KAN NEWS: Het ongelooflijke verhaal van een gehandicapte IDF-soldaat en een jonge Syrische vrouw die verliefd werden en problemen ondervonden bij hun immigratie naar Israël

Het beeldhouwwerk "Liefde" in het Israel Museum in Jeruzalem. Foto KAN News

Het klinkt als een liefdesverhaal uit een film: een gehandicapte IDF-soldaat reist na zijn militaire dienst de wereld rond en wordt tegen alle verwachtingen in verliefd op een jonge Syrische vrouw die zich later bekeert. Na een tijdje daten trouwen ze, maar wat ze het allerliefst willen, is samen in Israël wonen. Vandaag (zondag) hoorden we in het programma "This Morning" op Channel 2 News hun ongelooflijke verhaal en de strijd die ze voeren met de autoriteiten in het land om samen toestemming te krijgen om naar Israël te emigreren.

"Toen we elkaar ontmoetten, was er een waanzinnige klik, een heel grote liefde. We beloofden elkaar trouw en na vier maanden besloten we te trouwen," zo beschrijft Yair het begin van zijn relatie met Nur - beiden onder pseudoniemen, om hun veiligheid te waarborgen. Toen Yair, een invalide veteraan van het Israëlische leger, negen jaar geleden aan zijn reis door Europa begon, had hij waarschijnlijk nooit gedacht dat hij verliefd zou worden op een burger van een vijandig land en met haar zou trouwen.

De twee ontmoetten elkaar via de datingapp Tinder. Noor, die later een reformistische bekering zou ondergaan, was een jonge Syrische burger van Alawitische afkomst die haar land tijdens de burgeroorlog verliet en studeerde in Syrië, waar Yair ook terechtkwam. "Toen ik Yair ontmoette en verliefd op hem werd, wilde ik meer over hem weten. Ik wilde meer leren over zijn taal, cultuur, achtergrond en religie," zei Noor. Noor legde haar besluit tot bekering als volgt uit: "Ik wilde dat mijn officiële religie mijn geloof weerspiegelde en ik wilde dat onze kinderen een minder gecompliceerd leven zouden leiden en zouden opgroeien in de religie die ik had gekozen en waarin ik geloofde."

De afgelopen jaren woonden ze samen in het buitenland, maar verhuisden ze van land naar land vanwege problemen met het verlengen van hun visa. Hun grote droom is een leven samen in Israël – een droom die op bureaucratische obstakels stuit, die volgens Yair door het Ministerie van Binnenlandse Zaken aan het stel worden opgelegd. In een interview dat een paar jaar geleden met hem op het ministerie plaatsvond, werd geconcludeerd dat Yair een "negatieve indruk" had achtergelaten en daarom werd besloten hun aanvraag af te wijzen. "Het wordt vertraagd omdat het Ministerie van Binnenlandse Zaken ons gewoonweg wreed behandelt," beweerde Yair.

Yair koppelde zijn frustratie over de behandeling die hij kreeg aan het feit dat hij tijdens zijn militaire dienst gewond was geraakt en daarna weer in dienst was getreden: "Ik ben permanent invalide geraakt bij de IDF, met een invaliditeitspercentage van 36%. Daarna heb ik me vrijwillig aangemeld en ben ik officier geworden - dus ik ben geen buitenstaander." Yair vertelde dat een hoge functionaris van het ministerie van Binnenlandse Zaken in Jeruzalem tegen hem zei: 'Wie heeft je verteld dat je hier in Israël moet wonen?' "Zo gaat dat nu eenmaal, zo behandelen ze ons altijd," concludeerde hij.

Yair en Noor begrijpen maar moeilijk waarom hun verzoek is afgewezen. Ze verwezen naar Noors bekering vier jaar geleden, een proces dat in Israël erkend wordt op grond van de Wet op de Terugkeer, en naar een advies van de Shin Bet van juli vorig jaar, dat aan de minister van Binnenlandse Zaken was gestuurd. Daarin stond expliciet dat er geen veiligheidsbezwaren waren tegen Noors immigratie naar het land. "Het is heel belangrijk voor ons om in Israël te wonen, met onze familie, onze cultuur, onze taal en alles wat daarbij hoort om deel uit te maken van het Joodse volk," aldus Noor.

Adi Lustigman, de advocaat van het echtpaar, heeft een verzoekschrift ingediend en vandaag wordt een nieuwe hoorzitting over de kwestie verwacht in de districtsrechtbank van Jeruzalem. "De enige zonde van het echtpaar is dat blinde liefde een Israëliër en een Syrische burger bij elkaar bracht en dat ze verliefd op elkaar werden", aldus Lustigman.

Hij voegde eraan toe: "Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft de bevoegdheid om Noors verblijfsstatus in Israël om humanitaire redenen te reguleren. De commissie heeft hun verzoek weliswaar ogenschijnlijk onderzocht, maar ik zeg ogenschijnlijk omdat de commissie in de praktijk geen rekening heeft gehouden met, of negatief heeft gewogen tegen, alle uitzonderlijke menselijke aspecten die in het geval van Noor en Yair spelen."

De Immigratie- en Bevolkingsautoriteit antwoordde: "De procedure voor het verlenen van een verblijfsstatus aan een buitenlandse echtgenoot van een Israëliër is een gereguleerde procedure. Het doel ervan is te onderzoeken of er daadwerkelijk een huwelijksrelatie bestaat en of er geen andere belemmeringen zijn voor het verlenen van een verblijfsstatus in Israël.

Zonder afbreuk te doen aan de belangrijke bijdrage van de aanvrager aan de staat, zoals hij zelf zegt, is het verlenen van een verblijfsstatus aan de echtgenoot een aparte procedure die uitsluitend gebaseerd is op de huwelijksrelatie. Indien de aanvrager van mening is dat er sprake is van een misverstand of dat hem onrecht is aangedaan, wordt hij verzocht contact op te nemen met de autoriteit en een nieuw gesprek aan te vragen. Wat betreft bekering: de erkenning van bekering moet worden gedaan door professionele instanties in Israël en hiervoor bestaat een gereguleerde procedure."