N12News: In de lucht, op zee en op land, want zonder gevechtsvliegtuigen verandert de robotrevolutie het Israëlische leger

Van de tunnels van Gaza naar de Beaufort Ridge: de robots die in de plaats van de strijders werden ingezet. Foto IDF

De Beaufort-Ridge werd veroverd door robots - nog voordat de Golani- en Shaldag-patrouillejagers arriveerden, bereikten onbemande voertuigen vanuit de lucht en over land de top van het fort. Ze verkenden het gebied, verzamelden inlichtingen en vielen aan waar nodig. Op afstand bestuurbare bulldozers maakten de weg vrij voor onbemande, met explosieven geladen voertuigen, met drones erboven die de vijand lokaliseerden en bedreigingen op de grond uitschakelden.

De Beaufort-rug werd veroverd door robots - nog voordat de Golani- en Shaldag-patrouillejagers arriveerden, bereikten onbemande voertuigen vanuit de lucht en over land de top van het fort. Ze verkenden het gebied, verzamelden inlichtingen en vielen aan waar nodig. Op afstand bestuurbare bulldozers maakten de weg vrij voor onbemande, met explosieven geladen voertuigen, met drones erboven die de vijand lokaliseerden en bedreigingen op de grond uitschakelden.

De IJzeren Zwaardoorlog kan nu al de eerste robotoorlog genoemd worden: in de afgelopen anderhalf jaar heeft het Israëlische leger tienduizenden robotvoertuigen ingezet op het slagveld – in de lucht, op zee en op land. Nu heeft stafchef Eyal Zamir, tijdens een toespraak bij de diploma-uitreiking van een kapiteinsopleiding, een historisch besluit aangekondigd: de oprichting van de afdeling onbemande voertuigen en kunstmatige intelligentie (AI) binnen het Israëlische leger. Dit besluit bekrachtigt officieel de "revolutie van onbemande voertuigen" en vormt een ongekende operationele en organisatorische sprong voorwaarts.

De noodzaak om een ​​speciaal onderdeel op te richten is ontstaan ​​uit de belangrijke lessen die getrokken zijn uit de oorlog van 7 oktober, waarin autonome systemen een integraal onderdeel werden van manoeuvre en verdediging. Nu hoeven we alleen nog maar een compleet systeem te bouwen – een systeem dat de operationele behoeften aangeeft, instrumenten en capaciteiten ontwikkelt en implementeert voor snelle veranderingen. Waar het tot nu toe ging om specialistische capaciteiten en individuele instrumenten, moeten we nu denken aan grote aantallen – groepen onbemande systemen op zee, in de lucht en op land die geïntegreerd worden in de gevechtseenheden van de IDF en invloed hebben op het slagveld.

De integratie van onbemande voertuigen is primair bedoeld om de effectiviteit op het slagveld te vergroten, maar minstens evenzeer om mensenlevens te redden door machines in te zetten voor gevaarlijke missies in plaats van gevechtsvliegtuigen. De ontwikkeling van dreigingen met UAV's en explosieve drones (zoals glasvezeldrones en op algoritmen gebaseerde systemen) heeft het leger gedwongen zijn aanpak te veranderen en over te stappen van een defensieve naar een offensieve en proactieve benadering.

De nieuwe tak zal alle autonome activiteiten van de IDF onder één dak samenbrengen en via verschillende centrale kanalen opereren

• Operatie in samenwerking met bemande gevechtsteams:het integreren van drones en robots ter ondersteuning van infanterie-, pantser- en genie-eenheden in het veld (bijvoorbeeld voor doeldetectie of logistieke ondersteuning). Volledig onafhankelijke missies: het inzetten van zwermen en autonome systemen diep in vijandelijk gebied zonder direct menselijk contact aan de frontlinie.

IDF-aanvalsdrone met innovatieve bewakingsapparatuur en camera's. Foto IDF

• Op het land wijdverbreid gebruik van robots voor het scannen van tunnels en ondergrondse infrastructuur, D9-bulldozers en volledig autonome drones, en onbemande pantservoertuigen die lucht- en zeebombardementslocaties ruimen - en daarnaast zwermen drones, zelfmoorddrones en onbemande speedboten voor kustverdediging en -aanvallen.

• De divisie "Inlichtingen" en de ICT-divisie: Eind 2025 werd de divisie Operationele AI ("Inlichtingen") opgericht, die de kunstmatige intelligentie-systemen van het leger centraliseert. Deze systemen worden gebruikt voor gezichtsherkenning, realtime transcriptie van communicatienetwerken en snelle kwaliteitsbeoordeling van doelen.

• Samenwerking met MAFAT: De nieuwe afdeling zal nauw samenwerken met de directie AI en autonomie van het Ministerie van Defensie (onder leiding van brigadegeneraal Yaron Sarig) om snel technologieën van Israëlische start-ups te integreren.

Het besluit van luitenant-generaal Zamir markeert een keerpunt: de IDF maakt duidelijk dat toekomstige oorlogen er anders uit zullen zien en dat de integratie van fysieke AI (fysieke kunstmatige intelligentie in de echte wereld) een centraal onderdeel zal worden van het DNA van de Israëlische soldaat.

Robotica dringt door in alle vakgebieden:

Een van de grootste uitdagingen in de Gazastrook was het tunnelnetwerk ("de metro"). Om te voorkomen dat strijders of speurhonden in dodelijke vallen en explosieven terechtkwamen, werd intensief gebruik gemaakt van robotica.

De IJzeren Zwaardoorlog kan nu al de eerste robotoorlog genoemd worden. Aanvalsdrone met observatieapparatuur. Foto IDF

De "Roni"-robot (ruggedragen robot) was een kleine robot die door strijders in met boobyvallen bezaaide schachten en gebouwen werd gegooid. De robot scande het gebied, zond realtime videobeelden uit en waarschuwde voor terroristen of explosieven voordat de troepen het gebied betraden.

3D-modellering van tunnels: Mapat ontwikkelde speciale tactische drones die zonder GPS-ontvangst en in volledige duisternis in tunnels konden vliegen. Deze drones scanden het interieur van de tunnel en creëerden een nauwkeurig 3D-model van de ondergrondse infrastructuur voor de commandanten voordat iemand de tunnel betrad.

Boven de grond stonden de D9-bulldozers, de robotachtige "Panda" - dit is de bekende IDF-bulldozer, die in samenwerking met Israel Aerospace Industries (ELTA) is omgebouwd tot een voertuig dat volledig op afstand wordt bestuurd met een tablet en joystick. De "Panda" leidde troepen, maakte wegen vrij, baande zich een weg door met boobyvallen bestookte wegen en vernietigde terroristische structuren - zonder dat er ook maar één bestuurder in de cabine zat die blootgesteld was aan antitankraketten. Autonome, met explosieven beladen pantservoertuigen opereerden ernaast: in de latere stadia van de gevechten zette de IDF oude pantservoertuigen in die waren omgebouwd tot autonome voertuigen, geladen met tonnen explosieven, en die op afstand rechtstreeks complexe explosieve arena's of versterkte vijandelijke complexen binnenreden. De voertuigen bliezen de obstakels op en maakten een volledig vrije doorgang voor de infanterie.

Robot Roni. Foto IDF

In de lucht zetten de strijdkrachten in - kleine, onopvallende drones die op de rug van de gevechtsvliegtuigen werden gedragen. Deze drones werden door kleine ramen, balkonopeningen of gaten in muren gevlogen om gebouwen verdieping voor verdieping te "zuiveren" (een van de beroemdste opnames van zo'n drone is gemaakt tijdens de laatste momenten van Hamas-leider Yahya Sinwar in een gebouw in Rafah).

De Tzur-missiedrone: grotere drones die dienst deden als "logistieke taxi's". Ze vlogen autonoom met urgente voorraden – zoals munitie, voedsel, medische apparatuur en zelfs bloed – rechtstreeks naar afgelegen gebieden onder vuur waar helikopters of bemande voertuigen niet konden landen.

Panda, de D9-robot van de IDF die zonder bestuurder opereert. Foto IDF

De "Robot" een klein robotvoertuig op rupsbanden (eveneens van Roboteam) dat de infanterietroepen door de drukke steegjes van Gaza begeleidde. De robot vervoerde honderden kilo's aan gevechtsuitrusting, water, batterijen en munitie en werd, indien nodig, gebruikt om gewonden onder vuur te evacueren zonder de strijders in gevaar te brengen door brancards te dragen.

De marine is ook volop bezig met onbemande systemen – schepen voor verkenning en inlichtingenvergaring, en onderzeeërs voor aanval en inlichtingen. In de Perzische Golf opereerden de Amerikanen Task Force 59, een baanbrekende speciale maritieme taakgroep van de Amerikaanse Vijfde Vloot (NAVCENT). Deze taakgroep werd opgericht in september 2021 en heeft haar hoofdkwartier in Manama, Bahrein: het is de eerste militaire eenheid in de geschiedenis van de Amerikaanse marine die zich volledig richt op de integratie van onbemande systemen en kunstmatige intelligentie (AI) in maritieme operaties.

En dat is nog maar het begin van wat er gepubliceerd kan worden: dit is een oorlog tegen een tegenstander die snel handelt en evolueert, soms met een leertempo van dagen. Het tempo van verandering is hoog en de vereiste aanpassing moet dynamisch zijn, afgestemd op het slagveld. Het slagveld van onbemande voertuigen en AI verandert met een tempo van dagen en weken, niet van jaren. De vijand leert de middelen van de IDF kennen en ontwikkelt snel een reactie. De IDF moet een positie vinden waarin ze de tegenstander altijd een stap voor is en niet achterop mag raken.

Het onafhankelijke voordeel: directe en frequente samenwerking tussen de strijders in het veld, de IDF, de "Bina"-brigade en de lokale defensie-industrie maakt het mogelijk om softwareversies te updaten, frequenties te wijzigen en storingsbestendige algoritmes te implementeren binnen enkele uren – direct aan het front. Het ontwikkelen van onafhankelijke capaciteiten op het gebied van onbemande voertuigen maakt het verschil tussen een leger dat afhankelijk is van de genade van andere landen en van trage, commerciële ontwikkelingen, en een onafhankelijk, proactief en flexibel leger dat in realtime kan reageren op bedreigingen en de levens van zijn strijders in elk gebied en op elk moment kan beschermen.

De behoefte aan flexibiliteit: als een bepaalde drone in de steegjes van Gaza of Zuid-Libanon door vijandelijke elektronische oorlogsvoering (EW) wordt geblokkeerd, kan het Israëlische leger niet maanden wachten op een software-update van een Amerikaans of Europees bedrijf.

Israël kan veel leren van Oekraïne over de lessen en inzichten die zij hebben opgedaan met het inzetten van onbemande voertuigen in de strijd tegen Rusland. Israëlische teams leren van de Oekraïense ervaring. Degenen die de legers van beide landen goed kennen, benadrukken de noodzaak van samenwerking. Oekraïne heeft het concept van moderne oorlogsvoering radicaal veranderd door de uitgebreide, creatieve en ongekende integratie van onbemande voertuigen (zoals UAV's, schepen en autonome voertuigen) in alle oorlogsgebieden.

De luchtvaartsector (onbemande luchtvaartuigen - UAV's) wordt beschouwd als de meest diverse binnen het Oekraïense aanbod aan onbemande voertuigen en is onderverdeeld in drie hoofdcategorieën:

FPV (First Person View) en tactische aanvalsdrones:

Gebruik: Nauwkeurige aanvallen op tanks, pantservoertuigen, vuurposities en zelfs individuele soldaten aan de frontlinie.

Kenmerken: Civiele of semi-professionele drones die zijn omgebouwd om explosieven (zoals RPG-koppen) te vervoeren. Ze vliegen met hoge snelheid rechtstreeks naar het doelwit en bieden een uitzonderlijke prijs-kwaliteitverhouding.

Civiele drones en verkenningsdrones (DJI Mavic, enz.):

Gebruik: Realtime inlichtingen, artilleriedoelgerichtheid en het afwerpen van kleine bommen (zoals granaten) rechtstreeks in loopgraven of tankkoepels.

Kenmerken: Goedkoop, gemakkelijk verkrijgbaar en eenvoudig te bedienen, en zijn een standaardonderdeel geworden van vrijwel elke Oekraïense infanterie-eenheid.

Langeafstandsdrones en strategische aanvallen:

Gebruik: Aanvallen op diepzee-infrastructuur op Russisch grondgebied - raffinaderijen, defensie-installaties, luchthavens en militaire bases honderden of zelfs duizenden kilometers van de grens.

Op maritiem gebied heeft Oekraïne een innovatief concept voor zeegevechten geïntroduceerd, waarmee het strategische successen in de Zwarte Zee heeft behaald.

Hoewel het geen functionerende klassieke oorlogsvloot heeft, beschikt het wel over bewapende zelfmoordboten (USV's) :

Gebruik: Aanvallen op Russische oorlogsschepen, fregatten en landingsvaartuigen, evenals op strategische infrastructuur (zoals de Kerchbrug). Opvallende voorbeelden:

Magura V5: Een snelle boot met een lage detecteerbaarheid die verschillende schepen van de Russische marine tot zinken bracht.

Sea Baby: Een vaartuig van de Oekraïense veiligheidsdienst (SBU), dat zware kernkoppen kan vervoeren en zelfs is aangepast om kleine raketten af ​​te vuren.

Strategische impact: Onbemande oorlogsvoering op zee heeft de Russische marine uit de westelijke Zwarte Zee verdreven, de Oekraïense graancorridor heropend voor civiele scheepvaart en Rusland gedwongen een aanzienlijk deel van zijn schepen naar beter beschermde en afgelegen havens te verplaatsen.

Op het land neemt het gebruik van onbemande grondvoertuigen snel toe, met als doel het risico voor mensenlevens in de meest bedreigde gebieden te verminderen. Denk hierbij aan het evacueren van gewonden en voorraden, het transporteren van munitie, voedsel en water naar de frontlinie, het evacueren van gewonden van het slagveld onder vuur zonder reddingsteams in gevaar te brengen, het autonoom leggen van mijnen langs vijandelijke aanvalslinies en het ruimen van mijnenvelden door robotvoertuigen.

Er valt veel te leren van de oorlog in Oekraïne en de wapens die daarin werden gebruikt. Foto AP

En in de aanvalswerelden worden gevechtsrobots

ingezet: rupsband- of wielvoertuigen met zware machinegeweren, op afstand bediende wapensystemen of antitankwapens, die worden gebruikt om vijandelijke posities te veroveren of observatieposten te beschermen.

Oekraïne heeft het concept van het inzetten van onbemande voertuigen op het slagveld veranderd, en Israël kan daar veel van leren.

• Integratie en communicatienetwerk tussen verschillende krijgsmachtonderdelen: Gebruik van satellietcommunicatiesystemen (zoals Starlink) en netwerken voor de integratie van inlichtingengegevens, waardoor binnen enkele minuten de vuurcirkels tegen doelen kunnen worden verkleind.

• Lokale productie en snelle ontwikkeling: Het opzetten van een gedecentraliseerde lokale industrie (inclusief burgerinitiatieven en start-ups) die het mogelijk maakt om technologie snel aan te passen aan veranderingen in de elektronische oorlogsvoering (EW) capaciteiten van de tegenstander.

• Economische oorlogvoering (uitputting): Het benutten van de verhouding tussen de lage kosten van het onbemande voertuig en de kostbare schade die het toebrengt aan de zware en strategische systemen van Rusland.

• Een van de grootste prestaties van Oekraïne is het opbouwen van een gedecentraliseerde, goedkope en onafhankelijke capaciteit voor de productie van onbemande voertuigen. Dit is ook zeer geschikt voor Israël. Oekraïne heeft zijn onbemande industrie dus opgebouwd via een uniek model dat burgerlijk ondernemerschap, het wegnemen van overheidsbelemmeringen, crowdfunding en een snelle technologische respons op de behoeften op het slagveld combineert.

Het gedecentraliseerde productiemodel ("guerrilla-industrie") - Geconfronteerd met de constante dreiging van Russische raketaanvallen op grote defensiefabrieken, heeft Oekraïne afgezien van het opzetten van centrale productiefaciliteiten:

• Kleine, gedecentraliseerde werkplaatsen: De productie vindt plaats in honderden kleine werkplaatsen, gedeelde werkruimtes en zelfs privéappartementen verspreid over het hele land.

• Productie van 3D-geprinte componenten: Een groot deel van de drone-onderdelen - zoals camerabevestigingen, stabilisatoren, wapenlanceermechanismen en behuizingen - wordt lokaal digitaal geprint, waardoor ontwerpwijzigingen direct mogelijk zijn zonder de noodzaak van dure productielijnen.

• Operationele immuniteit: Zelfs als de Russen één werkplaats identificeren en vernietigen, is de schade aan de totale productiecapaciteit minimaal.

• Het terugdringen van overheidsbureaucratie - Op overheidsniveau heeft Oekraïne een snelle hervorming van de regelgeving doorgevoerd om startups in staat te stellen militaire leveranciers te worden: een dynamisch en flexibel overheidsplatform dat particuliere ondernemers, wetenschappers, investeerders en militaire teams met elkaar verbindt. Het platform biedt financiële subsidies, toegang tot een testterrein en een groen licht voor het testen van prototypes.

• De overheid heeft de invoerrechten en btw op cruciale componenten (zoals motoren, controllers, batterijen en warmtebeeldcamera's) afgeschaft, waardoor de kosten van grondstoffen zijn gedaald.

• Gebruik van commerciële, standaardcomponenten (COTS) Om de kosten laag te houden en in grote hoeveelheden te produceren, vertrouwt de Oekraïense industrie op commerciële, standaardcomponenten (COTS):

• Wereldwijde toeleveringsketen: Import van elektromotoren, vluchtcontrollers, videozenders en lenzen van de civiele markt in Oost-Azië en Europa.

• Eenvoudige en goedkope ombouw: Veel FPV-drones zijn gebaseerd op componenten van civiele racedrones, waarvan de totale kosten variëren van slechts $300 tot $1.000, inclusief de raketkop.

• Filantropie en fondsenwerving: Grote maatschappelijke organisaties (zoals Come Back Alive en de Serhiy Prytula Foundation) zamelen honderden miljoenen dollars in bij het publiek in Oekraïne en de rest van de wereld, en kopen componenten en gereedschap rechtstreeks van fabrikanten.

• Korte feedbacklus - Het concurrentievoordeel van de Oekraïense industrie ligt in het directe, dagelijkse contact tussen ingenieurs en strijders aan het front: wanneer het Russische leger frequenties wijzigt of nieuwe blokkades activeert, bereikt het bericht vanuit het veld de fabrikanten binnen enkele uren. Ingenieurs werken de zendfrequenties, vluchtsoftware of autonomiesystemen bij, en de wijziging wordt binnen enkele dagen in de volgende productiebatches doorgevoerd.

• Integratie van goedkope kunstmatige intelligentie (AI): ontwikkeling van navigatie- en computervisiesoftware die draait op goedkope processoren, waardoor de drone een doelwit kan identificeren en zich er in de laatste fase autonoom naartoe kan leiden, zelfs bij een volledige communicatieblokkade.

Er zijn overeenkomsten, maar ook verschillen tussen de landen en tussen de strijdtonen. Deze revolutie binnen de IDF, onder leiding van stafchef Eyal Zamir en zijn plaatsvervanger, generaal-majoor Tamir Yedai, is echter belangrijk en heeft een enorm potentieel. Het slagveld verandert en Israël moet zich aanpassen aan de nieuwe campagne. Naast de basisprincipes van gevechten en de inzet van manschappen, moet het nieuwe capaciteiten verwerven, en het is altijd beter om zijn rivalen een stap voor te zijn.