Meer dan een kwart van de zelfstandige gezinnen in Israël leeft in armoede

Foto Ynet

Een nieuw rapport onthult een grimmige economische realiteit voor de zelfstandigensector in Israël: hoe meer een huishouden afhankelijk is van inkomsten uit zelfstandig ondernemerschap, hoe groter het risico op armoede. Kinderarmoede in gezinnen met een zelfstandig hoofd van het gezin ligt 10,5 procentpunt hoger dan in gezinnen met een werknemer in loondienst, schrijft Ynet.

Volgens een nieuw speciaal onderzoek van dr. Robbie Nathanson, uitgevoerd in opdracht van het Forum voor Zelfstandigen van de Histadrut, schetsen de gegevens een verontrustend beeld van de economische weerbaarheid van zelfstandigen in Israël. Het rapport toont aan dat meer dan een kwart van de huishoudens met een zelfstandig hoofd (26,6%) in 2024 onder de armoedegrens leefde – een cijfer dat een verdere verslechtering van hun economische situatie weerspiegelt.

Een gestage toename van armoede: De armoede onder huishoudens waarvan het hoofd een zelfstandige is, is binnen een jaar met 0,9 procentpunt gestegen, van 25,7% in 2023 naar 26,6% in 2024. Dit percentage is aanzienlijk hoger dan dat van huishoudens waarvan het hoofd een werknemer in loondienst is, dat op 22,9% staat.

Het verband tussen zelfstandig ondernemerschap en risico: De gegevens tonen aan dat hoe groter de afhankelijkheid van een huishouden van inkomsten uit zelfstandig ondernemerschap, hoe hoger het risico op armoede. Wanneer de zelfstandige de belangrijkste kostwinner is (het hoofd van het huishouden), is het armoederisico 5-6 procentpunten hoger dan in huishoudens waar een zelfstandige niet de belangrijkste kostwinner is.

Diepte en ernst van armoede: Hoewel de algehele armoedecijfers hoog blijven, was er een lichte verbetering in de indicatoren die de diepte en ernst van armoede onder zelfstandige huishoudens meten. De diepte van de armoede daalde van 35,9% naar 35,6%, en de ernst van de armoede nam af van 18,3% naar 17,9%. Het rapport benadrukt echter dat de algehele armoedecijfers nog steeds zeer hoog zijn.

De kloof tussen kinderen en gezinnen: het meest alarmerende cijfer betreft de volgende generatie. Kinderarmoede in huishoudens met een zelfstandig hoofd bedraagt ​​34,1% – een schrijnend verschil van 10,5 procentpunten vergeleken met kinderen in huishoudens met een werknemer als hoofd (23,6%).

Beperkte effectiviteit van overheidssteun: Overdrachtsbetalingen en subsidies verminderen de armoede onder zelfstandigen slechts met ongeveer 30%, vergeleken met een vermindering van circa 36% onder werknemers in loondienst. Deze bevinding suggereert dat het sociale vangnet minder effectief is voor zelfstandigen.

Zelfstandigen die onder de armoedegrens leven, zijn doorgaans eigenaren van zeer kleine bedrijven of zelfstandige werkers (freelancers), vaak geconcentreerd in sectoren met een bijzonder hoog economisch risico. Denk hierbij aan de horeca, kunst, entertainment en recreatie, en onderwijs.

In reactie op de bevindingen van afgelopen weekend zei Rami Beja, voorzitter van het Forum voor Zelfstandigen van de Histadrut: "Dit rapport confronteert ons met een sombere en pijnlijke realiteit die niet genegeerd kan worden. Een situatie waarin degenen die de motor van de economische groei vormen het grootste risico lopen op armoede, is een schande voor de staat Israël. Na jaren van onrust tijdens COVID en een aanhoudende oorlog die nog steeds een zware tol eist, voelen zelfstandigen in Israël zich onzichtbaar."

"Het vangnet dat de staat zou moeten bieden, bestaat simpelweg niet – of is ontoereikend," zei Beja. "Ik doe een beroep op de Israëlische regering: het is tijd om het roer om te gooien.

U kunt niet doorgaan met het opleggen van bezuinigingsmaatregelen en het bevriezen van rechten terwijl kleine bedrijven bloeden. In de komende staatsbegroting moeten de prioriteiten veranderen en moet men begrijpen dat het herstel van de sector van zelfstandigen een nationaal belang van de hoogste orde is. Zonder sterke zelfstandigen is er geen Israëlische economie. Laat de motor van de economie niet stilvallen. Het is tijd om ons de zekerheid te geven die we verdienen – als een recht, niet als een gunst."