IDF-soldaten dienden in 2025 duizenden klachten in over mishandeling

Nabestaanden, vrienden en Israëlische soldaten bezoeken de graven van gesneuvelde soldaten tijdens de Herdenkingsdag, die op 30 april 2025 plaatsvindt op de militaire begraafplaats Mount Herzl in Jeruzalem, ter nagedachtenis aan de gesneuvelde Israëlische soldaten en slachtoffers van terrorisme. Foto Arie Leib Abrams

In 2025 werden 6.621 klachten ingediend door IDF- soldaten tegen het leger wegens diverse vormen van mishandeling, zo maakte de klachtenombudsvrouw van het ministerie van Defensie maandag bekend in haar jaarverslag over dit onderwerp, meldt The Jerusalem Post.

Klachten in 2025 variëren van gebrekkige voertuigbeveiliging tot racisme, het blokkeren van medische zorg voor bepaalde soldaten, schending van de privacy, misbruik van militaire chauffeurs voor privédoeleinden en onredelijke vertragingen bij het verlenen van veiligheidsverklaringen, schreef brigadegeneraal (b.d.) Racheli Tevet Wiesel.

In 2025 werden 6.615 klachten afgehandeld, wat nagenoeg gelijk liep met het aantal ingediende klachten.

Van de nieuwe klachten werden er 3.134 ingediend door gewone militairen met een dienstplicht, 1.269 door reservisten, 965 door beroepsofficieren, 847 door personeel van niet-IDF-onderdelen van de defensieorganisatie en nog eens 406 overige, uiteenlopende klachten.

Het aantal klachten was vergelijkbaar met de 6.777 klachten die in 2024 werden ingediend, waarbij de meest opvallende trend een stijging van 40% was in het aantal klachten van beroepsagenten in vergelijking met twee jaar geleden.

Hoewel klachten over de verplichte dienstplicht nog steeds het grootste probleem vormen, maken de relatieve afname van klachten van reservisten en de relatieve toename van klachten van beroepsofficieren dit onderwerp des te belangrijker voor het rapport van dit jaar.

Doorgaans dienen beroepsofficieren minder klachten in, hetzij omdat ze van meet af aan betere omstandigheden hebben, het gemakkelijker vinden om hun klachten te bespreken met superieuren met wie ze een meer gelijkwaardige relatie hebben, of omdat ze een grotere persoonlijke veerkracht hebben om tegenslagen in het leger te verwerken dan jongere, minder ervaren soldaten.

Daarentegen voelden beroepsofficieren zich tijdens de twee oorlogsjaren, toen belangengroepen opdoken om de enorme massa dienstplichtige soldaten of de nog steeds grote massa reservisten te verdedigen, het minst gesteund.

Ze hebben in veel gevallen het gevoel gehad dat het leger hen extra taken heeft opgelegd om gevechten met reservisten of dienstplichtige soldaten te vermijden, laat staan ​​met de haredi (ultraorthodoxe) sector , die de regering niet echt in grotere aantallen heeft proberen te rekruteren.

Van de klachten ingediend door beroepsofficieren werd 58% gegrond bevonden, tegenover een gemiddelde van 52% voor alle klachten.

Dit hogere percentage komt overeen met het feit dat beroepsofficieren alleen klagen als er sprake is van een duidelijk problematische situatie en dat ze een helder beeld hebben van hoe het leger over het algemeen functioneert en zou moeten functioneren.

31% van de beroepsofficieren klaagde specifiek over het lage salaris.

Van de 52% die terecht bleken te zijn, is 18% al gecorrigeerd of wordt momenteel gecorrigeerd.

Een reservist van de IDF meldt zich voor een militaire oefening langs de grens met Libanon en Syrië. Foto Jerusalem Post

Zelfs in gevallen waarin het Ministerie van Defensie een klacht ongegrond acht, ontbreekt het soms aan een manier om vast te stellen wat waar is tussen twee tegenstrijdige verklaringen van het slachtoffer en de vermeende dader – soms wordt de ombudsvrouw ingeschakeld.

Ze gaf bijvoorbeeld aan dat als er een groot aantal onbewijsbare individuele klachten tegen dezelfde commandant wordt ingediend, zij mogelijk zal ingrijpen bij de commandant van die commandant.

In één zo'n geval werd de commandant later ontslagen nadat nader onderzoek door het ministerie van Defensie ander problematisch gedrag aan het licht had gebracht.

Klachten specifiek met betrekking tot reservisten omvatten onder meer ontslag uit dienst op basis van onjuiste documentatie, onjuiste registratie van het aantal dienstdagen en onderbetaling van salaris of andere rechten en voordelen als gevolg van fouten in het documentatiesysteem.

Nieuwe rekruten van de IDF klaagden, zoals gebruikelijk, over de buitensporig lange toelatingsprocedures, inclusief de zware beoordelingen van hun psychologische geschiktheid om als soldaat te dienen.

Wat racisme betreft, gaan de meeste klachten niet over openlijk of officieel racisme, zoals bijvoorbeeld uitsluiting van een baan in het leger vanwege raciale kwesties.

Het gaat hier veeleer om gevallen van vernedering waarbij een commandant een donkerhuidige soldaat met politiek incorrecte of denigrerende racistische termen bejegent, of een andere provocerende opmerking maakt tegen een soldaat met een andere etnische achtergrond, zoals dat hij "eruitziet als een terrorist".

Volgens het ministerie van Defensie waren er gevallen waarin bepaalde commandanten dergelijk gedrag herhaalden en hierover klachten werden ingediend, maar zij negeerden deze totdat er officieel meer officiële klachten bij het ministerie van Defensie werden ingediend.

In weer een ander geval diende een soldaat een klacht in, omdat een berisping van een commandant van middelbare rang hem depressief had gemaakt en hem ertoe had aangezet zelfmoord te overwegen.

Als reactie daarop zei de commandant: "Pleeg dan zelfmoord. Pak je wapen en pleeg zelfmoord." De commandant van de brigade gaf de commandant van middenniveau destijds een mondelinge berisping. Het ministerie verklaarde echter dat er een aanvullende, officiële berisping aan het permanente dossier van de commandant van middenniveau was toegevoegd om haar toekomstige carrière en de perceptie van de ernst van haar daden te beïnvloeden.

Een andere commandant heeft een soldaat mishandeld tijdens hun uitzending in Libanon .

De schoenen van de soldaat zaten niet goed, waarop de boze commandant een stuk van de uitstekende broekspijpen van de soldaat afknipte. Tijdens het knippen verwondde de commandant de soldaat zelf ook gedeeltelijk.

Dit gebeurde in het bijzijn van de hele eenheid en leidde ertoe dat de commandant voor de krijgsraad moest verschijnen.

Veel soldaten van alle achtergronden klaagden dat het Israëlische leger (IDF) inconsistent of onderdrukkend was in het toestaan ​​van vakanties tijdens de oorlogen.

Dit was zeer problematisch, omdat de soldaten, gezien de duur, intensiteit en het trauma van hun dodelijke gevechten, juist meer behoefte hadden aan vakantie dan in de periode vóór de oorlog.