Keren Timani - Kleine notitie uit Tel Aviv, een column van Rob Fransman

Foto via Rob Fransman

Het is altijd prettig toeven in Tel Aviv. Dat is het altijd en nu extra prettig. Wanneer ik lees hoe Nederland zucht onder de opwarming van de aarde, is een beetje leedvermaak me niet vreemd.

Voor de redactie van de Telegraaf is Schadenfreude ook geen leeg begrip. “Schiphol is het lachertje van Europa,” kopt de krant. De modernste luchthaven van Europa heeft niet genoeg de-icing machines. Daarop lees ik net het berichtje dat voor de paar machines die ze wel hebben, de antivries op is. Zelfs de leukste cabaretier – en we hebben er zoveel – kan dit niet verzinnen.

Het is vervelend voor de mensen en misschien ook wel voor mij, want eind van de week wil ik graag weer naar huis. Maar voorlopig geniet ik nog een binnenpretje.  Jarenlang gezeik over de global warming en dan dit. Op X circuleert een foto van Zwolse intelligentsia die in de sneeuw rondtolt als protest tegen de klimaatverandering.

In Tel Aviv is het lekker warm. Het is rustig op het strand, helaas zijn er nog altijd te weinig toeristen. Ik volg het nieuws maar half, maar de arrestatie (ontvoering?) van Maduro kon me niet ontgaan. Het nieuws wordt hier anders bekeken dan bij ons. Ik volg natuurlijk niet de hele pers maar voor zover ik weet wordt hier niet gezeverd over hoe wel of niet staatrechtelijk Trumps stunt is. Wel hoor je de wens dat hij het nogmaals doet, nu in Teheran. Ons appartementje ligt ideaal, tweehonderd meter links naar het strand, dezelfde afstand rechts naar de Carmel markt. De marktkooplieden behoren niet bepaald tot het meest woke deel van de Israëlische bevolking. Deze keppel met het portret van de Amerikaanse president is is overal te koop. Ik twijfel nog over de aankoop.

We wonen tijdelijk in Keren Timani, het oorspronkelijke Jemenitische dorpje dat al gesticht werd voordat Tel Aviv bestond. Nu ligt het midden in de stad. In de smalle straatjes met de huizen van hout en tinnen daken voel je aan hoe het leven daar ooit moet zijn geweest.

Voor de toerist met hang naar nostalgie is het jammer dat de meeste huisjes zijn verdwenen.

Het jarenlang nogal verwaarloosde buurtje was een paar decennia geleden nog een no-go-area. Maar zoals in alle wereldsteden kwamen de kunstenaars. Met hun ateliers volgden de hippe restaurantjes. Ineens was het trendy om er te wonen. De oude huisjes werden afgebroken of vielen vanzelf in elkaar. Ervoor in de plaats kwamen onbetaalbare flats. Toch is er nog steeds de moeilijk omschrijfbare sfeer van vroeger.

Foto via Rob Fransman

Iedereen kent Israël als het land van de hightech. Wat we morgen heel gewoon vinden wordt hier vandaag uitgevonden. Maar in Keren Timani staat de tijd stil. Ik maakte een foto van de elektrische bekabeling. Alles door elkaar, oud en nieuw, in goed Hebreeuws balagan, en alles werkt. Kijk goed en je ziet het wonder van Israël.