N12News: alles wat de topdiplomaat u niet vertelde over de ontmoeting tussen Netanyahu en Trump

Foto via N12News

De hoge diplomaat arriveerde in een strijdlustige stemming op de persconferentie in Washington. Niet dat hij een speciale aansporing nodig had om de media aan te vallen, maar deze keer zat er een reeks levende doelwitten om hem heen, en nog voordat de inhoud ter sprake kwam, volgde er een spervuur ​​aan verbale aanvallen.

"Het was een slechte, vreselijke bijeenkomst," zei hij sarcastisch, waarna hij overschakelde naar een serieuze toon. "Er hing een geweldige sfeer, een van de beste die ik ooit heb meegemaakt. Ook de inhoud was goed. Er waren geen voorwaarden voor de bijeenkomst, er was een discussie over de vraag of er camera's mochten komen. Ze zeiden dat ze de voorkeur gaven aan een open gesprek," legde hij uit, waarmee hij verklaarde waarom de bijeenkomst, in tegenstelling tot eerdere bijeenkomsten, niet door de media werd gevolgd.

Bijna zonder adem te halen vervolgde de diplomaat zijn aanval: "Begin eens journalist te worden. Er is een tendens om politieke propagandisten te worden die de waarheid niet vertellen! Wie geeft jullie dit mee? Zijn jullie het zat of verzinnen jullie het?"

De kennis die deze hooggeplaatste politicus had van alle details die vóór de bijeenkomst waren gepubliceerd, is opmerkelijk. Het is fascinerend om te zien hoe goed hij op de hoogte was van elk nieuwsbericht, inclusief het bericht dat hier op Channel 12 verscheen, waarin stond dat de Amerikanen een diplomatiek gebaar verwachtten – en dat ook kregen in de Gazastrook, met de intrede van de Internationale Stabilisatiemacht in Gaza en de schijnbare overgang naar fase 2 van de overeenkomst.

Ook intrigerend is de mate van kennis van deze politicus, die bekend was met de CNN-publicatie en die de Channel 12-publicatie zelfs bevestigde, waarin werd gesteld dat het kabinet van de premier al wekenlang tevergeefs probeerde een ontmoeting in het Witte Huis te regelen.

"Het was een vreselijke vergadering," zei de hoge politieke functionaris spottend. Foto Maayan Toaf / GPO

En alsof dat nog niet genoeg is, is het verbazingwekkend hoe Benjamin Netanyahu en zijn entourage schaamteloos negeerden dat president Donald Trump zelf twee uur voor de ontmoeting had gezegd dat hij Netanyahu's inlichtingen niet nodig had om te weten wat er op de berg Machuse in Iran gaande was. De entourage van de premier, die Netanyahu vlak voor de ontmoeting nog had ingelicht dat hij dergelijke inlichtingen zou meebrengen, veranderde plotseling van koers. De hoge politicus beweerde zelfs dat dergelijke informatie voortdurend via de kanalen binnenkomt en dat hij die daarom eigenlijk niet hoefde mee te nemen.

Maar niets had de hooggeplaatste politicus voorbereid op het moment dat hij plotseling "geen genade meer kende". Op een vraag van onze collega Moriah Asraf van Channel 13 over de Likud-video waarin "Yashar!"-voorzitter Gadi Eisenkot te zien is terwijl hij naar een jonge man loopt en ogenschijnlijk herenigd wordt met zijn zoon Gal Z'l, die sneuvelde in de Gazastrook tijdens de IJzeren Zwaarden-oorlog, antwoordde hij: "Ik heb de video tot op de dag van vandaag niet gezien, maar ik heb de reacties gehoord."

Nogal raadselachtig. Een premier die hoort dat er zo'n significante aanval op zijn campagne is gepleegd – die heftige reacties uitlokte – eist niet dat zijn kantoor hem de bewuste video laat zien, die nog steeds op zijn sociale media-accounts te zien is? Is dit niet dezelfde hooggeplaatste politicus die pas nu op de hoogte is gebracht van het nieuws over de verwachte ontmoeting tussen Netanyahu en Trump?

De hooggeplaatste politicus vond het niet nodig om de video te bekijken, althans dat beweert hij. Wat hij wél kon, met een instinct dat alleen hem eigen is, was de media opnieuw aanvallen. "Ik denk dat het beter is om het verdriet niet te bespreken - om welke reden dan ook.

We moeten de bedreigingen aan mijn adres, dat van mijn vrouw en mijn zonen niet aanpakken. Als het andersom was, zou u het land lamleggen. Neem dit serieus," verhief hij zijn stem. Natuurlijk is dit niet waar. Veel deelnemers aan de persconferentie, waaronder de schrijver van deze regels, geloven en zeggen dat Netanyahu, zijn vrouw en zonen in de "studio's met airconditioning" tegenwoordig bedreigd worden, net als andere figuren die extra beveiliging nodig hebben vanwege de Iraanse dreigingen. Dit betekent niet dat we veiligheid vanaf nu als een belofte voor de komende 120 jaar en generaties moeten accepteren, maar wat zijn de details waard als ze niet gecontroleerd worden.

En terug naar Netanyahu's bezoek aan Washington. Het is moeilijk te weten – en het is goed dat we het niet weten – wat de praktische betekenis ervan zal zijn met betrekking tot de kwestie Iran. In de kamer bespraken Trump en Netanyahu uitvoerig de drie opties waar beide landen voor staan ​​in de omgang met de Islamitische Republiek: ten eerste, voortdurende schermutselingen en een constante poging om terug te keren naar het memorandum van overeenstemming, wat op de een of andere manier, wonderbaarlijk genoeg en in schril contrast met de inschattingen uit Israël, zou kunnen gebeuren.

Ten tweede, een voortdurende blokkade – een belegering van Iran die de Iraanse economie, die tot nu toe toch al aanzienlijk beschadigd is, geleidelijk zal uithollen. Ten derde, een terugkeer naar een grootschalige oorlog. Netanyahu legt uit dat hij Trump ook niet tot die laatste optie heeft aangezet en dat actie "moet worden afgeleid van de uitkomst", dat wil zeggen, van het feit dat Iran geen kernwapens zal bezitten. Netanyahu weet ook dat hij niet de indruk mag wekken dat hij Trump heeft aangezet tot een mogelijke oorlog, iets wat noch bij het Amerikaanse volk, noch bij Trumps naaste adviseurs impopulair is.

De premier wist waarom hij naar het Witte Huis kwam. Hoewel hij niet de media-aandacht kreeg die dergelijke bezoeken doorgaans met zich meebrengen – en Trump weet daar als geen ander hoe hij dat moet aanpakken – kreeg hij wel, wederom, de kans om in dezelfde ruimte te zijn als de president en zijn team, en te proberen de Israëlische belangen te behartigen en tegelijkertijd "de ruis eromheen te temperen". De hoge politieke functionaris vertelde ons hoe Netanyahu tijdens de bijeenkomst twee transparanten tevoorschijn haalde met daarop computergetekende kaarten van de aanwezigheid van het Israëlische leger in Libanon en Syrië. Hij zag dit als een kans om de president een duidelijk beeld te schetsen.

De kaarten vertelden een duidelijk verhaal vanuit Israëlisch perspectief, maar het is niet zeker of het vanuit Trumps perspectief ook volledig duidelijk is: Turkije bezit 5% van Syrië, terwijl Israël een duizendste van het gebied in handen heeft. Een groep terroristische jihadisten probeert zich voortdurend in deze kleine ruimte te verzamelen. Een hoge politieke functionaris legde uit waarom de premier de kaarten mee naar het Oval Office had genomen.

"Soms heeft hij (Trump) bepaalde indrukken, en als je geen manier vindt om die te veranderen, dan zit hij er vast in. Dus allereerst moet je hem de feiten laten zien, indien mogelijk – in visuele vorm. Dit heeft een cumulatief effect, in vergelijking met het feit dat hij dingen uit andere bronnen hoort." Er werd gezegd dat Trump het uitgelegd moest krijgen als een kind van 2, met behulp van dia's voor de derde klas. Hoe dan ook, hij begreep het, en dat is wat telt.