. Sergeant Dvir Chaim Resler kwam om het leven terwijl hij de deur openhield, waardoor de terroristen de deur niet konden forceren en twee andere soldaten het leven redden. De explosie beschadigde het sluitmechanisme, maar de terroristen trokken zich uiteindelijk terug.

Fase 2: Aankomst van versterkingen, terroristen trekken zich terug

09:00 – Een patrouillevoertuig met vijf soldaten arriveerde en trof geen terroristen aan in het kamp. Ze bevrijdden twee soldaten uit de noordelijke bunker en doorzochten de faciliteit.

Tegen de avond werd een speciale toegangskit gebruikt om de beschadigde zuidelijke bunkerdeur te openen. De commandant van de troepenmacht richtte een evacuatiepunt voor gewonden in en verdeelde de resterende ongedeerde soldaten in medische en beveiligingsteams.

De terroristen trokken zich terug uit het kamp en zetten hinderlagen op langs de toegangswegen.

Fase 3: Buiten het kamp wordt gevochten, versterkingen arriveren

13:51 – Vier gewonden werden per brancard geëvacueerd. Op weg naar de evacuatiehelikopter werd de eenheid vanuit twee posities beschoten. Twee soldaten raakten gewond, maar de eenheid schoot terug. Twee gevechtshelikopters voegden zich bij het communicatienetwerk voor ondersteuning.

De pelotonscommandant, die de geweerschoten hoorde, gaf zijn team opdracht terug te schieten en richting het kamp te manoeuvreren om de terroristen in de flank aan te vallen. De helikopters vielen de terroristen aan, maar waren zich niet bewust van de troepenmacht van de pelotonscommandant.

14:03 – De pelotonmacht identificeerde drie terroristen op een afstand van 50-70 meter, doodde hen en zette de strijd voort. Vier andere terroristen werden gedood door troepen in APC-posities.

14:15 – De gevechtshelikopters staakten het vuren nadat ze de troepen van de pelotonscommandant hadden geïdentificeerd.

15:40 – Een evacuatiehelikopter landt en evacueert vijf gewonde soldaten.

17:00 – De pelotonscommandant coördineerde met de voormalige commandant van de Golani Brigade en regelde verkenningsteams om de omliggende nederzettingen te beschermen.

19:00 – Een andere helikopter evacueert de resterende slachtoffers.

21:00 – Versterkingen arriveren en versterken de verdediging van het kamp, waardoor het peloton zich kan voorbereiden op verdere operaties.

Conclusies van het onderzoek

De vijandelijke aanval, die zwaar vuur en meerdere infiltratiepunten omvatte, neutraliseerde de verdediging van het kamp en hield de verdedigende troepen urenlang vast. Ondanks meldingen van uitkijkposten over infiltraties in verschillende sectoren, konden de verdedigingstroepen binnenin de omliggende nederzettingen niet op tijd helpen. De kwetsbaarheid van het kamp werd nog vergroot door de slechte locatie, onvoldoende voorbereiding en een ingestorte verdedigingslinie.

Ondanks deze uitdagingen zorgden de dapperheid en tactische beslissingen van de soldaten ervoor dat het aantal slachtoffers aanzienlijk werd beperkt. De acties van commandanten, soldaten en versterkingen, die zelfs na verwondingen doorvochten, redden vele levens en voorkwamen dat terroristen belangrijke ruimtes zoals de eetzaal en bunkers konden betreden.

Speciale erkenning is verschuldigd aan de officier van de tactische academie die arriveerde en het commando overnam, levens redde en de continuïteit van de kamptroepen garandeerde. De luchtmacht voerde ook levensreddende evacuaties uit onder vuur, wat blijk gaf van professionaliteit en coördinatie met de grondtroepen.

Uiteindelijk droegen het gebrek aan voorafgaande waarschuwing en de onvoorbereidheid van het kamp bij aan de aanvankelijke ineenstorting. De moed van de strijders, aangevoerd door de commandanten, was echter cruciaal om het tij van de strijd te keren.