N12News: De podia staan ​​leeg, de culturele sector is nog steeds verlamd want "De sector is simpelweg volledig weggevaagd"

Foto: Michael Giladi

Voor het grootste deel van de Israëlische bevolking is de afgelasting van de Onafhankelijkheidsdagvieringen – die dit jaar zoals gebruikelijk alleen in enkele steden doorgaan – een kwestie van nationaal moreel of veiligheidsoverwegingen, gezien de spanningen met Iran en de gevechten in het noorden, meldt N12News.

Maar voor duizenden kunstenaars, muzikanten, lichttechnici, geluidstechnici en podiummedewerkers heeft deze afgelasting wel degelijk gevolgen voor hun dagelijks leven.

De oorlog met Iran en Libanon, met de bijbehorende onzekerheid, heeft een reeks afgelastingen veroorzaakt die begon met Poerim en nu doorzet in een andere piekperiode: de Onafhankelijkheidsdagvieringen.

Toetsenist Alon Pasha Motkin heeft onder andere samengewerkt met artiesten als Rita, Pablo Rosenberg, het Ma Kher Trio, Rami Kleinstein en Amir Dadon. In een gesprek met N12 deelt hij de toenemende problemen.

"Drie grote projecten die tijdens de Onafhankelijkheidsdag zouden plaatsvinden, zijn geannuleerd", zegt hij. "Het gaat om tienduizenden shekels die het gat van Poerim moesten vullen, maar dat is nu afgelast. Het is belangrijk om te begrijpen dat wij geen zangers zijn die tienduizenden shekels per optreden verdienen.

We zijn kleine ondernemers die een redelijk inkomen verdienen, maar met de huidige hoge kosten van levensonderhoud houden we geen winst over. Als we gesloten zijn, hebben we nergens anders heen te gaan."

Alon Pasha Motkin. Foto Facebook

"Deze sector stort in door het coronavirus en kan het hoofd niet meer oprapen," zegt hij. "Elke keer als ze het proberen, breekt er een oorlog uit. Ik snap dat er een oorlog is, maar waarom begrijpt niemand mij als burger? We zijn het zat om ons overbodig te voelen. We houden het moreel van het land hoog. We doen vrijwilligerswerk in ziekenhuizen, reizen op eigen kosten om gewonden op te vrolijken, doen talloze projecten. En uiteindelijk zijn wij degenen die als eerste sluiten en als laatste weer openen. En wat is de reactie? 'Verander van beroep.' Niemand zegt tegen een ambtenaar die thuis zit met een collectieve arbeidsovereenkomst dat hij van beroep moet veranderen."

Volgens hem is het huidige compensatiesysteem een ​​valstrik. "Bij Corona en 'Iron Swords' was er wel compensatie, ook al duurde het even. Bij 'Am Kalavi' was er iets slinks: het systeem van tweemaandelijkse incasso verwees naar de daling in juni én mei, waardoor mensen niet kregen waar ze recht op hadden. En nu? Ze praten niet eens met ons. Er is geen enkel concept goedgekeurd."

Muzikant en arrangeur Yossi Mor, die al meer dan twintig jaar in de industrie werkt en samenwerkt met grote productiebedrijven in Israël, schetste een beeld van een sector die volledig is weggevaagd.

"Wat er nu gebeurt, laat maar weer eens zien hoe vaak de cultuursector in Israël als eerste sluit en als laatste hulp krijgt", legde Mor uit. "Zodra er een crisis is, wordt de hele sector simpelweg weggevaagd, en het lijkt er niet op dat de overheid de omvang van de schade of het aantal mensen dat zonder werk komt te zitten – muzikanten, technici en productiemedewerkers – begrijpt. Wat we van de overheid verwachten is geen genade, maar verantwoordelijkheid; een snelle reactie en de erkenning dat cultuur geen sieraad of luxe is, maar een hele keten van mensen wier levensonderhoud ervan afhangt."

Een vooraanstaand figuur in de culturele sector omschreef de huidige situatie tegenover N12 als een "farce". "Dit is de derde Onafhankelijkheidsdag die niet volgens schema is gevierd. Het probleem is dat de lokale overheid de autoriteiten heeft geadviseerd om zelf te bepalen wat er gebeurt. Inwoners van Jeruzalem en Kiryat Gat kunnen genieten van podia voor 30.000 mensen, omdat het 'groene' steden zijn, terwijl in Rishon LeZion of Lod de limiet 1.000 mensen is. Het is onrealistisch om evenementen op deze manier te organiseren."

Volgens hem ligt de oplossing in een uniforme alternatieve datum: "De overheid had moeten bepalen dat de herdenkingsceremonies zoals gebruikelijk zouden plaatsvinden en dat alle festiviteiten naar één datum zouden worden verplaatst - bijvoorbeeld Jeruzalemdag op 14 mei. Op die dag geldt een gemeentelijke verordening die onbeperkt lawaai toestaat, en dit zou een uitstekende tussenoplossing kunnen zijn. Nu zitten de verkopers en artiesten in het duister, zonder toekomstperspectief en zonder compensatie."

Onafhankelijkheidsdag. Foto Shay Cohen

Ondanks de protesten van kunstenaars en medewerkers achter de schermen, is er op overheidsniveau nog steeds geen verandering te zien. Het Ministerie van Cultuur en het Ministerie van Financiën hebben nog geen oplossing gevonden voor onafhankelijke culturele instellingen – degenen die niet zijn opgenomen in de lijst van instellingen die reguliere steun ontvangen.

Het Ministerie van Cultuur verklaarde met betrekking tot het plan voor de te ondersteunen instellingen: "Het ministerie heeft het plan ter inzage gelegd voor publieke reacties, zoals de procedures vereisen. Na afloop van de reactieperiode zullen we alle reacties bestuderen, waarna het definitieve plan zal worden opgesteld en goedgekeurd. We zullen u op de hoogte houden van de voortgang van het proces."