KAN News VIDEO: Op weg naar Hezbollahs laatste oorlog? De gevaarlijke gok van Naim Qassem

Naim Qassem. Foto Reuters

Hezbollah-leider Naim Qassem probeert met zijn besluit om deel te nemen aan de campagne tegen Israël duidelijk te maken dat de terroristische organisatie nog steeds springlevend is, maar deze poging is wellicht een te grote gok. Zeker in onze regio, waar de organisatie veel meer vijanden dan vrienden heeft, meldt KAN News.

Sinds het staakt-het-vuren-akkoord in november 2024 heeft Naim Qassem zichzelf niet echt gevonden. De man die na de eliminatie van Nasrallah en zijn opvolger noodgedwongen leider van Hezbollah werd, moest een bittere pil slikken: enerzijds moest hij stilzwijgend toekijken hoe Israël Libanon dagelijks aanvalt, en anderzijds moest hij laten zien dat hij de leiding in Beiroet steunt – terwijl die probeert Hezbollah te ontwapenen.

Maar het lijkt erop dat de Hezbollah-leider begreep dat het strategische geduld van de organisatie, die afwachtte tot de woede was gaan liggen, steeds minder lonend werd: de kritiek binnen Hezbollah over de vernedering die de organisatie onderging, nam met de dag toe. Toen kwam de moord op Khamenei. De druk vanuit Teheran om zijn dood te wreken paste Naim Qassem perfect.

Maar achter het hernieuwde oorlogvoeren tegen Israël onder Iraanse druk schuilt een enorm risico dat Hezbollah neemt. Misschien wel het grootste risico in de geschiedenis van de organisatie. In deze campagne bevindt Hezbollah zich meer geïsoleerd dan ooit en kampt het met een acute legitimiteitscrisis. Zelfs zijn sjiitische bondgenoot, de voorzitter van de Nabih Berri-beweging, die niet op de hoogte was van Hezbollahs besluit om het land in brand te steken, is woedend.

https://www.youtube.com/watch?v=FuascTyDEzI

Dit is wat een aardbeving in Libanon veroorzaakte: Berri's AML-partij, die sjiieten vertegenwoordigt die Hezbollah niet steunen, nam een ​​ongekende stap en verzette zich niet tegen het besluit van de Libanese regering om de militaire activiteiten van Hezbollah te verbieden.

Naast de weddenschap van Naim Qassem kwam daar nog een enorme toestroom van een miljoen ontheemden uit Zuid-Libanon en de voorsteden van Beiroet bij, die voor de tweede keer in twee jaar tijd gedwongen worden hun huizen te verlaten vanwege de oorlogen van Hezbollah.

Het klopt dus dat het Libanese leger en de leiding in Beiroet Hezbollah momenteel niet echt kunnen ontwapenen, en Qassem weet dat, maar de wraak zou wel eens koud geserveerd kunnen worden: de Libanese president Joseph Aoun bereidt al een voorstel voor directe onderhandelingen met Israël voor – buiten Hezbollah om. Zoiets is nog nooit voorgekomen sinds Hezbollah Libanon in zijn greep heeft.

Maar met alle respect voor de interne Libanese situatie: die valt in het niet bij wat Hezbollah te wachten staat. In tegenstelling tot de minderheidsalliantie die Hezbollah had met het Assad-regime, heeft het nu een vijandige buurman in de vorm van het sharia-regime. En vijandig is nog een understatement.

Er zijn geen woorden om te beschrijven hoe de strijdkrachten van het nieuwe Syrische regime, afkomstig uit de Syrische rebellenmilities, over Hezbollah denken. Ze zijn de steun van de organisatie aan het Assad-regime en de brute onderdrukking ervan nog niet helemaal vergeten.

De Syrische president Ahmed al-Shara heeft onlangs duizenden troepen naar de grens met Libanon gestuurd om "te voorkomen dat de oorlog overslaat naar Syrisch grondgebied". Wat zullen al deze troepen doen als Hezbollah tekenen van desintegratie begint te vertonen? Binnen de regels van het Midden-Oosten-formaat kunnen we daar alleen maar naar gissen.

Syrische president Ahmed al-Shara. Foto Reuters

Kortom: Naim Qassem had in één opzicht gelijk – dit is werkelijk een oorlog voor het voortbestaan ​​van Hezbollah. Als de organisatie de campagne tegen Israël ongeschonden doorstaat, zal ze een afschrikwekkende factor in de regio blijven en haar schaduw over de hele regio werpen. Dit is wellicht de reden waarom Naim Qassem besloot alles op het spel te zetten.

Maar aan de andere kant wacht hem aan het einde van deze campagne een gehavende en gekneusde Iraanse beschermheer, ongekende Libanese afkeer en duizenden bloeddorstige Syriërs die nog geen standpunt hebben ingenomen. Zullen deze omstandigheden zo gunstig uitpakken dat Qassems gok een fatale vergissing wordt? Dat zullen de komende weken uitwijzen.