N12News: Helikopters, lasers en getrainde dolfijnen, zijn de Amerikaanse methoden om Iraanse mijnen onschadelijk te maken

Foto N12News

De aankondiging van Iran vandaag (zaterdag) dat het de Straat van Hormuz sluit vanwege de Amerikaanse blokkade, kwam nadat Teheran de dag ervoor juist de opening van de straat had aangekondigd, meldt N12News.

Bovendien hebben de Iraniërs ook zeemijnen in de straat gelegd – waar een aanzienlijk deel van de wereldwijde olietransporten doorheen gaat. Dus zelfs als Iran Hormuz heropent en zelfs als de onderhandelingen met de VS mislukken, blijft de dreiging van mijnen een groot risico – maar het Amerikaanse leger beschikt over diverse en geavanceerde middelen om dit risico te neutraliseren.

Afgelopen zaterdag sprak president Donald Trump zich uit over de uitdaging. "We beginnen nu met het proces om de Straat van Hormuz vrij te maken, wat gunstig is voor landen over de hele wereld", schreef hij in een bericht op zijn socialemedia-account Truth Social, en verklaarde: "Verbazingwekkend genoeg" hebben andere landen niet de moed om het zelf te doen. De volgende dag legde Trump een zeeblokkade op Iran om het land onder druk te zetten de straat te openen.

Iran beschikt over vele soorten mijnen, sommige eenvoudig, andere geavanceerd. Dit zijn de middelen waarover de Iraniërs beschikken - en dit is hoe de VS de dreiging kunnen aanpakken.

Soorten mijnen in bezit van Iran

Het Iraanse arsenaal omvat duizenden mijnen, naar schatting tussen de 2.000 en 6.000 eenvoudige modellen, maar ook mijnen met geavanceerde technologieën.

• Contactmijnen: Drijvende of verankerde mijnen die geactiveerd worden door direct contact met de romp van het schip. Deze mijnen zijn goedkoop en gemakkelijk te produceren, waaronder de Maham-serie.

• Bodemmijnen: Mijnen die op de zeebodem worden geplaatst en zonder contact worden geactiveerd met behulp van sensoren die een magnetisch, akoestisch of waterdruksignaal detecteren dat wordt veroorzaakt door een passerend schip. Een bekend voorbeeld is de Maham-7, ontworpen voor ondiep water tot een diepte van ongeveer 100 meter.

• Slimme verankerde mijnen: mijnen die met een kabel aan de bodem zijn vastgemaakt en op een bepaalde diepte onder het wateroppervlak drijven. De Maham-3 is bijvoorbeeld uitgerust met akoestische en magnetische sensoren en kan schepen op afstand detecteren.

• Drijfmijnen: Mijnen die in het water worden gegooid en met de stroming meedrijven. Ze worden als bijzonder gevaarlijk beschouwd omdat hun locatie niet vastligt en ze een bedreiging vormen voor elk vaartuig in het gebied, inclusief civiele schepen.

Handelsschepen die door de zeestraat varen. De overtocht kent vele obstakels. Foto AP

De belangrijkste stappen en methoden voor het ruimen van zeemijnen in de Straat van Hormuz.

Detectie en identificatie

De VS gebruiken geavanceerde sensoren om de zeebodem in kaart te brengen:

• Sonars met hoge resolutie: Speciaal daarvoor ontwikkelde schepen en onbemande vaartuigen scannen de zeebodem om ongebruikelijke objecten te detecteren.

• Onbemande luchtvaartuigen: Systemen zoals de Mk 18 Kingfish (gebaseerd op de REMUS 600) werken autonoom, scannen grote gebieden en verzenden gegevens over verdachte objecten.

• MH-53E Sea Dragon-helikopters: Zware helikopters die sonar meeslepen (zoals de AN/AQS-24), ontworpen voor het snel scannen van scheepvaartroutes.

Ontworpen voor het snel scannen van scheepvaartroutes. MH-53E Sea Dragon-helikopter. Foto Reuters

Neutralisatie en vernietiging

Zodra een mijn is gedetecteerd, moet deze worden vernietigd zonder het scanvaartuig te beschadigen:

• SeaFox: Dit is een op afstand bestuurd "zelfmoord"-onbemand vaartuig. Het bereikt een mijn, haakt zich eraan vast en brengt deze tot ontploffing met behulp van een speciale lading.

• Explosievenopruimingseenheden: Getrainde marineduikers worden ingezet om handmatig mijnen onschadelijk te maken op gevoelige locaties of wanneer nauwkeurige identificatie nodig is die robots moeilijk kunnen uitvoeren.

• Lasersystemen: Nieuwe ontwikkelingen op helikopters maken het mogelijk om drijvende mijnen, of mijnen die zich dicht bij het oppervlak bevinden, op te sporen en te vernietigen met behulp van laserstralen of nauwkeurig schieten.

Bereikt de mijn, klampt zich eraan vast en brengt hem tot ontploffing. Foto HMSHurworth

Het schoonmaken van grote oppervlakken

Anders dan bij het "jagen" naar specifieke mijnen, is het doel hier om de mijnen proactief te activeren:

• Impactsystemen: Sleepapparatuur die de magnetische of akoestische signatuur van een groot schip, zoals een vliegdekschip, simuleert, waardoor 'slimme' mijnen op een veilige afstand van de scannende kracht exploderen.

• Zeezoogdieren: De Amerikaanse marine heeft een eenheid getrainde dolfijnen en zeeleeuwen die zijn uitgerust met sensoren. Ze kunnen mijnen opsporen die in het zand begraven liggen of aan de bodem vastzitten op een manier die met sonar moeilijk te detecteren is.

De belangrijkste obstakels in de Straat van Hormuz

Het ruimen van mijnen is niet alleen een technische operatie, maar brengt ook aanzienlijke moeilijkheden met zich mee:

• De dreiging van vuur: De Straat van Hormuz is erg smal. Amerikaanse mijnenbestrijdingseenheden zullen moeten opereren onder de constante dreiging van Iraanse kustraketten en snelle boten. Daarom zal de opruiming pas plaatsvinden nadat volledige lucht- en zeeovermacht in de regio is bereikt.

• Oppervlakteomstandigheden: Sterke stromingen, troebel water en een rotsachtige bodem maken het moeilijk voor sonars en duikers om te werken.

• Uitputtingsoorlog: Iran zou nieuwe mijnen kunnen blijven leggen terwijl de VS de oude ruimen, waardoor de operatie een voortdurende strijd wordt.

De VS hebben een permanente basis in Bahrein met mijnenvegers van de Avenger-klasse, evenals een gestaag groeiende vloot onbemande vaartuigen. Amerika vertrouwt op samenwerking met de Britse Royal Navy en de marines van de Golfstaten, die over vergelijkbare capaciteiten beschikken.