Interview met de IDF-tandarts over de identificatie van de laatste gijzelaar in Gaza, Ran Gvili: 'Het voelde als een overwinning'

IDF werkt aan de identificatie van het lichaam van sergeant-majoor Ran Gvili, 26 januari 2026. Foto IDF

Het identificeren van de stoffelijke resten van sergeant-majoor Ran Gvili op maandag voelde als een overwinning, vertelde kapitein 'L', een tandarts bij de afdeling Medische Identificatie en Doodsoorzaakonderzoek 6017 van het Israëlische leger, donderdag aan The Jerusalem Post .

Gvili werd door de IDF begraven gevonden op een begraafplaats in het noorden van de Gazastrook, na een belangrijke doorbraak in de inlichtingendiensten. Dat onthulde de Shin Bet (Israëlische veiligheidsdienst) maandagavond.

Ongeveer 250 Palestijnse lichamen werden opgegraven en onderzocht voordat de identiteit van Gvili definitief kon worden vastgesteld.

Eenheid 6017 gebruikt drie belangrijke forensische identificatiemethoden om de overledene te identificeren: het vergelijken van postmortale (na overlijden) vingerafdrukken, gebitsresten of DNA van de overledene met de ante-mortem (vóór overlijden) monsters die in het dossier aanwezig zijn.

Er moeten minstens twee van deze gegevens overeenkomen om tot een positieve identificatie te komen, legde 'L' uit. Hij merkte op dat sinds het bloedbad van 7 oktober de meeste identificaties door de eenheid zijn gedaan door middel van vingerafdrukken en gebitsonderzoek, omdat die het gemakkelijkst te vergelijken zijn.

IDF-soldaten en medisch personeel werken aan de identificatie van de stoffelijke resten van sergeant-majoor Ran Gvili tijdens Operatie Brave Heart in de Gazastrook, 30 januari 2026. Foto IDF

De identiteitskaart van Gvili werd ook op deze manier gemaakt.

'L' vertelde dat hij en zijn eenheid voorafgaand aan de missie om de stoffelijke resten van Gvili te zoeken en te bergen, genaamd "Operatie Brave Heart", elke beschikbare foto van Gvili's gebit van vóór zijn dood uit hun hoofd hadden geleerd.

"Elke splinter en elk vijltje van zijn tanden kenden we uit ons hoofd," zei hij. "We zochten ernaar in elk lichaam dat we doorzochten."

"Zodra we zijn tanden zagen, wisten we dat hij het was [Gvili]. Al het andere, de verdere tests, waren gewoon protocol om tot een definitieve, positieve identificatie te komen."

Volgens L was de grootste uitdaging bij het identificeren van de stoffelijke resten van Gvili de locatie van de operatie.

“In het veld waren we omringd door gevaar,” legde 'L' uit. “Behalve dat we ons in vijandelijk gebied bevonden, moesten we snel handelen, maar tegelijkertijd voorzichtig en professioneel blijven en ons volledig bewust zijn van onze omgeving.”

"Het voelde als een overwinning. Het voelde alsof we gewonnen hadden," zei 'L', die de nasleep van Gvili's positieve forensische identificatie omschreef als "een moment van pure eenheid."

“Het voelde als één natie, één stem, die zich verenigde voor één doel.”

'L' en de anderen die aan de identificatie van Gvili werkten , waren de eersten die beseften dat zijn stoffelijke resten waren gevonden, zei hij: "De aankondiging kwam van ons."

Hij beschreef hoe het "misschien vijf minuten" duurde vanaf het moment van identificatie voordat het nieuws zich begon te verspreiden onder de overige soldaten die ter plaatse aanwezig waren.

"We hoorden overal [feestelijke] kreten van soldaten. Het was onbeschrijfelijk, een gedenkwaardig moment," herinnerde hij zich. "Er was geen droog oog te bekennen."

Sinds 7 oktober richt eenheid 6017 zich op het identificeren van gesneuvelde soldaten, vertelde 'L' aan de krant. De eenheid werkt samen met de Israëlische politie en wordt af en toe gevraagd te helpen bij het identificeren van mensen die "geen soldaten waren".

'L' zei dat hij zich ruim twee jaar bezig had gehouden met het identificeren van de doden: "Wij [Eenheid 6017] hadden het gevoel dat er tijdens onze hele dienst iets ontbrak."

"Onze hele eenheid ging eropuit om hem [Gvili] naar huis te brengen," zei 'L'. "Het was heel belangrijk voor ons als eenheid, voor ons als natie en ook voor zijn familie ."

"De identificatie van Ran, de laatst overleden gijzelaar, voelde als het ontbrekende puzzelstukje om de cirkel rond te maken."