N12News: het tweede deel interview Eli Feldstein waarin hij bewees "Netanyahu zat achter het lek naar de krant Bild"

Eli Feldstein. Foto N12News

In het tweede deel van het interview met Omri Assenheim op Kan 11 beweerde Eli Feldstein, de voormalige militaire woordvoerder van de premier, die beschuldigd wordt van het doorspelen van geheime informatie met de bedoeling de staatsveiligheid te schaden, dat Netanyahu op de hoogte was van het geheime document en dat hij degene was die het naar de Duitse krant Bild had gelekt, schrijft N12News.

De betrokkenheid van Netanyahu en Urich bij het lek.

"Hij (Netanyahu) is uiteindelijk degene die achter het lek naar de krant zat," zei Feldstein. Toen hem direct werd gevraagd wat hij begreep van wat Netanyahu wel of niet wist over het lek, antwoordde Feldstein: "Hij wist alles." Volgens hem is de officiële bewering, dat de premier via de media voor het eerst met het document in aanraking kwam, "een leugen."

Feldstein beschreef een werkwijze waarbij het volgens hem niet mogelijk zou zijn geweest om een ​​gevoelig document van dit type uit te vaardigen zonder de betrokkenheid van de hoogste politieke kringen. "Om zo'n document uit te vaardigen, moet de premier erbij betrokken zijn - van begin tot eind", zei hij.

In deze context benadrukte Feldstein ook de betrokkenheid van Yonatan Urich, een van de mensen die het dichtst bij Netanyahu staan, en beweerde dat hij elk detail van de affaire kende. Volgens hem wist Urich alles over het document: waar het vandaan kwam, wat de bron was, waarom het niet in Israël gepubliceerd kon worden – terwijl internationale media het wellicht wel zouden publiceren. "Urich weet alles wat ik weet," verduidelijkte hij.

Feldstein beschreef ook een hechte band tussen hemzelf en Urich en Srulik Einhorn, die volgens hem als een gecoördineerd team optraden en elkaar zelfs intern bij de bijnaam "de chassidim" noemden.

Eli Feldstein naast premier Netanyahu. Foto N12News

Censuur omzeilen

Feldstein maakte er geen geheim van dat de beslissing om zich tot een buitenlandse krant te wenden bedoeld was om de censuur in Israël te omzeilen. Volgens hem is dit een "bekende praktijk" en geen ongebruikelijk of persoonlijk initiatief van hem. Hij verklaarde dat hij vijf dagen na de moord op de zes gijzelaars in de tunnel in Rafah een bericht van de krant Bild ontving, waarin stond dat het document de volgende ochtend zou worden gepubliceerd. En inderdaad, de volgende dag publiceerde de Duitse krant het document dat in Israël verboden was.

Zijn betrokkenheid bij "Catargate"

Feldstein ging uitvoerig in op de affaire waarvan hij verdacht wordt en schetste een versie waarin hij "zonder zijn medeweten geactiveerd" zou zijn. Volgens hem werd hij in april 2024, ongeveer zes maanden nadat hij bij het kabinet van de premier was begonnen, afgekeurd voor de veiligheidscontrole. Op verzoek van Urich bleef hij echter onbetaald in het kabinet werken. Hij verklaarde dat hij destijds alleen wist dat Qatar bemiddelde in de gijzelingsdeal. Hij ontkende te weten dat Urich en Einhorn naar verluidt ook voor Qatar werkten en zei dat elke connectie tussen het kabinet van de premier en Qatar "niet in het openbaar werd besproken".

Financiering en connectie met Potlik

In het eerste deel van het interview zei Feldstein dat zijn salaris via Gil Birger werd betaald en dat hij zich pas achteraf realiseerde dat de bron van het geld Jay Potlik was, de Amerikaanse lobbyist die voor Qatar werkt. Hij beweert dat hij destijds de twee niet met elkaar in verband bracht. "Ik heb goede redenen om aan te nemen dat ze mij hebben gebruikt en ingezet om belangen te dienen die niet per se alleen die van de premier waren," voegde Feldstein vanavond toe."

Zvika Klein, redacteur van de Jerusalem Post

Feldstein beschreef de gebeurtenis die volgens hem de aanleiding vormde voor de "Qatargate"-affaire: een verzoek dat Maurich ontving om Zvika Klein, redacteur van de Jerusalem Post, te assisteren bij een interview met de premier van Qatar. Het interview bevatte "geruststellende" boodschappen aan het Israëlische publiek. Deze boodschappen wilde Urich vervolgens herhalen. "Als Yonatan Urich het vraagt, doe ik het," zei Feldstein, en benadrukte dat hij openlijk handelde als iemand die op het kantoor van de premier werkt.

Feldstein hield vol dat hij nooit met een Qatarese functionaris had gesproken, er een had ontmoet of een boodschap had verspreid die specifiek Qatarese belangen diende. Hij beweerde echter dat Urich en Einhorn, die voor de premier werkten, tegelijkertijd ook voor Qatar zouden hebben gewerkt en dat ze dat gebruikten om bepaalde boodschappen te verspreiden.