N12News: Geconfronteerd met een campagne die bedoeld was om hem in verlegenheid te brengen: zo verraste Eisenkot Netanyahu

Foto N12News

Voor het eerst sinds het begin van de regeringsperiode werden deze week nieuwe records gebroken in het politieke en mediadebat in Israël. De Arabische partijen en leden van de Knesset, onder leiding van Ra'am-voorzitter Mansour Abbas, kwamen – verrassend genoeg – weer in het nieuws. Alleen al Abbas werd meer dan 1300 keer genoemd in de Hebreeuwse media, maar niet per se in een positieve context.

De stijging in de ranglijst volgde op de escalatie van de Likud-campagne: "Voor Gadi is er geen regering zonder de Arabieren." De Likud-partij onder leiding van Benjamin Netanyahu voert al weken een agressieve campagne tegen de voorzitter van de partij "Yashar!", Gadi Eisenkot. Hun doel is om "de geplande samenwerking" (in hun eigen woorden) na de verkiezingen tussen hem en de leiders van de Arabische partijen, die de hoofdrol spelen in alle video's die viraal zijn gegaan op sociale media, aan het licht te brengen.

Volgens de Likud-campagne zal Eisenkot zich bij de Arabische partijen aansluiten om een ​​regering te vormen ter vervanging van Netanyahu, of hij zal proberen een minderheidsregering te installeren om hem, al is het maar tijdelijk tot de vervroegde verkiezingen, van het premierschap te verdrijven.

Maar de campagne van Likud tegen Eisenkot en Abbas vertelt een ander verhaal over de komende verkiezingen en de voorkeuren van het blok tegenstanders van Netanyahu. De mensen rond de premier geloven dat het grootste zwakke punt van de "Yashar!"-voorzitter, hetgeen zijn opmars zal kunnen stoppen, de kwestie van de samenwerking met Ra'am is. Zo wisten ze in het verleden ook de leiders van de regering-wisseling, Naftali Bennett en Yair Lapid, zwart te maken. Zij gaven tijdens hun huidige campagne vaak tegenstrijdige boodschappen af, nadat ze bezweken waren onder de druk van de propaganda van de regerin.

In sommige gevallen diskwalificeerden ze Abbas volledig, door te beweren dat "er na 7 oktober geen mandaat is voor een regering gebaseerd op Arabische partijen", zoals Bennett deed. In andere gevallen maakte Lapid duidelijk dat het diskwalificeren van een coalitiepartnerschap met Ra'am alleen aan de orde zou komen als hij erin zou slagen een coalitie van 61 partijen te vormen. In veel andere gevallen kozen de twee ervoor om de vraag over Abbas te ontwijken, door te beweren dat Netanyahu de eerste was die probeerde een regering te vormen met de steun van Ra'am. Het lijdt geen twijfel dat de strategie van Bennett en Lapid op dit punt, en op andere vlakken, mislukt is, en de huidige peilingen laten zien dat hun gezamenlijke mandaat voor zich spreekt.

RAAM-voorzitter Mansur Abbas. Foto Noam Moskowitz

Volgens dezelfde strategie – onder leiding van Yonatan Urich, een naaste adviseur van Netanyahu – verspreidt de Likud dagelijks propagandamateriaal dat bedoeld is om Eisenkot in verlegenheid te brengen of tegen hem op te hitsen. Maar deze keer stuitte de Likud op iets anders: Eisenkot gaf geen krimp, aarzelde niet en stotterde niet.

In een interview met Udi Segal op Channel 13 werd hem gevraagd of hij Abbas uitsloot van een coalitiepartnerschap. De voormalige stafchef verraste het politieke establishment met zijn antwoord dat hij Abbas niet uitsloot. "Dit is Netanyahu's verdeel-en-heersmethode, om 21% van de Arabische burgers van Israël buiten het kamp te houden", zei hij. Een paar dagen later voerde de "Yashar!"-campagne de druk op met een video waarin de hele Likud-leiding Ra'am-voorzitter Abbas het hof maakte, terwijl ze hem juist in het partnerschap wilde betrekken.

Bronnen die onlangs met Eisenkot hebben gesproken, zeggen dat hij zich niet laat afschrikken door de campagne van Likud, maar tegelijkertijd steekt hij zijn intentie niet onder stoel en banken om in de eerste fase de benodigde meerderheid te behalen om een ​​regering te vormen zonder de minderheidspartijen. Mocht dit echter niet lukken, dan zal hij alle politieke middelen inzetten om Netanyahu te verslaan en een alternatieve regering te vormen.

De strategie van Eisenkot sluit nauw aan bij de opvattingen van het centrumlinkse electoraat. In een peiling van N12News die deze week werd gepubliceerd, gaf 44% van de oppositiekiezers aan dat ze akkoord zouden gaan met de vorming van een regering die steunt op een Arabische partij, toen hen werd gevraagd welke optie hun voorkeur zou hebben als het Blok Verandering na de verkiezingen geen 61 zetels zou behalen. Slechts 6% was van mening dat een regering gevormd moest worden met een ultraorthodoxe partij, en slechts 13% gaf de voorkeur aan een regering van nationale eenheid met Likud.

Andere recente peilingen van het Change Bloc onthullen een al even interessante statistiek: ongeveer 70% van Netanyahu's tegenstanders zou liever een regering vormen met Ra'am, onder leiding van Abbas, als ze er niet in slagen 61 zetels te behalen. Deze statistiek laat zien dat kiezers van het Change Bloc onderscheid maken tussen de Verenigde Arabische Lijst en de andere Arabische partijen. Dit verklaart waarom slechts 44% positief reageerde op de algemene vraag over samenwerking met Arabische partijen, en niet specifiek over Ra'am.

Het bewijs hiervoor is dat Eisenkot, sinds het begin van de Likud-campagne "Er is geen regering zonder de Arabieren", die al meer dan een maand op volle kracht gaande is, steeds sterker is geworden en de leiding heeft genomen – zowel in het aantal zetels binnen Likud als in de populariteit van Benjamin Netanyahu als kandidaat voor het premierschap. Eisenkot is precies geslaagd waar Bennett en Lapid faalden. Het blijkt dat de kiezers van het Blok Verandering op zoek waren naar een leider die zich niet verontschuldigt voor zijn wens om 21% van de Israëlische burgers bij de besluitvorming te betrekken, die niet zwicht voor pogingen tot intimidatie en verdeeldheid, en die zich niet schaamt om voor de camera te verschijnen en zo eerlijk mogelijk te zeggen wat hij denkt.