Joden in Australië worden geconfronteerd met een nieuwe realiteit na het bloedbad op Bondi Beach

President Herzog en zijn vrouw bezoeken een school in Sydney. Foto Reuters

Twee maanden na de dodelijke Chanoeka-aanslag in Sydney beschuldigen Joodse leiders premier Anthony Albanese van politieke aarzeling, terwijl president Isaac Herzog arriveert om zijn solidariteit te betuigen, schrijft Ynet.

De confrontatie met de nieuwe realiteit voor Australische Joden werd ons al minder dan een uur na vertrek van de luchthaven van Sydney, na een vlucht van 22 uur via Abu Dhabi, duidelijk. Op straat vlakbij ons hotel hoorde Ella Billa, een lokale bewoner, ons Hebreeuws spreken en bleef staan. Haar ogen vulden zich met tranen. Ze vroeg opgewonden of we uit Israël kwamen en toen ze hoorde dat president Isaac Herzog vijf dagen in de stad was om leden van de Joodse gemeenschap te ontmoeten, hen bij te staan ​​in deze moeilijke tijd en veiligheidsgaranties van de Australische regering te eisen, vroeg ze of ze haar gevoelens met ons mocht delen.

"Mijn grootouders hebben de Holocaust overleefd. Mijn moeder heeft het als klein meisje overleefd. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat dit hier zou gebeuren, dat mijn kleinkinderen hiermee te maken zouden krijgen," zei Nora.

Er zijn twee maanden verstreken sinds het gruwelijke bloedbad tijdens de eerste avond van Chanoeka, bijgewoond door honderden lokale Joden op het beroemde Bondi Beach in de stad. De wond is nog steeds vers. "In één week tijd waren er hier vijftien begrafenissen", zei ze, terwijl ze om zich heen keek om te zien of er luisterden. Ze liet een gouden ketting zien met het Hebreeuwse woord "Chai", leven, die ze onder haar shirt droeg, en beschreef een verstikkende sfeer.

"De pro-Palestijnen hier zijn erg agressief. Je kunt ze niet overtuigen. Ze weigeren de feiten te erkennen. De regering kiest partij en we zijn teleurgesteld. Penny Wong moet wakker worden. De reactie had de dag na 7 oktober moeten komen, niet nu."

Tot twee maanden geleden was Australië de plek waar mensen naartoe vluchtten om aan het nieuws te ontsnappen. Op het beroemde strand is het water nog steeds helder en zijn de surfers teruggekeerd, maar op de promenade bij de brug vanwaar de terroristen hun bloedbad aanrichtten, staan ​​gedenktekens voor de 15 mensen die in koelen bloede werden vermoord en de tientallen gewonden. Helikopters cirkelen boven het gebied. Duizenden politieagenten patrouilleren te voet. Tientallen motorfietsen en beveiligingsvoertuigen begeleiden het officiële konvooi, waarop geen Israëlische vlaggen te zien zijn.

Pro-Palestijnse demonstranten in de straten van Sydne. Foto Reuters

Toen Herzog bij het tijdelijke monument aankwam om stenen te leggen die uit Jeruzalem waren meegebracht, samen met Doron Almog, voorzitter van het Joods Agentschap, en Yaakov Hagoel, voorzitter van de Wereld Zionistische Organisatie, vertelden lokale veiligheidsfunctionarissen me dat de stad sinds de Olympische Spelen van Sydney in 2000 niet meer met zo'n grote en complexe veiligheidsoperatie te maken had gehad. We hoorden de menigte demonstranten niet roepen: "Arresteer Herzog! " De gemeente activeerde noodprotocollen waardoor ze een mars kon blokkeren die gepland was door leiders van de boycotbeweging tegen Israël en pro-Gaza-activisten.

Iedereen die we spraken binnen de Joodse gemeenschap, jong en oud, zei dat de aanval hen volledig had verrast, maar niet zomaar uit het niets was ontstaan . Het was volgens hen het directe gevolg van een beleid van inperking dat al twee jaar duurde en sinds 7 oktober steeds verder werd aangescherpt.

Volgens een rapport van de Wereld Zionistische Organisatie heeft Australië dit jaar een stijging van honderden procenten in antisemitische incidenten meegemaakt. In slechts enkele maanden tijd werden 1654 incidenten geregistreerd. Scholen werden vernield, instellingen in brand gestoken en Joden in Sydney en Melbourne begonnen hun identificatietekens te verbergen.

Foto Reuters

Centraal in de kritiek staat premier Anthony Albanese. Als leider van de Labourpartij is Albanese volgens critici een slaaf van cynische politieke berekeningen. Australië telt ongeveer 1 miljoen moslims, van wie velen in belangrijke kiesdistricten in West-Sydney en Melbourne wonen en traditioneel op zijn partij stemmen. Zij worden vergezeld door extreemlinkse activisten en progressieve bewegingen die Israël afschilderen als de belichaming van het kwaad.

In een poging politiek te overleven, koos Albanese voor een dubbelzinnige houding. Na de massamoord gaf hij een ingetogen reactie: "Regeringen zijn niet perfect, ik ben niet perfect, ik heb mijn best gedaan." In de praktijk woonde hij geen van de 15 begrafenissen bij. Toen hem deze week in het parlement werd gevraagd de oproepen tot een intifada te veroordelen, weigerde hij en zei dat de gemoederen moesten bedaren.

Nog voordat Herzog Albanese ontmoette, was Menachem Mendel Ritter, een Chabad-leerling van een middelbare school in de stad, niet overtuigd. "Ik denk niet dat het zal helpen. Albanese zal zijn huid niet ineens veranderen," zei hij. "Het grootste probleem is dat gewone Australiërs gewoon onverschillig zijn. Ze begrijpen niet dat zij, de terroristen en hun aanhangers, dit kunnen doen met hen, met elke Australiër. Maar ze geven er de voorkeur aan om in stilte te leven."

Menachem Mendel Ritter. Foto Yair Krauss

Na een emotionele ontvangst, waarbij Herzog en zijn vrouw Michal tussen rijen van 400 kinderen door liepen die met Israëlische en Australische vlaggen zwaaiden, betraden ze het Joodse Moriah College. Ze luisterden naar getuigenissen van leerlingen die tijdens de aanslag op het strand waren en beantwoordden vragen van leerlingen en docenten. Onder hen was de Israëlische tiener Isaac Vanunu, beter bekend als Zak, de zoon van een afgezant van het Joods Nationaal Fonds in Australië.

Op 18 december vierde hij zijn bar mitswa in het Bondi Pavilion, de dag van de aanslag. Wat het gelukkigste moment van zijn leven had moeten zijn, veranderde in een nachtmerrie. "Mijn vrienden tilden me op een stoel. Ik surfte over de menigte. Toen hoorden we de schoten," herinnerde hij zich. "Mijn vader zei dat hij het geluid van het geweer dat werd doorgeladen hoorde. We renden allemaal naar de keuken om ons te verstoppen."

Zak Vanunu. Foto Yair Krauss

Op slechts 40 meter afstand richtte een schutter een bloedbad aan. Dertienjarigen verscholen zich onder industriële spoelbakken. "Voor mijn vrienden was het de eerste keer dat ze met terreur te maken kregen.

Een vriend verstopte zich in een vriezer en kon er niet meer uit. Een volwassene redde hem, en hij is er nog steeds door getraumatiseerd", vertelde Zak. "Maar voor mij voelde het alsof iets wat ik in Israël achter me had gelaten, me over de oceaan achtervolgde." Ondanks het trauma hield hij vast aan een boodschap van veerkracht. "Het zien van meer dan 120 van ons, trotse Joodse kinderen, die terugkwamen om te dansen, liet me zien dat wat er ook gebeurt, onze gemeenschap sterk blijft."

Rebbetzin Chani Wolf van de Grote Synagoge van Sydney beschreef een gemeenschap in shock. "Wekenlang waren we doodsbang," zei ze. "We zijn een gemeenschap die nog steeds diep in het trauma zit. We hebben 7 oktober in Israël meegemaakt, en twee maanden geleden hebben we onze eigen 7 oktober beleefd."

Rabbijn Levi en Rebbetzin Chani Wolf. Foto Yair Krauss

Haar echtgenoot, rabbijn Levi Wolf, zocht troost in saamhorigheid. "Er is een gezegde dat antisemitisme slecht is voor de Joden, maar goed voor het Jodendom. Honderden mensen komen naar de synagoge die we nog nooit eerder hebben gezien, en de gemeenschap heeft elkaar meer dan ooit nodig."

Chris Reason, senior correspondent voor Channel Seven en een van Australië's meest gerespecteerde veteranen in de journalistiek, analyseerde de omstandigheden achter de uitbarsting van haat tegen Joden. Hij zei dat het voortkomt uit de Australische verontwaardiging over het lijden van de Palestijnen in Gaza. Hij noemt het de "pubtest", wat de gemiddelde Australiër denkt terwijl hij na het werk een biertje drinkt. "De meesten zullen zeggen dat Israël en de regering van Netanyahu te ver zijn gegaan", legde Reason uit. "Ze kijken naar de statistieken van het aantal doden in Gaza versus het aantal doden in Israël en zeggen dat het moet stoppen. Daarom zagen we zoveel mensen uit de middenklasse bij deze protesten."

Toen Reason werd gevraagd naar wat velen zien als een dubbele standaard ten opzichte van Israël, erkende hij de ongelijkheid. De Russische terreur in Oekraïne, de slachting van tegenstanders van het Iraanse regime en de vernietiging van Koerdische gemeenschappen in Syrië brachten mensen hier niet de straat op of leidden niet tot gewelddadige aanvallen op hun gemeenschappen in Australië.

Pas wanneer Israël zichzelf verdedigt, worden synagogen in Melbourne doelwit. "Niets daarvan is te vergelijken met wat de Joodse gemeenschap nu doormaakt," gaf Reason toe. "Toen ik mijn Joodse buurvrouw vroeg hoe ze zich voelde, barstte ze in tranen uit. Ze is bang om het huis te verlaten. Ze vroeg me: 'Waarom is de media zo tegen ons?' De gemeenschap heeft echt het gevoel dat het land, en met name de regering-Albanese, hen in de steek heeft gelaten."

Bij de officiële ontvangst van Herzog in het regeringsgebouw werd hij met alle eer ontvangen. Mark Leibler, een vooraanstaand gemeenschapsleider en voormalig voorzitter van de Zionistische Federatie, stond op het gazon van het paleis, net zoals hij 40 jaar eerder had gedaan toen hij president Chaim Herzog, de vader van Isaac Herzog, vergezelde tijdens een soortgelijk bezoek. Het verschil, zei hij, was enorm. "De beveiliging was toen niets vergeleken met nu," zei hij. "Deze enorme uitbarsting van antisemitisme kwam als een complete schok voor Joodse leiders . Het broeide altijd al onder de oppervlakte, maar nu is het eruit."

Mark Leibler. Foto Yair Krauss

De topontmoeting tussen Herzog en Albanese was gespannen. Albanese probeerde een evenwicht te vinden tussen de tegenstrijdige belangen. Hij poseerde voor foto's met Herzog om wrijving met de Verenigde Staten en Israël te vermijden, betuigde zijn sympathie en waardering, maar gaf tegelijkertijd een verzoenende boodschap af aan zijn politieke achterban en de moslimminderheid.

Tijdens een bezoek aan een Chabad-huis bewoog Albanese zich tussen de rouwende families, luisterde naar de Kaddish en las namen voor, maar bleef zwijgend. Hij wilde geen verkeerd woord zeggen dat zijn gastheren boos zou kunnen maken. "Albanese begrijpt de kwestie," vertelde Herzog na de bijeenkomst aan Yedioth Ahronoth. "Hij heeft ernstige fouten gemaakt, zeker wat betreft de erkenning van een Palestijnse staat en de wijzigingen in de grens rond Jeruzalem. Ik heb het gevoel dat ze het willen goedmaken."

President Isaac Herzog legt een krans en stenen uit Jeruzalem neer bij het monument op Bondi Beach. Foto Maayan Toef / GPO

Herzog toonde zich optimistisch. "Het feit dat na twee jaar pogingen om Israël van de kaart te vegen, hier Israëlische vlaggen wapperen op officiële gebouwen, is een enorme overwinning op de demonstranten."

Zal dit ontwaken leiden tot een toename van de immigratie van Australische Joden naar Israël? Hagoel temperde de verwachtingen. "Ik zie geen massale migratie van Australië naar Israël," zei hij. "Mensen leven in onzekerheid. Ze wachten af ​​welke richting de regering opgaat."

De werkelijke zorg, erkende hij, is het groeiende fenomeen van het verbergen van de Joodse identiteit en het ondergronds gaan. "Onze angst is dat mezoezahs van deurposten worden verwijderd. Joden durven niet meer met Joodse symbolen rond te lopen, en binnen enkele jaren breidt de assimilatie zich uit en verliezen velen hun Joodse identiteit."