Israel Nature and Parks Authority ontdekt in het Sussita Nationaal Park een prachtige gouden ring en een paar oorbellen uit de Romeinse tijd

Gouden ring en oorbellen uit de Romeinse tijd, gevonden tijdens archeologische opgravingen in het Sussita (Nijlpaarden) Nationaal Park in 2025. Foto / Eddy Lipsman

Tijdens archeologische opgravingen in het Sussita (Nijlpaarden) Nationaal Park zijn onlangs een prachtige gouden ring en een paar oorbellen uit de Romeinse tijd (1e-3e eeuw n.Chr.) opgegraven, zo maakte de Israel Nature and Parks Authority donderdag bekend.

De artefacten helpen licht te werpen op de welvaart die ooit deze oude stad met uitzicht op het Meer van Galilea kenmerkte - een van de tien steden van de Dekapolis-alliantie waar, volgens de evangeliën, Jezus predikte, vertelde Dr. Michael Eisenberg aan The Times of Israel in een telefonisch interview.

"De ring werd een paar dagen geleden gevonden, terwijl de oorbellen een paar maanden geleden werden blootgelegd", aldus Eisenberg, mededirecteur van het Hippos (Sussita) Excavations Project met Dr. Arleta Kowalewska, beiden van de Universiteit van Haifa.

Hippos, gesticht door de Griekse Seleuciden aan de oostelijke oever van het Meer van Galilea in de 2e eeuw v.Chr., floreerde als een belangrijk stedelijk centrum tijdens de Romeinse en Byzantijnse periode. Het bleef bestaan, zelfs na de Arabische verovering in de 7e eeuw, totdat een verwoestende aardbeving in 749 n.Chr. de stad met de grond gelijk maakte en haar vervolgens definitief verliet.

De oorbellen werden ontdekt op de Romeinse necropolis (begraafplaats) van de nijlpaarden.

Een gouden ring uit de Romeinse tijd, gevonden tijdens archeologische opgravingen in het Sussita (Nijlpaarden) Nationaal Park in juli 2025. Foto Michael Eisenberg

"Dit is een van de meest complete, prachtige en diverse necropolissen uit de Romeinse tijd in Israël", aldus Eisenberg. "Het omvatte begrafenissen van de meest eenvoudige, arme mensen, die een kleine kuil groeven en hun familieleden begroeven, en van de rijkste aristocraten, die enorme mausolea van basalt bouwden."

De necropolis is een van de belangrijkste gebieden die momenteel worden opgegraven.

"We proberen meer te weten te komen over begrafenisgebruiken: hoe mensen hun doden ter ruste legden", aldus Eisenberg.

Archeologen en vrijwilligers van het Hippos (Sussita) Excavations Project werken in juli 2025 op de locatie. Foto INP

De oorbellen waren waarschijnlijk bedoeld als grafgiften, maar ze werden niet in een graf gevonden. In plaats daarvan werden ze vlak buiten verschillende graven gevonden.

"Omdat de oorbellen zonder context zijn gevonden, weten we niet wie de eigenaar ervan was", aldus Eisenberg. "Ze lagen er gewoon – we hebben geluk dat antiquiteitenrovers er niet eerder bij waren."

De ring werd ontdekt in een ander deel van de stad, waar momenteel opgravingen plaatsvinden: een woonwijk.

"We zijn momenteel bezig met het opgraven van zowel de kathedraal als de woonvertrekken in wat ooit het hart van Hippos was", aldus Eisenberg. "Het gaat relatief langzaam – we hebben te maken met duizenden basaltblokken die in de huizen zijn ingestort, en de meeste moeten met de hand worden verwijderd. De ring werd vlak naast een van die blokken gevonden."

"Gezien de omvang moet de ring van een klein meisje zijn geweest, dat hem waarschijnlijk is kwijtgeraakt", speculeerde hij. "Ik hoop dat ze er niet voor gestraft is", voegde hij eraan toe.

Zowel de ring als de oorbellen dateren op basis van hun stijlkenmerken uit de Romeinse tijd.

Archeoloog Dr. Michael Eisenberg, opgravingsdirecteur van het Hippos-Sussita Excavation Project, in het Susita National Park. Foto INP

Eisenberg merkte op dat de aanwezigheid van goud, samen met andere ontdekkingen – zoals de uitgebreide architectuur van sommige gebouwen – getuigt van de aanzienlijke rijkdom die nijlpaarden ooit bezaten.

"De Romeinse periode werd gekenmerkt door een piek in welvaart in Hippos en vele andere steden in de regio", zei hij. "We zien dit niet alleen aan het feit dat ze genoeg geld hadden om goud te kopen, maar ook aan de indrukwekkende bouwmaterialen die ze gebruikten: enorme monolithische schachten van graniet en marmer, geïmporteerd uit Egypte, Klein-Azië, de Griekse eilanden en verder."

In de woningen werden ook tientallen fragmenten van fraai vormgegeven stucwerk aangetroffen, beschilderd in levendige kleuren.

Volgens Eisenberg behoren de twee mausolea die door de expeditie zijn opgegraven tot de meest luxueuze uit die periode in de regio.

"Ze zijn een paar verdiepingen hoog, met prachtige versieringen, gebeeldhouwde bloemen en het beste vakmanschap in basalt dat we in Israël kennen", aldus de archeoloog. "Dit geeft ons veel informatie over de financiële draagkracht van de overledene."

Reiniging en conservering van de stucwerkfragmenten die zijn gevonden tijdens archeologische opgravingen in het Sussita Nationaal Park in het conservatielaboratorium van het Zinman Instituut voor Archeologie van de Universiteit van Haifa, door conservatoren Dr. Alexander Yermoline en Nina Koskinen. Foto Michael Eisenberg

Hoewel de evangeliën niet expliciet melding maken van nijlpaarden, verwijzen ze wel naar Jezus' bezoek aan de Dekapolis.

"Jezus trok door heel Galilea, gaf onderricht in hun synagogen, verkondigde het goede nieuws van het koninkrijk en genas alle ziekten en kwalen onder het volk", luidt een passage in Matteüs. "Grote menigten uit Galilea, de Dekapolis, Jeruzalem, Judea en de overzijde van de Jordaan volgden Hem." (Matteüs 4:23-25)

Eisenberg zei dat zijn team de afgelopen jaren heeft vastgesteld dat de hoofdstraten van de nederzetting, geplaveid met basaltblokken, dateren uit de tijd van Jezus.

"Op basis van aardewerk, munten en stratigrafie dateren het hoofdplein, of wat we het forum noemen, de hoofdas die de stad van oost naar west doorkruist, ofwel de Decumanus Maximus , en de andere hoofdstraat die de stad kruist, de Cardo , die we nu aan beide kanten opgraven, niet later dan het midden van de eerste eeuw na Christus," aldus Eisenberg. "Er is nog een straat, gepleisterd, niet geplaveid met basalt, die rond het jaar 0 is gebouwd."

"Zonder overdrijving kan ik zeggen dat Jezus waarschijnlijk op die basaltplaten heeft gelopen, en zo niet op de platen zelf, dan wel op het pleisterwerk eronder", voegde hij toe.

Volgens Eisenberg was de connectie met Jezus waarschijnlijk de reden dat nijlpaarden een interessante plek waren voor de eerste christenen.

Hoewel archeologisch bewijs erop wijst dat de stad tegen het einde van de derde eeuw na Christus in verval raakte, was Hippos in de zesde eeuw weer een belangrijk centrum geworden , met minstens zeven kerken, waaronder de kathedraal.

Detail van een mozaïek dat werd blootgelegd in de 'Verbrande Kerk' tijdens het Hippos-Sussita Excavation Project in het Susita National Park, zomer 2019. Foto Michael Eisenberg

"Veel mensen weten tegenwoordig niet dat Hippos in de Byzantijnse tijd een belangrijke christelijke stad was, met het beste panoramische uitzicht op de bediening van Jezus", aldus Eisenberg.

De Israel Parks Authority stelde de locatie in 2023 open voor het publiek en Eisenberg, die er sinds 2000 opgravingen doet, hoopt dat dit meer aandacht voor nijlpaarden zal opleveren.

De archeoloog merkte op dat het Hippos (Sussita) Excavations Project onlangs een onderzoekssubsidie van de overheid heeft gekregen om de opgravingen in de necropolis voort te zetten.

"Dat is wat we de komende jaren gaan doen", zei hij.

Het Sussita (Nijlpaarden) Nationaal Park in Oost-Galilea. Foto Michael Eisenberg

Ondertussen zal het huidige opgravingsseizoen doorgaan tot en met 31 juli, mede dankzij de inzet van vrijwilligers uit Israël en het buitenland. Sommigen van hen komen elk jaar terug, ook dit jaar, ondanks de oorlog.

Toevallig werden zowel de ring als de oorbellen ontdekt door dezelfde persoon, Eddy Lipsman, een Israëlische vrijwilliger die ook vaak meegaat met het team wanneer het opgravingen uitvoert op bepaalde vrijdagen gedurende het jaar.

"Michael [Eisenberg] heeft me een specifiek opgravingsgebied toegewezen", zei Lipsman volgens de verklaring van de Parks Authority. "Ik liep met een metaaldetector door het gebied en plotseling hoorde ik een kenmerkende pieptoon, het soort dat normaal gesproken onderscheid maakt tussen gewone en speciale metalen. Ik begon te graven en zag plotseling iets goudkleurigs. Ik groef verder en zag deze kleine, bijzondere gouden ring. Ik was verbluft."