N12News: Het Iraanse ministerie van Defensie schat dat Iran de afgelopen 24 uur meer dan 180 raketten en drones op Israël heeft afgevuurd

Foto Reuters

Het Iraanse ministerie van Defensie schat dat Iran de afgelopen 24 uur meer dan 180 raketten en drones op Israël heeft afgevuurd. In de meeste gevallen ging het om beperkte salvo's en soms zelfs om de lancering van slechts enkele raketten, maar de directe inslag op Tel Aviv liet zien dat zelfs een relatief klein salvo tragische gevolgen kan hebben. In een interview met N12 legt brigadegeneraal (b.d.) Zvika Haimovich, voormalig commandant van de luchtverdediging, uit waarom de salvo's relatief klein zijn, vanuit welke gebieden de raketten worden gelanceerd en waarom het voor de Iraniërs steeds moeilijker zal worden om verdere aanvallen uit te voeren naarmate de campagne langer duurt.

Wat weten we tot nu toe over de omvang van de Iraanse beschietingen?

Volgens Haimovich werden er in de eerste 14 uur van de oorlog zo'n 170 tot 180 raketten op Israël afgevuurd, maar dit is slechts een gedeeltelijk beeld. Parallel aan de beschietingen op Israël lanceerde Iran ook raketten op de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein en Qatar – landen waar Amerikaanse bases zijn gevestigd.

In verhouding tot de tijdsperiode is dit een hoge vuursnelheid, maar niet in grote salvo's. "Als je het per uur bekijkt en vergelijkt met juni, is de reikwijdte relatief groot, maar het gaat niet om grote salvo's", legt Haimovich uit. "Het gaat om losse schoten, met een hoge frequentie en een grote geografische spreiding." Bovendien vormden niet alle lanceringen een reële bedreiging: "Er zijn heel veel doelen die de onderscheppingsfase niet eens bereiken. Uiteindelijk is minder dan een derde van alle doelen nodig voor onderschepping."

Waar komen de meeste lanceringen vandaan?

De activiteiten concentreren zich voornamelijk in West-Iran vanwege de relatieve nabijheid van Israëlisch grondgebied. De IDF meldde gisteren dat ze tientallen lanceerinstallaties in dit gebied hadden aangevallen die klaarstonden om te vuren. "De meeste lanceringen vonden plaats vanuit de regio Kermanshah, waar het operationele centrum van de 'Shihab'-raketten zich bevindt. Dit zijn voornamelijk langeafstandsraketten die op vloeibare brandstof werken en als minder nauwkeurig worden beschouwd", aldus Haimovich. "Dit is een gebied dat Israël kent van Operatie 'Am Kalavi', en het is het belangrijkste activiteitsgebied van de Iraanse lanceerinstallaties."

Is dit een ongebruikelijk of verrassend gedragspatroon?

Volgens Haimovich is dat in dit stadium niet het geval. "Er is niets verrassends, ongebruikelijks of anders aan", zei hij, maar voegde eraan toe dat het nog te vroeg is om te begrijpen wat er achter dit gedragspatroon schuilgaat: "Of het nu door dwang komt of door hun werkwijze en de lessen die daaruit zijn getrokken, het is nog te vroeg om dat te zeggen, maar het is een feit."

Teheran spreidt zijn vuurkracht en beheert zijn munitievoorraden in de veronderstelling dat het conflict langdurig zal zijn. Foto Reuters

Waarom vuurt Iran zo weinig raketten af ​​per salvo?

Teheran verdeelt zijn vuurkracht en beheert zijn wapenvoorraden in de veronderstelling dat het conflict langdurig zal zijn en zich niet alleen op Israël zal richten. "Dit is een regionale oorlog, het is niet alleen Israël tegen Iran", benadrukte Haimovich. Volgens hem moet het regime kiezen uit een lange lijst van doelen: "In deze regionale oorlog, in de uitoefening van de Iraanse macht, is er een dilemma tussen de vele Amerikaanse doelen en Israël. Dit leidt tot een verwatering van onze doelen."

Bovendien ondermijnen de aanvallen op de raketinfrastructuur het vermogen om grote salvo's af te vuren: "Er is hier een Israëlisch-Amerikaanse samenwerking met een veel grotere kracht en reikwijdte dan we in juni vorig jaar zagen, toen de kwestie van de raketten – zowel in Tabriz als in Kermanshah, zowel de productielocaties als de lanceerinstallaties – centraal stond. De afgelopen 24 uur hebben we een flink aantal video's en aanvallen op lanceercapaciteiten gezien, en naar verwachting zal dit de komende dagen leiden tot een afname van het vermogen van de Iraniërs om raketten te lanceren."

En hoe zit het met de drones?

Ook hier, zo legde Haimovich uit, zijn de lanceervolumes veel kleiner dan het Iraanse potentieel. "Over het geheel genomen waren de volumes hier erg klein," merkte hij op. Israël onderschepte gisteren iets meer dan tien drones, terwijl tientallen andere buiten het landsgebied werden neergehaald: "Ongeveer 40 werden onderschept door Amerikaanse, Jordaanse en andere strijdkrachten voordat ze zelfs maar aankwamen. Dit zijn nog steeds relatief kleine lanceervolumes vergeleken met het Iraanse potentieel."

Hoeveel raketten kan Iran nog lanceren?

Volgens Haimovich is de vraag niet alleen hoeveel raketten Iran nog heeft, maar ook hoeveel ervan het daadwerkelijk kan lanceren. "Het hangt er niet alleen van af wat Iran heeft, maar ook hoeveel het er daadwerkelijk van kan inzetten", zegt hij. Volgens hem maakt de luchtovermacht van Israël en de VS het mogelijk om nauwlettend in de gaten te houden wat er op de grond gebeurt: "Elke beweging in Iran wordt gecontroleerd en bewaakt - en een aanvalscirkel kan onmiddellijk worden gesloten. Elke lanceerinstallatie die uit een tunnel komt, of elke lanceerinstallatie die omhoog wordt gebracht, sluit onmiddellijk de cirkel. Dit noemen we in vakjargon 'jacht'. We hebben dit vanaf het begin gezien en hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer het zal toenemen en hoe moeilijker het voor de Iraniërs zal worden om raketten te lanceren."

Israël onderschepte gisteren iets meer dan tien drones. Foto drones

Hoe wordt de taak van het onderscheppen van de raketten verdeeld tussen Israël en de VS?

Dit is een volledig geïntegreerde verdediging. "De Amerikanen zijn partners in deze inspanning", aldus Haimovich, die eraan toevoegde dat de Amerikaanse strijdkrachten een integraal onderdeel van het geheel vormen: "Ze maken deel uit van de verdedigingsarchitectuur, ontvangen het onderscheppingsbeleid van de commandant van de luchtmacht, zitten samen met ons in de onderscheppingscellen en coördineren schouder aan schouder - specifiek voor elk doelwit en elke aanval." De beslissing over wie welke dreiging zal onderscheppen, wordt ook gezamenlijk genomen.